Meteosat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Model satelity Meteosat pierwszej generacji
Model satelity Meteosat drugiej generacji
Stacja kontroli lotu satelitów MSG w Darmstadt, Niemcy

Meteosat – seria satelitów geostacjonarnych, projektowanych i budowanych początkowo przez Europejską Agencję Kosmiczną (ESA), a następnie przez organizację EUMETSAT, służących do obserwacji pogody i badań meteorologicznych.

Do lipca 2012 roku wystrzelonych zostało 10 satelitów Meteosat. Satelity o numerach 1-7 są to satelity Meteosat pierwszej generacji, kolejne o numerach 8-10 to satelity Meteosat drugiej generacji, tzw. MSG (Meteosat Second Generation).

Historia funkcjonowania satelitów Meteosat[edytuj | edytuj kod]

Satelity Meteosat pierwszej generacji (MFG):

  • Meteosat-1 1977-1979
  • Meteosat-2 1981-1991
  • Meteosat-3 1988-1995
  • Meteosat-4 1989-1995
  • Meteosat-5 1991-2007
  • Meteosat-6 1993-2012
  • Meteosat-7 1997-2016

Satelity Meteosat drugiej generacji (MSG):

  • Meteosat-8 2002-2019
  • Meteosat-9 2005-2021
  • Meteosat-10 2012-2022
  • Meteosat-11 2015 (planowany)

Charakterystyka skanerów wykorzystywanych przez satelity Meteosat[edytuj | edytuj kod]

Meteosat 1-7, skaner MVIRI (rozdzielczość czasowa 30 min):

Rozdzielczość przestrzenna zdjęć
w punkcie podsatelitarnym (m)
Zakres widma (μm) Nazwa kanału
2500 0,5 – 0,9 VIS
5000 5,7 – 7,1 WV
(absorpcja pary wodnej)
5000 10,5 – 12,5 IR
VIS – widzialny, WV – pary wodnej, IR – podczerwieni

Meteosat 8-9, skaner SEVIRI (rozdzielczość czasowa 15 min):

Rozdzielczość przestrzenna zdjęć
w punkcie podsatelitarnym (m)
Zakres widma (μm) Nazwa kanału
1000 0,5 – 0,9 HRV
(kanał wysokiej rozdzielczości)
3000 0,56 – 0,71 VIS0.6
3000 0,74 – 0,88 VIS0.8
3000 1,50 – 1,78 NIR1.6
3000 3,48 – 4,36 IR3.9
3000 5,35 – 7,15 WV6.2
(absorpcja pary wodnej)
3000 6,85 – 7,85 WV7.3
(absorpcja pary wodnej)
3000 8,30 – 9,10 IR8.7
3000 9,38 – 9,94 IR9.7
(absorpcja ozonu)
3000 9,80 – 11,80 IR10.8
3000 11,00 – 13,00 IR12
3000 12,40 – 14,40 IR13.4
(absorpcja CO2)
VIS – widzialny, HRH – widzialny w wysokiej rozdzielczości, WV – pary wodnej,
NIR – bliskiej podczerwieni, IR – podczerwieni

Od ok. 2018 r. planowane jest umieszczanie na orbicie geostacjonarnej satelitów Meteosat trzeciej generacji, tzw. MTG (Meteosat Third Generation).

Stan obecny[edytuj | edytuj kod]

W 2013 r. czynne są satelity Meteosat-7, -8, -9 i -10. Meteosat-7 został umieszczony nad Oceanem Indyjskim i dostarcza obrazy z tego regionu co 30 minut (jest to Meteosat pierwszej generacji). Satelity Meteosat-8, 9 i 10 zostały umieszczone nad Afryką Środkową: Meteosat-8 stanowi obecnie rezerwę dla Meteosata-10; Meteosat-9 wykonuje zdjęcia w trybie „rapid scan” (zdjęcia tylko dla obszaru Europy z częstotliwością 5 minut), natomiast Meteosat-10 operacyjnie wykonuje zdjęcia dla całej półkuli z częstotliwością 15 minut.

Lokalizacja pracujących operacyjnie satelitów Meteosat[1]:

Nazwa satelity Typ Lokalizacja
szer./ dł./ wys.
Meteosat-7 MFG 0° / 57° E / 35 800 km
Meteosat-8 MSG 0° / 3,5° E / 35 800 km
Meteosat-9 MSG 0° / 9,5°E / 35 800 km
Meteosat-10 MSG 0° / 0° / 35 800 km

Przypisy

  1. Meteosat (ang.). EUMETSAT. [dostęp 2013-10-15].
Wikimedia Commons

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]