NGC 5253

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
NGC 5253
Galaktyka NGC 5253 (ESO)
Galaktyka NGC 5253 (ESO)
Odkrywca William Herschel
Data odkrycia 15 marca 1787
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Centaur
Typ karłowata nieregularna
(Im pec)
Rektascensja 13h 39m 55,8s
Deklinacja –31° 38' 30"
Odległość 11 milionów ly
Przesunięcie ku czerwieni 0,001358[1]
Jasność obserwowana 10,1m
Rozmiary kątowe 5,0' × 1,9'
Alternatywne oznaczenia
ESO 445-4, MCG -5-32-60, UGCA 369,
AM 1337-312, IRAS13370-3123, PGC 48334
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
NGC 5253 (HST)

NGC 5253 (również UGCA 369 lub PGC 48334) – karłowata galaktyka nieregularna (Im pec)[1], znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości 11 milionów lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta 15 marca 1787 roku przez Williama Herschela[2]. Należy do grupy galaktyk M83. Jest galaktyką gwiazdotwórczą zaliczaną do tzw. niebieskich zwartych galaktyk karłowatych (Blue Compact Dwarf, BCD)[3].

Galaktyka NGC 5253 zawiera rozszerzające się mgławice pyłu i gazu, w których zanurzone są gromady gwiazd. Jedna z tych mgławic ma średnicę zaledwie od 6 do 10 lat świetlnych, lecz według szacunków zawiera około miliona młodych gwiazd w wieku do miliona lat. Gwiazdy tej gromady wypromieniowują łącznie miliard razy więcej energii niż Słońce. Gwiazdy są gęsto upakowane na obszarze o średnicy 3 lat świetlnych. W gromadzie gwiazd znajduje się ponad 4 tysiące gorących, masywnych, jasnych gwiazd typu widmowego O, które żyją kilka milionów lat. Tak duża liczba masywnych gwiazd ma ogromny wpływ na swoje otoczenie. Ich ciśnienie promieniowania gwałtownie rozdmuchuje pozostałości mgławicy, formując falę uderzeniową wymiatającą całą materię z rejonu mgławicy i uniemożliwiającą tworzenie się w tym rejonie nowych gwiazd w przyszłości. Obecne tempo ekspansji utrzyma się maksymalnie przez 15 000 lat, gdyż siła grawitacji powinna powstrzymać ekspansję, spowalniając falę uderzeniową.

W galaktyce NGC 5253 zaobserwowano dwie supernowe: SN 1895B i SN 1972E. Trzeci zgłoszony przypadek supernowej (SN 1986F) okazał się być obszarem H II[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 NGC 5253 w NASA/IPAC Extragalactic Database (ang.)
  2. Courtney Seligman: NGC 5253 (ang.). W: Celestial Atlas [on-line]. [dostęp 2014-11-23].
  3. A Peculiar Compact Blue Dwarf Galaxy (ang.). W: Hubble [on-line]. Europejska Agencja Kosmiczna, 2012-11-26. [dostęp 2014-08-03].
  4. List of Supernovae (ang.). W: IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2014-11-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

… • NGC 5250NGC 5251NGC 5252NGC 5253NGC 5254NGC 5255NGC 5256 • …