Max Fleischer (ur. 1861)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Max Fleischer
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1861
Królestwo Prus Piaśniki
Data i miejsce śmierci 3 kwietnia 1930
Francja Menton-Garavan

Max Fleischer (ur. 4 lipca 1861 w Piaśnikach[1], zm. 3 kwietnia 1930 w Menton-Garavan) – niemiecki botanik specjalizujący się w mszakach i malarz.

Jako dziecko przeprowadził się z rodziną do Wrocławia, gdzie ukończył liceum, następnie studiował malarstwo w Królewskiej Szkole Sztuk i Rzemiosł we Wrocławiu oraz na wyższych uczelniach artystycznych Berlina i Monachium. Po ukończeniu studiów artystycznych przebywał we Francji, gdzie zajmował się malarstwem. Następnie w 1889-1892 studiował geologię i paleontologię w Zurychu, którą ukończył w 1892. Od tego okresu intensywnie badał florę Europy i Azji południowo-wschodniej, nie rezygnując z twórczości artystycznej, a także był ilustratorem prac botanicznych.

Wczesne obrazy Fleischera (z okresu francuskiego) reprezentują impresjonizm, późniejsze ekspresjonizm. Kilkakrotnie zdobywał złote lub srebrne medale na wystawach malarskich. Jako naukowiec, opracował m.in. systematykę mszaków. Doktor honoris causa uniwersytetu w Utrechcie.

Publikacje Fleischera:

  • Fleischer M., Die Musci der Flora von Buitenzorg (zugleich Laubmoosflora von Java). Vol. 1-3. E.J. Brill, Leiden, 1900-1902 (vol. 1).

Przypisy

  1. wtedy w Królestwie Prus, od 1951 dzielnica Świętochłowic

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mirosław Syniawa, 2009: Max Fleischer. Briolog z Piaśnik. Przyroda Górnego Sląska, 58: 14-15.