Naftali z Ropczyc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Naftali z Ropczyc, Naftali Cwi Horowic (ur. 1760 – zm. 1827), cadyk, rabin, syn Menachema Mendla rabina z Leska. Był uczniem cadyków Elimelecha z Leżajska i Menachema Mendla z Rymanowa. Dzięki niemu powstał w Ropczycach jeden z ważniejszych ośrodków chasydyzmu w Galicji. Założyciel dynastii cadyków ropczyckich. Potomstwo, synowie Elizer, Jakub (Mały Baal-Szem-Towa). Reb Naftali Cwi ben Menachem Mendel Horowitz z Ropczyc (1760–1827) przywódca chasydzki i protoplasta bardzo szeroko rozgałęzionej w Galicji dynastii cadyków. Syn misnagda Menachema Mendla z Leska, uczeń Elimelecha z Leżajska, Izraela Icchaka Hofsteina z Kozienic i Menachema Mendla z Rymanowa. Zamieszkał w Ropczycach, skupiając wokół siebie liczne grono chasydów. Był mistrzem w kabalistycznej interpretacji Tory. Popularny bohater ludowych legend. Zbiór jego powiedzeń Ohel Naftali (hebr. „Namiot Naftalego”) został wydany we Lwowie w 1911 r. Innym jego dziełem są oparte na kabale komentarze chasydzkie do Tory pt. Zera kodesz („Święty plon”, Lwów 1868). Pod koniec życia zerwał prawie wszystkie kontakty ze swoimi chasydami i odizolował się od świata.

Autor[edytuj | edytuj kod]

  • Ajjaloh Szeluhah
  • Ohel Naftali
  • Zera Kodesz
  • Przypowieści