Megachiroptera
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Megachiroptera | |
| Megachiroptera[1] | |
| Dobson, 1875 | |
Rudawka |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | nietoperze |
| Podrząd | Megachiroptera |
Megachiroptera – podrząd dużych, głównie owocożernych nietoperzy. Występują głównie w tropikalnej strefie Afryki i Azji, a także w Australii i na wielu wyspach oceanicznych. Charakteryzuje je swobodny drugi palec dłoni, zwykle z zachowanymi paliczkami i pazurem. Mają proste uszy, bez koziołka oraz stosunkowo duże oczy. Ich pysk jest zwykle wydłużony, zaopatrzony w tępe, luźno ustawione, uproszczone zęby[2].
W zapisie kopalnym znane są z oligocenu[2]. Są aktywne w nocy, dzień spędzają zawieszone pod gałęziami. Większość żywi się owocami[2], a niektóre również kwiatami[3]. Wtórnie nie posługują się echolokacją[3], z wyjątkiem żyjących w jaskiniach gatunków z rodzaju Rousettus[2].
Do Megachiroptera zaliczana jest tylko jedna rodzina:
- rudawkowate (Pteropodidae).
Przypisy
- ↑ Megachiroptera w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Kazimierz Kowalski: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1971.
- ↑ 3,0 3,1 Nancy B. Simmons. "Jak uskrzydlały się ssaki". „Świat Nauki”. 1 (209), s. 50-57. Warszawa: Prószyński Media. ISSN 0867-6380.