ExoMars

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Orbiter Marsa – ExoMars 2016 Trace Gas Orbiter
Model marsjańskiego łazika ESA wg projektu z 2009 r.
Schemat marsjańskiego łazika ESA (2010)

ExoMars – planowana wspólna Europejskiej Agencji Kosmicznej i Rosyjskiej Agencji Kosmicznej Roskosmos misja badawcza Marsa. Będzie składała się z dwóch misji obejmujących:

  • orbiter i lądownik, planowanej na 2016 r.
  • dwa łaziki – jeden przygotowany przez ESA, drugi przez Roskosmos, planowanej na 2018 r.

Historia projektu[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie planowano start misji ESA z Kourou przy pomocy rakiety Sojuz-2b/Fregat w czerwcu 2011 r., zaś lądowanie w czerwcu 2013 r.. Jednak po nagłej awarii sondy MGS i niepewności NASA co do możliwości wykorzystania sondy MRO jako retlanslatora sygnału, ESA zdecydowała się w listopadzie 2006 r. wprowadzić do projektu odrębnego satelitę telekomunikacyjnego. Ze względu na zbyt mały udźwig rakiety Sojuz 2-Fregat zastąpiono ją europejską rakietą Ariane 5, choć rozpatrywano też użycie rosyjskiego Protona, zaś datę startu zmieniono na 24.11.2013. Dnia 16.10.2008 start przełożono na styczeń 2016 r., a lądowanie na początek 2017 r.

W połowie 2009 r. z projektu skreślono satelitę telekomunikacyjnego, a start przełożono na rok 2018, zaś 19.08.2009 podpisano umowę pomiędzy ESA a Roskosmosem, w myśl której rakietą nośną będzie jednak rosyjski Proton. Jednak jesienią tegoż roku ESA zdecydowała się na współpracę z NASA. Wówczas projekt rozdzielono na orbiter pod nazwą roboczą ExoMars 2016 Trace Gas Orbiter (start w 2016 r.) oraz dwa łaziki, które miały zostać wyniesione w styczniu 2018 r. za pomocą rakiety Atlas V, a wylądować wspólnie za pomocą znanego z projektu Mars Science Laboratory rozwiązania Skycrane.

W lutym 2012 r. NASA wycofała się z projektu ExoMars z powodu cięć budżetowych i do gry ponownie weszła Rosja z rakietą Proton M oraz własnym lądownikiem i prawdopodobnie łazikiem.

Orbiter i lądownik[edytuj | edytuj kod]

Misja ExoMars 2016 Trace Gas Orbiter (TGO) będzie obejmowała europejsko-rosyjską sondę przeznaczona do badania zawartości metanu w atmosferze Marsa i przekazu danych z orbity i powierzchni, oraz europejski demonstrator lądowania EDM (ExoMars Entry, Descent and Landing Demonstrator Module), który osadzi na powierzchni Marsa stację meteorologiczną.

Aparatura naukowa w wyposażeniu TGO:

  • Mars Atmospheric Trace Molecule Occultation Spectrometer (MATMOS);
  • High-resolution solar occultation and nadir spectrometer (SOIR/NOMAD);
  • ExoMars Climate Sounder (EMCS;
  • High-resolution Stereo Color Imager (HiSCI);
  • Mars Atmospheric Global Imaging Experiment (MAGIE).

Łaziki[edytuj | edytuj kod]

Łazik ESA będzie ważyć około 180 kg (podobnie jak Spirit i Opportunity). Będzie przebywać na jego powierzchni około sześciu miesięcy. Jego unikatową możliwością będzie wykonywanie odwiertów do głębokości 2 metrów. Będzie posiadać też mikroskop. Dodatkową umiejętnością będzie pieczętowanie i zachowywanie próbek z odwiertów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]