Modroara hiacyntowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Modroara hiacyntowa
Anodorhynchus hyacinthinus[1]
(Latham, 1790)
Modroara hiacyntowa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Rodzaj Anodorhynchus
Gatunek modroara hiacyntowa
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Modroara hiacyntowa, ara hiacyntowa[3] (Anodorhynchus hyacinthinus) – gatunek dużego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae), zamieszkujący Amerykę Południową (środkowa Brazylia, wschodnia Boliwia i północno-wschodni Paragwaj). Największa z latających papug.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wygląd zewnętrzny
Obie płci ubarwione jednakowo, samica jedynie nieco smuklejsza. Upierzenie jednolicie kobaltowoniebieskie. Bardzo długi ogon. Duży, mocny, szaroczarny dziób, jego dolna część żółto obramowana. Wokół czarnego oka żółta obrączka.
Rozmiary
dł. ciała: ok. 95-100 cm, w tym ogon 58 cm
rozpiętość skrzydeł ok. 120-140 cm
Waga
ok. 1,5-2 kg
Głos
Stale wydaje głośne gardłowe pokrzykiwania dla utrzymania kontaktu z członkami stada.
Zachowanie
Zaniepokojone skrzeczą głośno, zataczają w locie kręgi i siadają na czubku wysokiego drzewa. Żyją w grupach rodzinnych (rodzice z młodymi).
Długość życia
W niewoli dożywa nawet 80 lat.

Środowisko[edytuj | edytuj kod]

Tropikalne lasy deszczowe blisko rzek i bagniste lasy palmowe.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Orzechy i nasiona, głównie owoce palm, które rozłupuje swoim mocnym dziobem. Potrafi rozłupać orzechy kokosowe. Zjada także owoce, w tym trujące dla innych zwierząt. Toksyny neutralizuje jedząc glinę z urwistych brzegów.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Podczas pory deszczowej, od lipca do grudnia. Para dobiera sie raz na całe życie.

Gniazdo
W dziupli palmy lub dużego drzewa liściastego, niekiedy również w norach drążonych w urwistych brzegach rzek.
Jaja
Samica składa 2-3 jaja.
Wysiadywanie
Jaja są wysiadywane przez 28 dni.
Pisklęta
Drugie młode kluje się kilka dni po pierwszym, jest więc mniejsze, słabsze i w związku z tym często nie przeżywa. Pisklęta pozostają z rodzicami do wieku 4-6 miesięcy. Zdolność lotu uzyskują po 3 miesiącach. Dojrzałość płciową osiągają po 7 latach.

Status i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Modroara hiacyntowa jest gatunkiem zagrożonym (status EN wg IUCN[2]), głównie ze względu na polowania i łapanie do hodowli, a także niszczenie środowiska naturalnego. Ary lokalnie są też łapane przez Indian dla mięsa i piór. Na wolności żyje jedynie 2500-5000 ptaków, głównie w Brazylii.

Gatunek jest objęty ochroną oraz Konwencją o Handlu Zagrożonymi Gatunkami dzikiej Fauny i Flory (handel tymi ptakami jest surowo zabroniony).

Przypisy

  1. Anodorhynchus hyacinthinus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 Anodorhynchus hyacinthinus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Paweł Mielczarek, Włodzimierz Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 112, 1999. ISSN 0550-0842.