Maronici

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maronici
Regiony zamieszkania
Bliski Wschód
Języki
arabski
Główne religie
katolicyzm

Maronicichrześcijańska ludność z Bliskiego Wschodu zamieszkująca pierwotnie na terenie Syrii i Libanu. Maronici są w przeważającej mierze wschodnimi katolikami, członkami Kościoła maronickiego.

Swoją nazwę nacja maronitów wywodzi od św. Marona, pustelnika z gór Taurus, założyciela wspólnoty chrześcijańskiej w rzymskiej prowincji Syrii, która dała początek Kościołowi maronickiemu.

Do lat 70. XX wieku maronici mieszkali głównie na terenie Republiki Libanu i stanowili około 30% ludności tego kraju. Ich skupiska stanowiły północne i centralne regiony w paśmie górskim Libanu i we wschodniej części Bejrutu. Od 1926 r. maronicka nacja odgrywa ważną rolę w życiu politycznym Republiki Libanu. Na mocy niepisanej umowy pomiędzy libańskimi grupami religijnymi z tej społeczności wybierany jest prezydent państwa.

Istnieje również liczna diaspora maronicka poza Libanem. Duże skupiska maronitów znajdują się na Cyprze, w Izraelu, w Meksyku, w Stanach Zjednoczonych Ameryki.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]