Muzeum Meiji-Mura

Muzeum Meji-Mura 博物館明治村 Hakubutsukan Meiji-mura The Museum Meiji-Mura
fasada Hotelu Cesarskiego (Imperial Hotel)
Państwo	Japonia
Miejscowość	Inuyama
Adres	1,Uchiyama, Inuyama-shi, prefektura Aichi, 484-0000 Japonia
Data założenia	18 marca 1965
Zakres zbiorów	architektura
Wielkość zbiorów	ponad 60 budynków
Powierzchnia ekspozycji	ok. 1 000 000 m²
Dyrektor	Suzuki Hiroyuki
Kierownik	Shoichi Ozawa
Położenie na mapie Japonii Muzeum Meji-Mura
35°20′26″N 136°59′19″E
Multimedia w Wikimedia Commons

Skansen "Muzeum Meiji-Mura"

Kościół Św. Jana z Kioto

 

Muzeum Meiji-Mura (jap. 博物館明治村, Hakubutsukan Meiji-mura^?, dosł: „muzeum wioski Meiji”) – muzeum skansenowe w mieście Inuyama, w prefekturze Aichi w Japonii, otwarte 18 marca 1965 roku i prezentujące architekturę okresu Meiji (1868–1912). Założycielami muzeum byli: Taniguchi Yoshirō (谷口 吉郎) i Moto-o Tsuchikawa (土川元夫). Właścicielem skansenu jest japoński przewoźnik kolejowy Nagoya Railroad Company.

Lokalizacja

Skansen zajmuje powierzchnię ok. 1 km². Położony jest ok. 6 km na południowy wschód od centrum Inuyamy na malowniczym zboczu nad zbiornikiem Iruka. Dojazd z dworca w Nagoi do Inuyamy pociągiem lub autobusem Meitetsu zajmuje ok. 30 min, a dalej autobusem Meitetsu z centrum Inuyamy do Meiji-Mury ok. 20 min.

Tło historyczne

Okres Meiji trwający w latach 1868–1912, to czas w którym Japonia otworzyła się na świat po latach izolacji. W okresie tym obok tradycyjnej architektury drewnianej z okresu Yodo, zaczęto przyjmować style, materiały (kamień i cegła) i metody od architektów zachodnich. Wiele budynków z tej epoki zostało zniszczonych przez trzęsienia ziemi, klęski żywiołowe, wojny, a także, częściowo, przez gwałtowny rozwój przemysłu (rewolucja przemysłowa).

By ocalić te, które przetrwały japoński architekt Dr. Taniguchi Yoshirō zwrócił się o pomoc do swojego kolegi z klasy, a ówczesnego wiceprezydenta firmy kolejowej Nagoya Railway Co. (Meitetsu): Moto-o Tsuchikawy. Zdecydowali się oni wybrać najbardziej zagrożone likwidacją budynki z tego okresu i stworzyć skansen. Pierwsze budynki zostały tu przywiezione w 1960 roku, a pięć lat później, 18 marca 1965 nastąpiło oficjalne otwarcie „wioski Meiji”.

Zbiory

Skansen prezentuje głównie budynki wybudowane w okresie Meiji pochodzące z całej Japonii, m.in.: Nagoji, Tokio, Kobe, Kioto, Osaki, Nagasaki, prefektury Mie, Kanazawy, Sapporo, a także spoza niej: Japoński Kościół Ewangelicki wybudowany w 1907 w Seattle w Stanach Zjednoczonych, aula dla japońskich emigrantów zbudowana w 1869 w Hilo na Hawajach. Budynki były tu przewożone, a następnie odbudowywane. Obiekt posiada też budowle z późniejszych okresów: Taishō (1912–1926) i Shōwa (1926–1989). Obecnie „wioska Meiji” posiada 67 budowli.

Wybrane obiekty

• Biblioteka Gabinetowa – kamienno-ceglany budynek w autentycznym stylu renesansowym wybudowany w 1911 roku w Tokio.
• Dom Tomatsu – typowy, drewniany dom handlowca zbudowany w Nagoi w 1901 roku. Obiekt wpisany jest na japońską listę „Important Cultral Property”.
• Fasada Imperial Hotel (Hotel Cesarski) – wybudowany w 1923 roku w Tokio. Zaprojektował go słynny amerykański architekt Frank Lloyd Wright. Budynek ten jest zgodnie uważany za jedne z najbardziej nowatorskich projektów tego architekta. Zastosowano w nim konstrukcję, która miała być odporna na wstrząsy. Kiedy budynek przetrwał wielkie trzęsienie ziemi w Kantō z sierpnia 1923 roku Wright miał dostać telegram od hotelarza: „Hotel stoi niezniszczony jako pomnik Twojego geniuszu”. Niestety budynek został wyburzony w 1966 roku. Ocalała jedynie fasada.
• Główna brama Więzienia Kanazawa – brama wyposażona w dwie dwupiętrowe wieżyczki, wybudowana w 1909 roku w Kanazawie (prefektura Ishikawa).
• Instytut Kitasato – dwupiętrowy, drewniany budynek bazujący na niemieckim stylu barokowym, zbudowany w 1915 roku w Tokio.
• Japoński Dom Imigranta z Registro – budynek drewniany wybudowany przez japońskich imigrantów w 1909 roku. Przebył najdłuższą drogą: pochodzi z Sao Paulo z Brazylii.
• Latarnia Morska Shinagawa – najstarsza latarnia morska w zachodnim stylu w Japonii, zbudowana w 1870 roku w Tokio. Obiekt wpisany jest na japońską listę „Important Cultral Property”.
• Katedra Św. Franciszka Ksawerego – typowa gotycka katedra zbudowana w Kioto w 1890 roku.
• Kościół Św. Jana – budynek jest mieszanką stylu romańskiego i gotyckiego z wnętrzem zawierającym elementy japońskie (bambus). Obiekt wpisany jest na japońską listę „Important Cultral Property”.
• Sala Recepcyjna z rezydencji Markiza Saigō Tsugamichi – dwupiętrowa, zbudowana w 1877 roku w dzielnicy Meguro w Tokio, wpisana na japońską listę „Important Cultral Property”.
• Teatr Kureha-za – budynek dwupiętrowy, drewniany, zbudowany w 1868 roku w dzielnicy Nishihonmachi Ikeda w Osace.
• Urząd Pocztowy Uji-yamada – wybudowany w Ise (prefektura Mie) w 1909 roku. Jednopiętrowy drewniany budynek, pokryty miedzianym kopulastym dachem.

Zwiedzanie

Po terenie skansenu przewozy oferują zabytkowe parowozy oraz pochodzące z Kioto pierwsze japońskie tramwaje. Zwiedzanie budowli podzielone jest na pięć etapów. Przy każdej znajduje się tablica informująca o ich historii w dwóch językach: japońskim i angielskim. Wiele z nich można zwiedzać od wewnątrz, oglądając elementy ówczesnego wystroju i wyposażenia wnętrz.

Wiele atrakcji turystycznych jest interaktywnych: oprócz przejazdów kolejką i tramwajami istnieje np. możliwość wypożyczenia strojów z epoki do pamiątkowych fotografii. Część budynków nie utraciła swojej pierwotnej funkcji: teatr Kureha-za oferuje występy artystów Kabuki, Urząd Pocztowy Uji-yamada wciąż jest czynny, a w katedrze św. Franciszka Ksawerego pary nadal mogą wziąć ślub. Na terenie skansenu znajdują się także liczne restauracje oferujące m.in. kuchnię z okresu Meiji.

Bibliografia

• Oficjalna strona Muzeum Meiji-Mura (ang.). [dostęp 2012-06-12].
• Fred A. Brenstein: Near Nagoya, Architecture From When the East Looked West (ang.). New York Times Travel, 2. [dostęp 2012-06-13].
• Mike Meyer: Bound for Glory (ang.). Time Magazine World, 30. [dostęp 2012-06-13].