Mannheim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy miasta w Niemczech. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Mannheim
Herb Flaga
Herb Mannheim Flaga Mannheim
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Badenia-Wirtembergia
Rejencja Karlsruhe
Powierzchnia 144,96 km²
Wysokość 97 m n.p.m.
Populacja (30 września 2011)
• liczba ludności

315 278
Nr kierunkowy 0621
Kod pocztowy 68159–68309
Tablice rejestracyjne MA
Plan Mannheim
Plan Mannheim
Położenie na mapie Badenii-Wirtembergii
Mapa lokalizacyjna Badenii-Wirtembergii
Mannheim
Mannheim
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Mannheim
Mannheim
Ziemia 49°29′N 8°28′E/49,483333 8,466667Na mapach: 49°29′N 8°28′E/49,483333 8,466667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy
Dzielnice Mannheim
Wieża ciśnień
Pałac – dawna rezydencja elektorów Palatynatu

Mannheim – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia, w rejencji Karlsruhe, siedziba regionu Rhein-Neckar. Leży u ujścia Neckaru do Renu, na wysokości 97 m n.p.m., ok. 70 km na południe od Frankfurtu nad Menem, naprzeciwko Ludwigshafen am Rhein, z którym między innymi tworzy jeden organizm miejski i przemysłowy. Liczy 315 278 mieszkańców[1] (stan na 30 września 2011), powierzchnia miasta wynosi 144,9 km².

Mannheim jest też ważnym centrum naukowo-kulturalnym. Znajdują się tu liczne szkoły wyższe (m.in. uniwersytet zał. 1907), muzea Reiss-Engelhorn-Museen (rem), Städtische Kunsthalle, biblioteki, planetarium. Miasto jest siedzibą dużych wydawnictw książkowych takich jak Brockhaus. Odbywają się tu międzynarodowe festiwale filmów krótkometrażowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mannheim prawa miejskie otrzymało w 1607. Od 1720 miasto było rezydencją elektorów Palatynatu. W 1803 włączone zostało do Badenii.

Mannheim posiada zachowany zabytkowy układ urbanistyczny (I poł. XVIII wieku) na planie szachownicy – „kwadratowe miasto” – złożonej ze 144 pól. W starym centrum miasta ulice nie posiadają nazw, a jedynie oznaczenia siatki pól np. D7, L4 itd. Liczne zabytki barokowe z XVIII wieku. Największy w Niemczech pałac, rezydencja elektorów Palatynatu w latach 1720-1803 (zbudowany 1720-1760), w kaplicy znajdują się freski Cosmasa Damiana Asama. Kościół jezuitów (1738-1760), ratusz (1701-1711).

Dzielnice[edytuj | edytuj kod]

Mannheim dzieli się na 17 dzielnic.

Innenstadt/Jungbusch 32 533 Neuostheim/Neuhermsheim 7 609
111 Westliche Oberstadt 4 152 611 Neuostheim-Nord 3 140
121 Westliche Unterstadt 9 368 612 Neuostheim-Süd 444
131 Östliche Oberstadt 3 622 613 Neuostheim-Ost 185
141 Östliche Unterstadt 8 131 621 Neuhermsheim 3 840
151 Schlossgebiet 768 Seckenheim 15 826
211 Jungbusch 5 120 631 Seckenheim 12 198
212 Mühlau 1 372 632 Suebenheim 632
Neckarstadt-West 20 129 651 Hochstätt 2 996
311 Neckarstadt-West 19 173 Friedrichsfeld 6 041
312 Friesenheimer Insel 956 661 Friedrichsfeld-Ost 5 157
Neckarstadt-Ost/Wohlgelegen 35 045 662 Friedrichsfeld-West 251
321 Neckarstadt-Ost 16 558 671 Alteichwald 633
322 Herzogenried 8 739 Käfertal 24 487
323 Neckarstadt-Nordost 4 539 711 Käfertal-Mitte 8 294
331 Wohlgelegen-West 4 704 712 Käfertal-West 427
332 Wohlgelegen-Ost 505 713 Käfertal-Nordost 708
Schwetzingerstadt/Oststadt 25 058 721 Käfertal-Süd 5 174
411 Oststadt-Nord 8 595 722 Käfertal-Südwest 155
412 Oststadt-Süd 5 167 723 Käfertal-Südost 3 647
421 Schwetzingerstadt-West 11 248 731 Sonnenschein 3 313
422 Schwetzingerstadt-Ost 48 741 Speckweggebiet östl. Hessische Str. 2 769
Lindenhof 13 313 Vogelstang 13 594
431 Lindenhof-West 12 008 751 Vogelstang 13 594
432 Lindenhof-Mitte 39 Wallstadt 7 352
433 Lindenhof-Ost 475 761 Wallstadt 7 237
441 Lindenhof-Niederfeld 791 762 Straßenheim 115
Sandhofen 13 210 Feudenheim 15 493
511 Sandhofen-West 4 409 771 Feudenheim-Nord 10 609
512 Sandhofen-Mitte 5 899 772 Feudenheim-Süd 4 884
513 Sandhofen-Nord 227 Neckarau 31 172
514 Sandhofen-Südost 704 811 Almenhof 7 053
521 Scharhof 779 812 Almenhof-Gewerbegebiet 466
531 Kirschgartshausen 46 821 Niederfeld 7 651
541 Blumenau, Sandtorf 1 146 831 Neckarau-Mitte 14 222
Schönau 14 045 832 Neckarau-Nordost 730
551 Schönau-Nord 10 257 833 Neckarau-Südost 1 019
552 Schönau-Süd 3 671 834 Neckarau-Süd 31
553 Schönau-West 117 Rheinau 25 825
Waldhof 24 055 841 Casterfeld-West 323
561 Waldhof-West 2 492 842 Mallau 32
562 Waldhof-Mitte 1 322 843 Casterfeld-Mitte 5 048
571 Luzenberg 2 720 844 Casterfeld-Ost 670
581 Gartenstadt 9 743 851 Rheinau-Mitte 10 629
582 Gartenstadt-West 1 182 852 Rheinau-Hafen 1 167
591 Speckweggebiet 4 466 853 Rheinau-Ost 28
592 Speckweggebiet westl. Hessische Str. 2 130 861 Pfingstberg 1 829
871 Rheinau-Süd 6 099

Struktura etniczna[edytuj | edytuj kod]

Stan ludności aktualny na 31 grudnia 2007 roku.

Mniejszość narodowa Liczba
Turcy 19 039
Włosi 7 700
Polacy 4 425
Serbowie 3 251
Grecy 2 623
Chorwaci 2 601
Bośniacy 1 529
Hiszpanie 1 345
Bułgarzy 1 204
Amerykanie 1 158
Rumuni 1 114

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Mannheim to drugie co do wielkości miasto Badenii-Wirtembergii. Ważny port śródlądowy (przeładunek 8,6 mln t w 1988) i port lotniczy. Przemysł maszynowy (silniki, maszyny rolnicze), środków transportu (fabryka Mercedes-Benz), elektrotechniczny, chemiczny (w tym farmaceutyczny), precyzyjny, włókienniczy i spożywczy. Znajduje się tu rafineria ropy naftowej, duża elektrownia cieplna (1 650 MW) oraz elektrownia wodna.

Na dzień 30 września 2011 roku w Mannheim zarejestrowanych było 3467 przedsiębiorstw[1]. Zatrudnianych w nich było około 29 000 osób[1]. Obrót wyniósł 1,89 miliarda euro[1].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Transport kolejowy[edytuj | edytuj kod]

Dworce i przystanki kolejowe: Mannheim Hauptbahnhof, Mannheim-Handelshafen. Na terenie Mannheim i sąsiedniej miejscowości Heidelberg funkcjonuje szybka kolej miejska S-Bahn Ren-Neckar.

Uczelnie[edytuj | edytuj kod]

Sport[edytuj | edytuj kod]

Współpraca międzynarodowa[edytuj | edytuj kod]

Miejscowości partnerskie:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Handwerkskammer Mannheim Rhein-Neckar-Odenwald: Zahlen. Daten. Fakten. Mannheim: Handwerkskammer Mannheim Rhein-Neckar-Odenwald, 2012.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]