Związek Harcerstwa Polskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Związek Harcerstwa Polskiego
Data powstania 1 listopada 1918
Liczebność 92 053 [31.12.2012][1]
Zasięg działalności Polska
Siedziba ul. Konopnickiej 6

00-491 Warszawa

Władze
Przewodniczący hm. Dariusz Supeł
Naczelnik hm. Małgorzata Sinica
http://www.zhp.pl
Portal Harcerstwo  Portal:Harcerstwo
Wikimedia Commons
Drużyna Reprezentacyjna Chorągwi Wielkopolskiej ZHP jako Drużyna Reprezentacyjna Związku Harcerstwa Polskiego – Pola Grunwaldu
Przekazanie prezydentowi RP Aleksandrowi Kwaśniewskiemu Betlejemskiego Światła Pokoju przez harcerzy z ZHP, Pałac Prezydencki 14 grudnia 2004. Obecny również były Naczelnik ZHP – hm. Wiesław Maślanka.

Związek Harcerstwa Polskiego (ZHP) – największa polska organizacja harcerska, powstała 1 listopada 1918, z połączenia wszystkich wcześniej działających organizacji harcerskich i skautowych, z trzech zaborów. Jest wychowawczym, patriotycznym, dobrowolnym i samorządnym stowarzyszeniem otwartym dla wszystkich bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie.

Wychowanie w ZHP opiera się na normach moralnych wywodzących się z kulturowych i etycznych wartości chrześcijańskich, kształtuje postawy szacunku wobec każdego człowieka, uznając system wartości duchowych za sprawę osobistą każdego członka Związku.

Nazwę Związek Harcerstwa Polskiego nosiły również poprzedniczki obecnego ZHP:

  • organizacja skautowa kierowana przez Naczelną Komendę Skautową w Warszawie, działająca do 1 listopada 1916;
  • organizacja harcerska działająca na terenie Królestwa Polskiego (regencyjnego), działająca od 2 listopada 1916 do 2 listopada 1918.

Związek Harcerstwa Polskiego jest organizacją non-profit, od 16 lutego 2004 zarejestrowany jest jako organizacja pożytku publicznego. Ponadto przez wiele lat posiadał status stowarzyszenia wyższej użyteczności.

Związek Harcerstwa Polskiego liczy 92 053 członków [31.12.2012][1].

Jest członkiem Polskiej Rady Organizacji Młodzieżowych.

Historia ZHP[edytuj | edytuj kod]

W Polsce harcerstwo inspirowane było angielskim ruchem skautowym zainicjowanym przez Roberta Badena-Powella, który w 1908 wydał klasyczny podręcznik skautingu Scouting for Boys. Po raz pierwszy skauting na terenie ziem polskich znajdujących się pod zaborami promowało w zaborze austriackim - Polskie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół”[2]. Ruch skautowy zaczął się tam rozwijać już w 1910. Znaczący wpływ na powstanie ruchu skautowego mieli działacze Sokoła oraz Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”[2]. Dzięki współpracy zarzewiackich oraz sokolskich działaczy z Galicji pierwsza 53 osobowa drużyna skautów pod polską flagą uczestniczyła w Zlocie Skautowym w Birmingham w 1913 roku. Drużyna ta stała się później pierwszą polską drużyną harcerską[2].

Formalnie Związek Harcerstwa Polskiego powstał na zjeździe zjednoczeniowym w Lublinie w listopadzie 1918. W latach 20. XX wieku ZHP był współzałożycielem Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (WOSM) i Światowego Stowarzyszenia Przewodniczek i Skautek (WAGGGS).

Information icon.svg Osobny artykuł: Historia harcerstwa.

Misja i cele ZHP[edytuj | edytuj kod]

Według statutu misją Związku jest wychowywanie młodzieży oraz wspieranie rozwoju i kształtowanie charakteru człowieka poprzez stawianie wyzwań. Podstawowe wartości, na których opiera się wychowanie zawarte są w prawie harcerskim. Chociaż podstawą wychowania w ZHP są normy moralne wywodzące się z wartości chrześcijańskich, Związek daje prawo osobistego wyboru swojego systemu wartości[3].

Cele statutowe ZHP to:

  • stwarzanie warunków do wszechstronnego rozwoju człowieka,
  • kształtowanie osobowości człowieka odpowiedzialnego,
  • upowszechnianie w społeczeństwie takich wartości jak: wolność, prawda, sprawiedliwość, demokracja, samorządność, równouprawnienie, tolerancja i przyjaźń,
  • umożliwienie nawiązywania kontaktów międzyludzkich ponad wszelkimi podziałami,
  • propagowanie wiedzy na temat przyrody, ekologii oraz kształtowanie potrzeby kontaktu z przyrodą.

Struktura ZHP[edytuj | edytuj kod]

Najwyższą władzą Związku Harcerstwa Polskiego jest Zjazd ZHP. W okresie pomiędzy zjazdami władzami naczelnymi są Przewodniczący ZHP, Rada Naczelna ZHP (odpowiednik rady nadzorczej), Naczelnik ZHP, Główna Kwatera ZHP (odpowiednik zarządu), Centralna Komisja Rewizyjna ZHP (organ kontrolny) oraz Naczelny Sąd Harcerski ZHP (odpowiednik sądu koleżeńskiego).

Jednostkami terenowymi ZHP są chorągwie organizowane na poziomie wojewódzkim. Obecnie w ZHP istnieje 17 chorągwi: Białostocka, Dolnośląska, Gdańska, Kielecka, Krakowska, Kujawsko-Pomorska, Lubelska, Łódzka, Mazowiecka, Opolska, Podkarpacka, Stołeczna, Śląska, Warmińsko-Mazurska, Wielkopolska, Zachodniopomorska, Ziemi Lubuskiej. Chorągwie dzielą się na hufce, organizowane najczęściej na poziomie powiatowym.

Hufce zrzeszają podstawowe jednostki organizacyjne: gromady, które dzielą się wewnętrznie na szóstki zuchowe; drużyny, które dzielą się wewnętrznie na zastępy lub patrole; kręgi i inne jednostki działające na zasadzie kręgu lub drużyny. Jednostki te mogą się łączyć w szczepy lub związki drużyn.

W ZHP działają również ogólnopolskie, regionalne oraz środowiskowe ruchy programowo-metodyczne, skupiające instruktorów, członków zwyczajnych nie będących instruktorami i pełniących funkcje instruktorskie oraz jednostki organizacyjne ZHP. Ruchy programowo-metodyczne stanowią dla ich członków formę współdziałania w celach doskonalenia programu i metodyki, wymiany doświadczeń i upowszechniania inicjatyw programowych i metodycznych, realizacji konkretnego zadania, inicjatywy społecznej lub kierunku służby.

Grupy członkowskie w ZHP[edytuj | edytuj kod]

Aktualne władze ZHP[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też: Przewodniczący ZHP, Naczelnicy ZHP

ZHP w międzynarodowych organizacjach skautowych[edytuj | edytuj kod]

Związek Harcerstwa Polskiego jest członkiem:

  • WOSM – Światowej Organizacji Ruchu Skautowego (World Organisation of Scout Movement) w latach 1922-1949 (członek-założyciel) i ponownie od 1996,
  • WAGGGS – Światowego Stowarzyszenia Przewodniczek i Skautek (World Association of Girl Guides and Girl Scouts) w latach 1928-1950 (członek-założyciel) i ponownie od 1996,
  • ISGF – Międzynarodowego Bractwa Skautów i Przewodniczek (International Scout and Guide Fellowship),
  • ICCS – Międzynarodowej Katolickiej Konferencji Skautingu (International Catholic Conference of Scouting) od 1999,
  • ICCG – Międzynarodowej Katolickiej Konferencji Skautingu Żeńskiego (International Catholic Conference of Guiding) od 2000,
  • DESMOS – Międzynarodowego Porozumienia Skautów Prawosławnych (International Link of Orthodox Christian Scouts) od 1996 (członek-założyciel).

Zloty ZHP[edytuj | edytuj kod]

Zloty (ang. jamboree) są tradycyjnymi spotkaniami harcerzy i skautów. Na przestrzeni lat Związek Harcerstwa Polskiego zorganizował następujące zloty organizacji:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Organizacje o nazwach nawiązujących do ZHP[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Sprawozdanie OPP ZHP za 2012 roku
  2. 2,0 2,1 2,2 Zdzisław Pawluczuk: "Rola ruchu sokolskiego w powstaniu harcerstwa na ziemiach polskich" (pol.). W: Prace naukowe Akademii Jana Długosza w Częstochowie, kultura fizyczna 2010 [on-line]. Akademia Jana Długosza w Częstochowie, 2010. [dostęp 2014-05-24].
  3. Statut ZHP §3 3.