Chasydyzm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chasyd Breslower w Jerozolimie w czasie modlitwy.
Zobacz hasło chasydyzm w Wikisłowniku

Chasydyzm (hebr. חסידות Chasidut, liczba mnoga chasidim – pobożni, bogobojni, czyści, uczniowie cadyków) – ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym, powstały w łonie judaizmu. Występował w historii w trzech odmianach, a mianowicie:

  • chasydyzm antyczny lub starożytny – jego przedstawiciele znani są także pod nazwą asydejczyków (zwłaszcza w Biblii Tysiąclecia, wyd. III z 1990 r. i dalsze);
  • chasydyzm niemiecki – zwany też aszkenazyjskim lub nadreńskim;
  • chasydyzm polski – powszechnie i potocznie zwany chasydyzmem. Ta odmiana jest najszerzej znana, m.in. dlatego, że rozwija się do dziś (jako ruch o odmiennym charakterze, jest jednak w prostej linii spadkobiercą ruchu powstałego w XVIII wieku).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Schatz-Uffenheimer, Rivka: Hasidism as Mysticism: Quietistic Elements in Eighteenth Century Hasidic Thought. Princeton University Press, 1993, s. 398. ISBN 0691032238.
  • Hertz Paweł: Wstęp. W: Martin Buber: Opowieści chasydów. Wyd. 3 (popr.). Poznań – Warszawa: W drodze – Fundacja Zeszytów Literackich, 2005, s. 326, seria: Biblioteka Pawła Hertza. ISBN 8370335322.