Moskwa-Pietuszki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomnik przedstawiający Jerofiejewa z walizką pełną butelek na moskiewskim placu Borby.

Moskwa-Pietuszki (ros. «Москва — Петушки») — pseudoautobiograficzny Poemat – jak nazwał go sam autor – w rzeczywistości jest to proza poetycka rosyjskiego pisarza Wieniedikta Jerofiejewa.

Poemat powstał w latach 1969-1970. Początkowo pojawiło się wydanie podziemne. W roku 1973 poemat pojawił się po raz pierwszy w Izraelu, a w 1977 we Francji. Ze względów politycznych pierwsze rosyjskie wydanie (niepełne) ukazało się w czasie pieriestrojki w 1989 roku w magazynie literackim "Wiesti", oraz "Trezwost i Kultura".

Poemat Moskwa-Pietuszki przetłumaczony został na wiele języków, a na jego podstawie powstały spektakle teatralne.

Spis treści

Treść[edytuj]

Historia opisuje alkoholika-intelektualistę Wieniczkę jadącego pociągiem na 125-kilometrowej trasie z Dworca Kurskiego w Moskwie do Pietuszek do ukochanej i dziecka. Pietuszki - cel podróży - opisywane jest w utworze jako miejsce idealne, utopijne.

Na początku powieści czytelnik dowiaduje się, że Wieniczka przed tygodniem został zwolniony z pracy brygadzisty z powodu swego alkoholizmu oraz za opublikowanie indywidualnych harmonogramów przedstawiających ilość spożywanego alkoholu przez poszczególnych pracowników przed i w godzinach pracy. Ostatnie swoje pieniądze przed odjazdem pociągu Wieniczka wydał na alkohol.

W pociągu bohater poematu wygłasza monologi dotyczące alkoholu, filozofii, historii, kultury i polityki, a także rozmawia z innymi towarzyszami podróży, śpiewa z nimi, w międzyczasie pijąc wódkę.

Tytuły rozdziałów są jednocześnie nazwami kolejnych odcinków trasy pokonywanych przez pociąg, którym jedzie Wieniczka (Moskwa — Sierp i Młot, Sierp i Młot — Karaczawo, Karaczawo — Czuchlinka, itd.).

Poemat kończy się tragicznie.

Ekranizacje[edytuj]

Spektakle[edytuj]

Adaptacja i Reżyseria: Stanisław Michno. Spektakl wystawiany jako monodram Teatru MIST. W roli głównej Wojciech Michno. Głosy z offu: Elena Korpusenko i Anna Dzierża.

  • Reżyseria: Walentin Ryżyj. Wystawiony w Teatrze na Tagance (Moskwa). Adaptacja, scenografia, reżyseria - Walentin Ryżyj, choreografia - Władimir Sażyn. Aktorzy — Aleksander Curkan (Wieniczka), Irina Lind. Śpiew - Tatiana Fiedotowa, fortepian - Aleksiej Woronkow, operator dźwięku — Wasilij Niemirowicz-Danczenko, muzyka - Siergiej Lietow.
  • Reżyseria: Irina Zubżyckaja (Sankt-Petersburg). Opracowanie -Natalia Biełowa. Aktorzy- duet aktorski «Zоопарк», Julia Kosarewa, L. Charłamow, O. Szapkow.
  • Reżyseria: Beate Heine i Joachim Meyerhoff, Teatr Schauspielhaus Hamburg Niemcy.
  • Reżyseria: Gieorgij Wasiliew. Spektakl «Kładąc kable jesienią 69 roku», Teatr Kameralny Sankt-Petersburga «Teatr Biały»

Teatr Telewizji[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]