Naczelnik ZHP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Naczelnik Związku Harcerstwa Polskiego)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Proporzec Naczelnika Związku Harcerstwa Polskiego, który podnosi się pod prawym salingiem jachtu na maszcie, w ośrodku, przystani lub na obozie, w czasie przebywania tam Naczelnika

Naczelnik ZHP - obok Przewodniczącego ZHP najwyższa funkcja w Związku Harcerstwa Polskiego.

Kompetencje Naczelnika ZHP[edytuj | edytuj kod]

Naczelnik ZHP:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przywódcy polskiego skautingu 1911-1914[edytuj | edytuj kod]

Naczelna Komenda Skautowa w zaborze austriackim:

Naczelna Komenda Skautowa w zaborze rosyjskim

  • Przewodniczący - Gustaw Simon;
  • w grudniu 1911 roku powstaje w Warszawie Naczelna Komenda Skautowa jako najwyższa władza polskiego skautingu męskiego w zaborze rosyjskim;
  • latem 1914 roku Związkowe Naczelnictwo Skautowe organizuje drugi ogólnokrajowy kurs instruktorski w Skolem, na którym zaczęto prowadzić rozmowy na temat zjednoczenia całego polskiego skautingu w jedną organizację (wybuch 1 sierpnia 1914 roku I wojny światowej przerywa konstrukcje);
  • wybitni instruktorzy: ks. Kazimierz Lutosławski, Alojzy Pawełek z Warszawy, Władysław Nekrasz z Kijowa.

Przywódcy polskiego skautingu w czasie I wojny światowej 1914-1918[edytuj | edytuj kod]

Wypadki wojenne, wstępowanie wielu skautów i instruktorów do wojska spowodowały osłabienie pracy skautowej w Małopolsce (zabór austriacki). Ośrodek skautowy we Lwowie traci na znaczeniu. Na czoło organizacji skautowych wysuwa się ośrodek warszawski (zabór rosyjski).

W Królestwie Polskim (główna część zaboru rosyjskiego) działały cztery organizacje skautowe:

  • skauting męski podległy Naczelnej Komendzie Skautowej w Warszawie (od połowy 1916 roku przyjął nazwę Związek Harcerstwa Polskiego);
  • Polska Organizacja Skautowa - powstała na przełomie 1914/1915 na terenach zajętych w czasie działań wojennych przez wojska austriackie i niemieckie. Szef Departamentu Wojskowego Naczelnego Komitetu Narodowego z siedzibą w Piotrkowie ppłk Władysław Sikorski, który interesował się skautingiem, ułatwił grupie instruktorów utworzenie odrębnej organizacji skautowej niezależnej od Lwowa i Warszawy. Pierwszym Naczelnym Komendantem był Jan Sikorski. Działali tu także Tadeusz Młodkowski, Maria Wocalewska, Kazimierz Kierzkowski.
  • Związek Skautek Polskich - jedyna, całkowicie odrębna i samodzielna skautowa organizacja żeńska działająca od grudnia 1914 do listopada 1916 roku. W wyniku wybuchu I wojny światowej praca skautowa w Warszawie uległa poważnemu osłabieniu, zerwane zostały więzi organizacyjne. W tej sytuacji w grudniu 1914 roku Helena Gapnerówna, Halina Kożuchowska i Irena Rebandelówna zwołały radę drużynowych, w wyniku czego utworzono Naczelną Komendę z Antoniną Walicką jako Naczelną Skautką, przyjmując nazwę Związek Skautek Polskich. Po zajęciu Warszawy przez Niemców działalność Związku polegała głównie na pomocy dla Polskiej Organizacji Wojskowej i Legionów Polskich. Związek Skautek Polskich był solidarny z Polską Organizacją Skautową.
  • Junactwo - koedukacyjna organizacja młodzieży wiejskiej i robotniczej, pracująca metodami skautowymi. Działała od jesieni 1912 do listopada 1916 roku. Twórcą był Stefan Plewiński, członkami Komendy byli m. in. Władysław Radwan, Janina Porazińska. Jednym z członków Rady Przybocznej był Adam Chętnik.



Naczelnicy Związku Harcerstwa Polskiego od 1918[edytuj | edytuj kod]

Naczelnicy Harcerzy 1919-1939[edytuj | edytuj kod]

Naczelniczki Harcerek 1919-1939[edytuj | edytuj kod]

Naczelnicy Szarych Szeregów 1939-1945[edytuj | edytuj kod]

Naczelnicy ZHP poza granicami kraju od 1945[edytuj | edytuj kod]

między innymi:

Naczelnicy Harcerzy 1945-1948[edytuj | edytuj kod]

Naczelniczki Harcerek 1945-1948[edytuj | edytuj kod]

Naczelnik Harcerstwa 1956-1964[edytuj | edytuj kod]

Naczelnicy ZHP od 1964[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]