Moorea
| Moorea | |
 |
|
| Państwo |  Francja |
| Wspólnota zamorska |  Polinezja Francuska |
| Akwen | Ocean Spokojny |
| Powierzchnia | 134 km² |
| Populacja (2007) • liczba ludności • gęstość |
16 191 120,83 os./km² |
|
Położenie na mapie Polinezji Francuskiej
  Moorea
|
|
 |
|
Mapa wyspy |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Moorea – wyspa wulkaniczna w archipelagu Wysp Towarzystwa, wchodząca w skład Polinezji Francuskiej, położona 17 km na północny zachód od Tahiti. Wyspa ma powierzchnię 134 km², liczy ponad 16 000 stałych mieszkańców (2007). Administracyjnie stanowi część gminy Moorea-Maiao, należącą do regionu Wysp Na Wietrze.
Spis treści |
Charakterystyka fizycznogeograficzna [edytuj]
Kształt wyspy przypomina szeroki widelec, z dwoma niemal symetrycznie położonymi zatokami na północnym wybrzeżu: zatoką Cooka (Paopao) oraz Oponohu. Moorea, podobnie jak pozostałe wyspy archipelagu, powstała w wyniku działalności wulkanicznej.
Posiada połączenia promowe z nabrzeża w miejscowości Vaiare ze stolicą Polinezji Francuskiej Papeete na Tahiti. Znajduje się tutaj lotnisko Moorea Temae, o znaczeniu lokalnym, obsługujący połączenia z Papeete i pobliskimi wyspami.
Z powodu walorów krajobrazowych i dogodnego połączenia z Papeete, Moorea jest często odwiedzana przez europejskich i amerykańskich turystów. Popularna jest zwłaszcza jako miejsce spędzania miesiąca miodowego przez nowożeńców i tak właśnie reklamowana przez biura podróży.
Karol Darwin być może czerpał inspirację dla swej teorii oglądając formację atoli koralowych wokół Moorea ze szczytu na Tahiti. Opisał ten widok jako "obrazek w ramce", gdzie "ramkę" miały stanowić otaczające wyspę rafy koralowe.
Don the Beachcomber, amerykański restaurator, osiadł na Moorea, mieszkając w domu na łodzi dopóki nie zniszczyły go tropikalne cyklony.
Moorea w lokalnym dialekcie oznacza "żółtą jaszczurkę". Starsza nazwa wyspy to Aimeho.
Uniwersytet Kalifornijski z Berkeley utrzymuje Stację Badawczą na Południowym Pacyfiku im. Richard B. Gumpa na zachodnim wybrzeżu Zatoki Cooka.
