Michael Rogers
| Michael Rogers | |
Michael Rogers podczas Tour de France 2012 |
|
| Narodowość | |
| Data urodzenia | 20 grudnia 1979 |
| Wzrost | 1.85 m |
| Waga | 75 kg |
| Drużyna | Team Saxo-Tinkoff |
| Największy sukces | trzykrotne mistrzostwo świata w jeździe na czas (2003, 2004, 2005) |
| Strona WWW | www.mickrogers.com.au/ |
| Drużyny | |
| 2001 - 2002 2003 - 2005 2006 - 2010 2011 - 2012 2013 - ... |
Mapei-Quick Step Quick Step Davitamon T-Mobile Team Team Sky Team Saxo-Tinkoff |
| Dyscypliny | kolarstwo szosowe | |||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||
Michael Rogers (ur. 20 grudnia 1979) – australijski kolarz szosowy, zawodnik profesjonalnej grupy Team Saxo-Tinkoff.
Zaczynał swoją przygodę z kolarstwem na torze pod okiem sławnego szkoleniowca, Charliego Walsha. Następnie popularny "Dodger" przeniósł się na kolarstwo szosowe, a swoją profesjonalną karierę rozpoczął w 2001 w drużynie Mapei-Quick Step.
Rogers wyróżnia się w peletonie umiejętnością jazdy na czas, co potwierdził podczas mistrzostw świata. Zdobył 3 złote medale w indywidualnej jeździe na czas w latach 2003-2005. W 2003 tęczową koszulkę otrzymał po dyskwalifikacji Davida Millara.
Mocną stroną Rogersa jest również umiejętność w jeździe po górach.
W 2004 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Atenach, zajmując czwarte miejsce w jeździe na czas. Wyścig wygrał Amerykanin Tyler Hamilton, jednak w 2012 roku potwierdzono, że stosował on doping i odebrano mu medal. Dzięki temu Rogers otrzymał brązowy medal.
Spis treści |
Najważniejsze osiągnięcia[edytuj]
tor
- 1997
- 1998
szosa
- 1996
- 1997
- 1999
- 2000
- 1. miejsce na 2. etapie Tour Down Under
3. miejsce w mistrzostwach świata (do lat 23, jazda ind. na czas)
- 2002
- 1. miejsce w Tour Down Under
- 1. miejsce na 2. etapie
- 1. miejsce w Tour de Beauce
- 1. miejsce w Tour Down Under
- 2003
- 1. miejsce w Deutschland Tour
-
- 1. miejsce na 6. etapie
-
- 1. miejsce w Route du Sud
-
- 1. miejsce na 3. etapie
- 1. miejsce w Tour de Belgium
-
- 2004
- 2005
1. miejsce w mistrzostwach świata (jazda ind. na czas)
- 2. miejsce w Tour de Suisse
- 2006
- 10. miejsce w Tour de France
- 2007
- 2. miejsce w Volta a Catalunya
- 2008
- 3. miejsce w Eneco Tour
- 5. miejsce w igrzyskach olimpijskich (start wspólny)
- 8. miejsce w igrzyskach olimpijskich (jazda ind. na czas)
- 2009
1. miejsce w mistrzostwach Australii (jazda ind. na czas)
- 3. miejsce w Tour of California
- 7. miejsce w Giro d'Italia
- 2010
- 1. miejsce w Tour of California
- 1. miejsce w Vuelta a Andalucía
- 2. miejsce w Critérium International
- 3. miejsce w Tour de Romandie
- 5. miejsce w mistrzostwach świata (jazda ind. na czas)
- 2012
- 1. miejsce w Bayern-Rundfahrt
- 1. miejsce na 2. i 4. (ITT) etapie
- 2. miejsce w Critérium du Dauphiné
- 3. miejsce w Critérium International
- 4. miejsce w Tour Down Under
- 5. miejsce w Tour de Romandie
- 6. miejsce w igrzyskach olimpijskich (jazda ind. na czas)
- 1. miejsce w Bayern-Rundfahrt
- 2013
- 2. miejsce w Tour of California
- 6. miejsce w Critérium du Dauphiné
Bibliografia[edytuj]
- Oficjalna strona (ang.)
- Michael Rogers na stronie cyclingarchives.com (ang.)
- Michael Rogers na stronie cqranking.com (ang.)
- Michael Rogers na stronie sports-reference.com (ang.)
|
|||||||