Max Noether

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Max Noether

Max Noether (ur. 24 sierpnia 1844 w Mannheim, zm. 13 grudnia 1921 w Erlangen) − niemiecki matematyk, ojciec Emmy Noether i Fritz Noether.

W 1865 studiował w Heidelbergu, a 1875 został profesorem w Erlangen. Przyczynił się do rozwoju geometrii algebraicznej i teorii funkcji algebraicznych. W 1873 opublikował twierdzenie dotyczące krzywych algebraicznych, zawierające tzw. warunki N.

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Zur Grundlegung der Theorie der algebraischen Raumcurven, Berlin (1883),
  • Zur Erinnerung an Karl Georg Christian von Staudt, Erlangen (1901),
  • Über die singulären Elemente der algebraischen Curven, Erlangen (1902),
  • Abriß einer Theorie der algebraischen Funktionen, Leipzig (1911).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]