Jerzy Grodyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Jerzy Grodyński (1883-1918) - instruktor skautowy, jeden z współtwórców skautingu i harcerstwa polskiego.

W latach 1911-1914 przebywał we Lwowie. Studiował architekturę, działał wielu organizacjach studenckich i niepodległościowych m.in. w "Sokole", "Eleusis", potem w "Wyzwoleniu", przez krótki czas w "Zarzewiu". Jest autorem broszury na temat wpływu alkoholu na zdrowie człowieka.

W latach 1911-1912 wraz z Andrzejem Małkowskim w odczytach zapoznawał społeczeństwo polskie z ideami skautingu. W sierpniu 1912 roku w Poznaniu zaproszony przez "Sokoła" wraz z Tadeuszem Strumiłłą przeprowadził pierwszy kurs skautingu.

Naczelna Komenda Skautowa[edytuj | edytuj kod]

21 maja 1911 roku powstała przy Sokole we Lwowie Naczelna Komenda Skautowa, w skład której weszli: jako komendant naczelny - Naczelnik Sokoła dr Kazimierz Wyrzykowski oraz Andrzej Małkowski, Czesław Pieniążkiewicz, Franciszek Kapałka, Jerzy Grodyński, Alojzy Horak i Olga Drahonowska.

Jerzy Grodyński działał również w Warszawie - delegowany z Naczelnej Komendy Skautowej ze Lwowa w celu nawiązania kontaktu z Kongresówką i służenia swym doświadczeniem młodszemu skautingowi warszawskiego. Przy jego udziale powstała również warszawska Naczelna Komenda Skautowa (jako naczelnictwo drużyn na ziemiach zaboru rosyjskiego).

Następny okres jego życia związany był z Krakowem - był drużynowym 4 Krakowskiej Drużyny Harcerzy. W czerwcu 1917 roku został "komendantem miejscowym skautów" (co było odpowiednikiem dzisiejszego hufcowego). 17 lutego 1918 roku przemianował pluton Czarnych Wilków na 13 Krakowską Drużynę Harcerzy (z drużynowym Józefem Grzesiakiem). Przystąpił też do tworzenia organizacji o nazwie Milicja Obywatelska (potem Małopolska Straż Obywatelska) pierwowzór późniejszej Policji Państwowej.

W lutym 1918 opuścił Kraków powołany do wojska austriackiego, gdzie pełnił funkcję lekarza. Był porucznikiem.

W listopadzie skauci Czarnej Trzynastki Krakowskiej wzięli udział w rozbrajaniu Austriaków, którzy we Lwowie prowokowali walki bratobójcze między Polakami i Ukraińcami o miasto. W grudniu w tych bratobójczych walkach wywołanych przez Austriaków zginął Jerzy Grodyński.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]