Maria Grossek-Korycka
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Maria Grossek-Korycka (ur. w 1868 lub 1869 w Krakowie. zm. w 1926) – polska poetka, tłumaczka, publicystka.
Wszechstronnie uzdolniona, studiowała kolejno medycynę i matematykę w Petersburgu oraz filologię w Krakowie. Po studiach osiadła na Ukrainie, gdzie pracowała jako nauczycielka. Po śmierci pierwszego męża, w 1908 roku przeprowadziła się z Kijowa nad Wisłę (mieszkała m.in. w Warszawie, Jędrzejowie) i zaczęła parać się publicystyką. Jej zapomniana dziś twórczość jest niejednorodna i nierówna artystycznie, niemniej jednak należy ją uznać za ciekawy przykład początków ekspresjonizmu w literaturze polskiej.
[edytuj] Publikacje
- Pisma t 1. Poezye, Warszawa 1904
- Orzeł oślepły, Kraków 1913
- Niedziela palm, Kraków 1919
- Pamiętnik liryczny, Warszawa 1928
- Wieszczki.Poezje, Warszawa 1928
- Świat Kobiecy, Warszawa 1928