Mieczysław Kalenik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mieczysław Kalenik
Data
i miejsce urodzenia
1 stycznia 1933
Międzyrzec Podlaski
Zawód aktor
Współmałżonek Wiesława Czapińska-Kalenik
Odznaczenia
Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis"

Mieczysław Kalenik (ur. 1 stycznia 1933 w Międzyrzecu Podlaskim) – polski aktor filmowy i teatralny.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 1 stycznia 1933, jako syn Jana i Aleksandry z domu Chmielewskiej. Ukończył Szkołę Podstawową nr 2, a następnie Gimnazjum Ekonomiczno-Handlowe w Międzyrzecu Podlaskim. Maturę zdał w 1952. Przyszłość swoją wiązał z zawodem marynarza. Bardzo interesował się recytacją wierszy. W 1952 brał udział w Ogólnopolskim Konkursie Recytatorskim, który odbył się w Lublinie. Tam zauważyła go profesor PWST w Warszawie Zofia Małynicz.

W latach 1953–1957 studiował w PWST. Jeszcze przed uzyskaniem dyplomu został zaangażowany do zespołu Teatru Komedia w Warszawie. Debiutował w musicalu Pocałuj mnie, Kasiu w reż. Jerzego Rakowieckiego. W czasie studiów grał też role epizodyczne w wielu filmach: Godziny nadziei, Syrenie warszawskiej, Zimowym zmierzchu, Skarbie kapitana Martensa.

W latach 1958–1959, gdy grał w Teatrze Powszechnym w Warszawie, został zaangażowany przez Aleksandra Forda do filmu Krzyżacy w roli Zbyszka z Bogdańca. Grał też w Teatrze Narodowym. Od 1954 występował w Teatrze Telewizji. Brał udział w znanych serialach: Czterdziestolatek, Polskie drogi, Czarne chmury. W 2001 otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Międzyrzeca Podlaskiego[1].

W 2008 został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był mężem nieżyjącej pisarki i publicystki Wiesławy Czapińskiej. Ich córka Magdalena jest operatorem kamery[3].

Filmografia (wybór)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Znani międzyrzeczanie. dziennik.miedzyrzec.pl. [dostęp 2013-02-16].
  2. Gloria Artis dla Mieczysława Kalenika i Edwarda Krasowskiego. e-teatr.pl, 16 maja 2008. [dostęp 2013-02-16].
  3. Tygodnik Życie na Gorąco nr 31, 31 lipca 2014, s. 35

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]