Masutatsu Ōyama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Masutatsu Oyama
Data i miejsce urodzenia 27 lipca 1923
Gimje, Korea Południowa
Data śmierci 26 kwietnia 1994
Przyczyna śmierci nowotwór płuc
Zawód Karate Kyokushin
Miejsce zamieszkania Tokyo
Narodowość Korea Południowa Japonia
Tytuł Shihan 10 Dan
Małżeństwo żonaty
Masutatsu Oyama

Masutatsu Ōyama (jap. 大山倍達 Ōyama Masutatsu?, właśc. Choi Yong-I; ur. 27 lipca 1923 r., zm. 26 kwietnia 1994 r.) - południowokoreański mistrz karate.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzina, znani arystokraci, należała do klanu Yangban. Wychowywał się w Mandżurii. W 1936 rozpoczął szkołę podstawową w Seulu, gdzie zaczął uczyć się chińskiego kempo. Po dwóch latach zdobył 2 dan.

Po przybyciu do Japonii przyjął japońskie nazwisko Ōyama od małżeństwa pochodzenia koreańskiego, które się nim zaopiekowało. Miało ono dwóch synów: Shigeru i Yosuhiko. Obaj oni stali się później jednymi z jego najlepszych uczniów. W tym samym roku zaczął treningi karate pod okiem Gichina Funakoshi, legendy karate. Pierwszego człowieka, który osiągnął 10 dan.

W okresie II wojny światowej zaciągnął się w szeregi pilotów kamikaze. Przed udziałem w misji samobójczej uchronił go koniec wojny.

W 1940 wstąpił na Uniwersytet Takushoki i zdobył drugi dan w karate. W 1946 dostał się na Wydział Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Waseda, ale wkrótce go opuścił.

W 1947 wziął udział w pierwszym, ogólnojapońskim turnieju zorganizowanym po wojnie i zdobył tytuł mistrza.

Skuszony łatwymi pieniędzmi, Ōyama współpracował przez pewien czas z japońskimi gangsterami. Po półrocznym pobycie w więzieniu poczuł potrzebę zrehabilitowania się i postanowił poświęcić się karate oraz ciężkiemu treningowi. Zaczął treningi u So Nei-Chu, Koreańczyka pochodzącego z tej samej co on prowincji. Zawiązała się między nimi przyjaźń. So Nei-Chu trenował styl karate Gōjū-ryū. Nauczył on także Ōyamę podstaw wiary buddyjskiej sekty Nichirena.

W tym samym czasie, w którym Ōyama rozpoczął treningi z So, zaczął też ćwiczyć judo, aby po czterech latach uzyskać yondan w 1945 czwarty, czarny pas.

Kształcił się także w innych sztukach walki. Czerpiąc inspiracje z nauk legendarnego mistrza szermierki Musashiego Miyamoto, po długim okresie medytacji w górach Chiba, stworzył nowy styl karate - kyokushin, wymagający doskonałego przygotowania fizycznego.

Od 1952 promował karate kyokushin w Stanach Zjednoczonych, odbywając m.in. pokazowe walki. Podróżował także po innych krajach. Otworzył szereg szkół karate kyokushin na całym świecie, współorganizował pierwsze turnieje oraz światową federację. Słynął z tego, że gołymi rękami zabił byka, stoczył 300 pojedynków w ciągu 3 dni, w ciągu jednego roku przyjął 270 propozycji walki. Walczył z każdym, kto tylko miał odwagę by rzucić mu wyzwanie.

Był autorem wspomnień oraz podręczników karate. Pod wrażeniem walk pokazowych z bykami dziennikarze "New York Times" nadali mu przydomek Boskiej Ręki oraz Ostatniego Samuraja. W 1993 otrzymał od władz Japonii dziesiąty dan.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Masutatsu Oyamy

W 1993 odwiedził Polskę podczas odbywających się w katowickim "Spodku" mistrzostw Europy. Wtedy też został uhonorowany Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1994)[1]. 26 kwietnia 1994 zmarł na raka płuca. Na podstawie biografii mistrza Masutatsu Ōyamy powstał film pt.: "Fighter in the Wind" (oryginalnie: Baramui Fighter).

Wybitni uczniowie M. Oyamy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

"Oyama, Legenda i Dziedzictwo", Michael J. Lorden, Budo-Sport, Warszawa 2003

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]