Megachiroptera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Megachiroptera[1]
Dobson, 1875
Rudawka
Rudawka
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd Megachiroptera
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Megachiroptera – podrząd dużych, głównie owocożernych nietoperzy. Występują głównie w tropikalnej strefie Afryki i Azji, a także w Australii i na wielu wyspach oceanicznych. Charakteryzuje je swobodny drugi palec dłoni, zwykle z zachowanymi paliczkami i pazurem. Mają proste uszy, bez koziołka oraz stosunkowo duże oczy. Ich pysk jest zwykle wydłużony, zaopatrzony w tępe, luźno ustawione, uproszczone zęby[2].

W zapisie kopalnym znane są z oligocenu[2]. Są aktywne w nocy, dzień spędzają zawieszone pod gałęziami. Większość żywi się owocami[2], a niektóre również kwiatami[3]. Wtórnie nie posługują się echolokacją[3], z wyjątkiem żyjących w jaskiniach gatunków z rodzaju Rousettus[2].

Do Megachiroptera zaliczana jest tylko jedna rodzina:

Przypisy

  1. Megachiroptera w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1971.
  3. 3,0 3,1 Nancy B. Simmons. "Jak uskrzydlały się ssaki". „Świat Nauki”. 1 (209), s. 50-57. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0867-6380.