Ropczyce
| Ropczyce | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | podkarpackie | ||
| Powiat | ropczycko-sędziszowski | ||
| Gmina | Ropczyce gmina miejsko-wiejska |
||
| Prawa miejskie | 1362 | ||
| Burmistrz | Bolesław Bujak | ||
| Powierzchnia | 47,10 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
15 369 326,0 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 17 | ||
| Kod pocztowy | 39-100 | ||
| Tablice rejestracyjne | RRS | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
3182415034 | ||
|
Urząd miejski
ul. Krisego 139-100 Ropczyce |
|||
| Strona internetowa | |||
Ropczyce (ji. ראָפּשיץ) – miasto w zachodniej części województwa podkarpackiego, siedziba powiatu ropczycko-sędziszowskiego i miejsko-wiejskiej gminy Ropczyce. Położone jest na pograniczu Pogórza Środkowobeskidzkiego i Kotliny Sandomierskiej, nad rzeką Wielopolką.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 15 369 mieszkańców[1], co lokuje miasto pod względem ludności na 14. miejscu w województwie.
Miasto stanowi centrum administracyjne powiatu – znajduje się tu m.in. starostwo, sąd rejonowy, prokuratura rejonowa, komenda powiatowa Policji i Państwowej Straży Pożarnej.
[edytuj] Położenie
Ropczyce (przy współrzędnych ) położone jest na granicy mezoregionów Pradoliny Podkarpackiej i Pogórza Strzyżowskiego, na granicy dwóch makroregionów Pogórza Środkowobeskidzkiego i Kotliny Sandomierskiej. Przez miasto przepływa rzeka Wielopolka.
Historycznie Ropczyce wchodziły w skład województwa sandomierskiego (I Rzeczpospolita), Galicji (XVIII – 1918 rok), województwa krakowskiego (okres II Rzeczypospolitej), województwa rzeszowskiego (wg podziału administracyjnego z okresu 1945-1975 i 1975-1998).
Według danych z 1 stycznia 2011 r. powierzchnia miasta wynosiła 47,10 km²[2].
[edytuj] Toponimia
Nazwy Ropczyce nie da się w żaden prosty sposób wyjaśnić. Istnieją 3 różne hipotezy na temat jej pochodzenia:
- W 1906 Józef Sulisz, etnograf pochodzący z Ropczyc, szukał źródła jej nazwy. Napisał, że Pierwotnymi osadnikami mieli być Niemcy, a ponieważ w tych stronach były wtedy liczne bandy rozbójnicze, stąd nazwali swoją osadę z niemiecka Raub-schütze, by się mieć na baczność przed napastnikami[3].
- W 1975 A. Orzechowska w swojej książce przytacza zapisy pt. Ropczyca, Ropczicze, Antiqua Roboczicze seu Chechli, Ropczyce. Twierdzi, że nazwa pochodzi od nazwy osobowej Ropek, która została zanotowana w 1482[4]
- W dokumencie zakonu koprzywnickiego wystawionym w 1363 wśród świadków wymieniony jest Zbygniew de Ropaczycz. Dokument zachował się w późniejszej kopii[5]. W dokumencie z 1391 dotyczącym plebana ropczyckiego nazwa miasta została zapisana kilkakrotnie Robczicze, a raz Robszicze. To pierwszy zapis, który zachował się w oryginale[6]. W przywileju lokacyjnym Gnojnicy z 1394 wspomniane są też Ropczicze, w którym występuje Więcesław de Ropczicze[7]. Do końca XIV w. nazwa została zanotowana w sześciu różnych wariantach: Robcice (1400); Ropczyce (1356, 1394, 1397, 1399); Ropczyca (1362); Robczyce (1391, 1399, 1400); Robszyce (1391); Ropszyce (1399) [8][9].
[edytuj] Historia
[edytuj] Odkrycia archeologiczne
Okolice Ropczyc są ubogie w skarby archeologiczne. Najstarsze znaleziska archeologiczne okolic miasta to dwa fragmenty toporków z przewierconymi otworami, odkryte w 1863 w Rzegocinie koło Wielopola Skrzyńskiego, przekazane do Muzeum Diecezjalnego w Tarnowie. Najciekawszego jednak odkrycia dokonał W. Demetrykiewicz, który znalazł grodzisko wczesnośredniowieczne w Braciejowej[10]. W dwudziestoleciu międzywojennym, podczas budowy linii kolejowej w Sędziszowie Małopolskim, odkryto dwie bardzo stare monety rzymskie[11]. Większe zainteresowanie archeologów okolicami Ropczyc obserwować można od lat 60. Największe wyprawy to:
- Badania sondażowe na grodzisku w Będziemyślu, prowadzone przez A. Kunysza[12]
- Badania powierzchniowe i weryfikacyjne prowadzone w 1961 przez A. Jodłowskiego i A. Talara z inspiracji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków Archeologicznych w Rzeszowie. Objęły one Brzyznę, Kamionkę, Ropczyce, Skrzyszów i Sędziszów Małopolski. Uzyskane zabytki złożono w Muzeum Okręgowym w Rzeszowie.
- Badania prowadzone przez W. Blajera, G. Ilasz, A. Kostek i G. Marzec w 1977 na zlecenie Rzeszowskiego Muzeum Okręgowego[13]. Objęły one zasięgiem Brzezówkę i Lubzinę. Były to największe tego typu poszukiwania.
- Badania prowadzone przez A. Barłowską i A. Gruszczyńską w ramach akcji Archeologicznego Zdjęcia Polski w latach 1980-1981. Zebrane materiały to wyroby krzemienne i mało charakterystyczne ułamki ceramiki, pochodzące z neolitu[14].
Dorobek ten uzupełniają jeszcze toporek kamienny z Czarnej Sędziszowskiej i siekierka krzemienna z Sielca[15].
[edytuj] Miasto w XVII-XVIII w.
Na temat dziejów miasta w tych latach nie ma żadnych drukowanych opracowań historycznych. Do dyspozycji pozostają rozsiane po bibliotekach archeologicznych i naukowych materiały źródłowe. Niektóre z nich to:
- Szczątki ksiąg radzieckich i ławniczych z lat 1674-1704[16],
- Inwentarze z archiwum rodziny Jaworskich – Starzeńskich z Góry Ropczyckiej z lat 1765 i 1778[17]. ,
- Biblioteka Oddziału PAN w Krakowie i Biblioteka Jagiellońska.
- Wojskowy spis ludności z 1799, Archiwum Państwowe w Krakowie, Teki Schneidra, sygn. 1849.
- Starostwo ropczyckie
Ropczyce w tych czasach podzieliły los innych miast polskich, ulegając procesom degradacji we wszystkich dziedzinach życia miejskiego. Spadek ten spotęgowany został przez nawiedzające Rzeczpospolitą liczne wojny i klęski. Wszystkie te zjawiska nie ominęły Ropczyc i na długi czas zamroziły rozwój miasta. Tworzyło ono wraz z okolicznymi wsiami niewielkie starostwo ropczyckie, które powstało zapewne w 1614. Listę starostów otwiera Mikołaj Spytek Ligęza. Po jego śmierci w 1637 wdowa po nim Zofia Krasińska wyszła za mąż za Krzysztofa Ossolińskiego, który otrzymał po żonie akces na starostwo ropczyckie. Z drugą żoną miał syna Baldwina Krzysztofa, który po śmierci ojca w 1645 przejął cały jego majątek. W posiadanie starostwa Ropczyckiego wszedł dopiero po 1656, po swojej śmierci w 1649 pod Zborowem. Bezpośrednio bowiem po Krzysztofie Ossolińskim jako starosta występuje Dominik Zasławski-Ostrogski[18]. Potomstwu Baldwina nie udało się utrzymać starostwa. Następnym obejmującym ten urząd był Stanisław Rewera Potocki. W spadku po nim obejmowali go kolejno: Feliks Kazimierz Potocki, Józef Potocki i Franciszek Salezy Potocki. W 1768 starostwo otrzymał Stanisław Kostka Sadowski, marszałek konfederacji barskiej i poseł na sejm w 1784. Sadowski umarł 23 sierpnia 1794, jeszcze przed śmiercią sprzedał starostwo ropczyckie hr. Gabrielowi Bobronicz-Jaworskiemu. W 1799 zarządcą dominium ropczyckiego obejmującego wsie: Brzyzna, Chechły, Gryfów, Hucisko, Pietrzejowa, Poręby, Ropczyce i Wola Domatkowska był Marceli Wiszniewski.
[edytuj] Miasto w XIX w.
- Dominium ropczyckie
W 1772 starostwo ropczyckie zostało zajęte przez władze austriackie, które wprowadziły nowy podział terytorialny, dzieląc zagarnięte tereny na cyrkuły, okręgi i dominia. Starostwo ropczyckie przestało istnieć, a Ropczyce z okolicznymi wsiami jako dominium weszły w skład cyrkułu pilźnieńskiego (z siedzibą w Rzeszowie) a później cyrkułu tarnowskiego.
Kolejnymi właścicielami Ropczyc byli Starzeńscy, m.in. w 1851 był nim hr. Kazimierz Starzeński.
- Powiat ropczycki
Po reformie administracyjnej w 1855 utworzono powiat ropczycki wchodzący w skład cyrkułu tarnowskiego. Oddzielono od miast i gmin wiejskich obszary dworskie.
[edytuj] Symbole miasta
- Herb Ropczyc
Herb miasta przedstawia w polu błękitnym ptaka – symbolizującego sokoła, barwy naturalnej (cielistej), o rozpostartych skrzydłach, ze złotą literą „R” w dziobie, stojącego na białej podkowie ze złotym krzyżem maltańskim w środku[19].
[edytuj] Architektura
[edytuj] Układ urbanistyczny
We współczesnym planie miasta wyraźnie widać, że zabudowa miejska koncentruje się wzdłuż głównych dróg przebiegających przez miasto (przed oddaniem obwodnicy miasta), tj. drogi krajowej nr 4 (E40) i drogi wojewódzkiej nr 986. 10 października 2010 oddano do użytku obwodnicę miasta o długości 4,7 km[20][21].
Widocznym podziałem miasta są osiedla o odmiennej zabudowie urbanistycznej. Najbardziej charakterystyczne to tzw. górka, czyli osiedla św. Barbary i Północ. Potoczna nazwa wzięła się od ulokowania osiedli na wzgórzu. Dominuje tu budownictwo mieszkalne wielorodzinne zbudowane z wielkiej płyty w latach 80. i 90. XX wieku (os. Św. Barbary i Północ I) oraz zabudowa mieszkalna jednorodzinna (os. Północ II). Odmienny typ to tzw. dół lub miasto, czyli osiedle Śródmieście z typową miejską zabudową, gdzie zlokalizowane są urzędy, sklepy, gastronomia oraz budynki mieszkalne jednorodzinne i wielorodzinne, tutaj znajduje się centralny punkt miasta, czyli rynek oraz planty. Osiedle Czekaj natomiast to część przemysłowa miasta gdzie znajdują się największe ropczyckie zakłady pracy, osiedle mieszkaniowe wielorodzinne zbudowane w latach 90. XX wieku dla pracowników cukrowni oraz typowe budownictwo jednorodzinne. Pozostałe osiedla w Ropczycach mają charakter budownictwa jednorodzinnego z większym lub mniejszym charakterem rolniczym.
[edytuj] Zabytki
- Kościół Parafialny pw. Przemienienia Pańskiego zbudowany ok. 1368 r. przebudowany po pożarze w 1873 r.
- Sanktuarium Matki Bożej Królowej Rodzin wzniesione ok. 1730 r., dwukrotnie remontowane w latach 1883 i 1951, wraz z bramą wejściową i ogrodzeniem z XIX w.
- Kapliczka św. Jana Nepomucena, zbudowana w XIX w.
- Dom drewniany z XIX w. (ul. Najświętszej Marii Panny) – miejsce urodzenia Józefa Mehoffera.
- Cmentarz żydowski w Ropczycach
[edytuj] Administracja
Miasto ma 9 jednostek pomocniczych zwanych osiedlami: Świętej Barbary, Brzyzna, Chechły, Czekaj, Granice, Pietrzejowa, Północ, Śródmieście, Witkowice. W każdej z nich mieszkańcy wybierają radę osiedla, która z kolei wybiera zarząd osiedla i przewodniczącego zarządu.
Organem wykonawczym władz jest burmistrz, którym obecnie jest Bolesław Bujak (PSL), wybrany po raz kolejny w wyborach samorządowych. Siedzibą władz jest budynek na ul. Krisego, w którym mieści się także większość urzędów.
- Burmistrzowie Ropczyc (od 1990 r.)
- 1990-1998 do uzupełnienia
- Bolesław Bujak (1998-2001 w trakcie pełnienia kadencji został wybrany na posła do Sejmu IV kadencji)
- Ryszard Kapała (2001-2002 wybrany w miejsce ustępującego Bolesława Bujaka)
- Stanisław Fąfara (Porozumienie Samorządowe, 2002-2006)
- Bolesław Bujak (od 2006 – nadal)
W Ropczycach znajdują się 3 biura poselskie: Kazimierza Moskala (PiS), Jana Tomaki (PO) oraz Wiesława Rygla (PSL). Parlamentarzyści zostali wybrani z okręgu wyborczego numer 23 (rzeszowsko-tarnobrzeski). W Ropczycach działa prokuratura rejonowa, znajduje się tu również sąd rejonowy, urząd skarbowy.
[edytuj] Przemysł
| Ta sekcja wymaga określenia jasnych kryteriów wyboru. Kryteria powinny być poparte źródłami, nie mogą naruszać zasady neutralnego punktu widzenia, należy też unikać próżnych wyrażeń takich jak "znani", "najlepsi" itd. Kryteria możesz omówić w dyskusji artykułu. Zobacz też: Zasady tworzenia list. |
- Zakład Produkcji Cukierniczej CUKROMIX-BIS Sp. z o.o.
- Zakłady Magnezytowe „Ropczyce” S.A.
- Gloria GmbH – produkcja przenośnych gaśnic
- REGA YACHT
- Cukrownia Ropczyce
- Cargill Pasze Sp. z o.o
- WELDON Sp. z o.o.
- Eurovia Polska S.A.
- GS Ropczyce
- BRAM-POL
[edytuj] Edukacja
- Wyższa Szkoła Inżynieryjno-Ekonomiczna
- Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki
- Zespół Szkół im. ks. dr Jana Zwierza
- Zespół Szkół Agrotechnicznych im. Wincentego Witosa
- Nauczycielskie Kolegium Języków Obcych
- Centrum Kształcenia Praktycznego
- Biblioteka Powiatowa oraz 2 filie miejskie
- Centrum Kultury
[edytuj] Media
- miesięcznik „Ziemia Ropczycka”
- tygodnik „Głos Powiatu Ropczycko-Sędziszowskiego”
- tygodnik „Dobry Tydzień”
- Telewizja Miejska
- Tygodnik „Reporter”
[edytuj] Wspólnoty wyznaniowe
[edytuj] Parafie rzymskokatolickie
- Parafia św. Anny w Ropczycach
- Parafia św. Barbary w Ropczycach
- Parafia św. Michała Archanioła w Ropczycach
- Parafia Przemienienia Pańskiego w Ropczycach
- Parafia Świętej Rodziny w Ropczycach
- Parafia św. Urszuli Ledóchowskiej w Ropczycach
[edytuj] Świadkowie Jehowy
- Zbór w Ropczycach[potrzebne źródło]
[edytuj] Sport i rekreacja
[edytuj] Kluby sportowe
- KS Błękitni Ropczyce – siatkówka mężczyzn
- MZKS Błękitni Ropczyce – piłka nożna
- UKS Sokół Ropczyce – badminton
- MUKP „Fala” Ropczyce – pływanie
- UKS Czekaj Ropczyce – piłka nożna
[edytuj] Obiekty sportowe
- Kryta pływalnia
- Hala Widowiskowo-Sportowa
- „Moje Boisko – Orlik 2012” powstałe w ramach programu Orlik 2012.
- Sztuczne lodowisko
[edytuj] Rekreacja
- Rezerwat przyrody Szwajcaria Ropczycka
- Planty miejskie
- Rynek
- Miejsko-Powiatowy Ośrodek Sportu i Rekreacji
- Deptako-park przy ul. Witosa
[edytuj] Trasy rowerowe
[edytuj] Trasy piesze
Ropczyce – Łączki Kucharskie – Mała – Brzeziny – Góra Bardo (skrzyżowanie szlaków)
Ropczyce – Zawada – Pustków – Ocieka – Blizna – Niwiska (skrzyżowanie szlaków)
Ropczyce – Borki Chechelskie – Broniszow – Wielopole Skrzyńskie Wielopole Skrzyńskie – Szufnarowa-Pniaki (skrzyżowanie szlaków)
[edytuj] Współpraca międzynarodowa
Miasta i gminy partnerskie:
[edytuj] Osoby związane z miastem
- Jan Babicz – polski polityk ludowy i samorządowiec, poseł na Sejm Ustawodawczy
- Adam Banaś (polityk) – polski polityk, poseł na Sejm PRL IX kadencji
- Bolesław Bujak – polski polityk, samorządowiec, poseł na Sejm III RP IV kadencji
- Rafał Buszek – polski siatkarz, zawodnik Asseco Resovii Rzeszów, wychowanek Błękitnych Ropczyce
- Marcin Daniec – artysta, satyryk
- Wojciech Durek – polski artysta rzeźbiarz i malarz
- Michał Grendys – działacz państwowy za czasów PRL, prawnik
- Stanisław Jarmoliński -polski polityk i lekarz
- Jan Henryk Jedynak – działacz ludowy okresu II RP, polityk sanacji, wicemarszałek sejmu V kadencji
- Tadeusz Kantor – polski reżyser, malarz, scenograf, grafik
- Grzegorz Kopala – polski kompozytor, wokalista
- Stanisław Kot – polski historyk i polityk
- Maciej Kuciapa – żużlowiec
- Wilhelm Mach – polski prozaik, eseista i krytyk literacki
- Edward Mazur – polski przedsiębiorca działający w USA
- Józef Mehoffer – artysta malarz
- Piotr Michałowski – artysta malarz
- Lidia Miś – polska pisarka, twórczyni literatury dla dzieci i młodzieży
- Kazimierz Moskal (polityk) – polski polityk, nauczyciel, poseł na Sejm III RP V i VI kadencji.
- Naftali z Ropczyc – cadyk, rabin
- Henryk Józef Nowacki – arcybiskup tytularny Blery, nuncjusz apostolski w Nikaragui, prałat honorowy papieża, kapelan honorowy Jego Świątobliwości.
- Karol Olszewski – polski fizyk i chemik
- Julian Rataj – pułkownik Ludowego Wojska Polskiego i działacz ruchu ludowego, poseł na Sejm Ustawodawczy RP
- Józef Rojek (poseł) – polski polityk, samorządowiec, poseł na Sejm III RP V i VI kadencji
- Kazimierz Rymut – polski językoznawca, onomasta
- Tadeusz Sinko – polski filolog klasyczny
- Stanisław Skorodecki – polski duchowny katolicki, kapelan prymasa Stefana Wyszyńskiego w więzieniu
- Franciszek Stachnik – polski polityk ludowy, poseł na Sejm III kadencji (1930–1935) oraz na Sejm Ustawodawczy (1947–1952)
- Karolina Stachoń-Weit – łączniczka i skarbniczka dębickich Szarych Szeregów w pierwszych latach II wojny światowej.
- Łukasz Trałka – piłkarz, reprezentant Polski w piłce nożnej
- Seweryn Udziela – etnograf, badacz i popularyzator folkloru i kultury ludowej Małopolski
- Tomasz Wrotoń – piłkarz, trener piłki nożnej
- Roman Zawiliński – językoznawca, pedagog i etnograf
- Jan Zwierz – kapłan, społecznik
[edytuj] Honorowi obywatele Miasta Ropczyce
- ks. Stanisław Skorodecki
- Magdalena Kocój
- Stanisław Misztal
- Jan Winter
- ks. prałat Stanisław Słowik
- Mirosław Karapyta
- ks. prałat Michał Heller w maju 2010 r.
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-08-10. ISSN 1505-5507.
- ↑ Józef Sulisz: Zapiski etnograficzne z Ropczyc. Ropczyce: Lud, 1906, s. 57-81.
- ↑ Alicja Orzechowska: Nazwy miejscowe dawnego powiatu pilzneńskiego oraz prawobrzeżnych części dawnych powiatów sandomierskiego i wiślickiego. Ropczyce: 1975, s. 50.
- ↑ Franciszek Piekosiński: Kodeks dyplomatyczny Małopolski t.3 nr 764. Kraków: 1882.
- ↑ Stanisław Kuraś: Zbiór dokumentów katedry i diecezji krakowskiej cz. 1:1063 – 1415. Lublin: 1965, s. 109.
- ↑ Stanisław Kuraś, Irena Sułkowska-Kuraś: Zbiór dokumentów małopolskich cz. 1. Wrocław: 1962.
- ↑ Oswald Pietruski: Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum bernardyńskiego we Lwowie. Lwów: 1872, s. 62.
- ↑ Teodor Wierzbowski: Matricularum Regni Poloniae summaria vol. IV/3 supl.. Warszawa: 1915.
- ↑ Włodzimierz Demetrykiewicz: Sprawozdanie z posiedzeń Komisji Antropologicznej odbytych w latach 1910 i 1911, „Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne t. VI”. 1912, s. 10.
- ↑ Ludwik Piotrowicz: Znaleziska monet rzymskich i greckich przy budowie kolei małopolskich, „Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne t. XVIII. 1936, s. 104.
- ↑ Antoni Kunysz: Grodziska w województwie rzeszowskim, „Materiały i Sprawozdania Rzeszowskiego Ośrodka Archeologicznego za rok 1966”. Rzeszów: 1968, s. 40, 82.
- ↑ Notatki z badań w Archiwum Muzeum Okręgowego w Rzeszowie.
- ↑ Materiały z badań znajdują się w zbiorach działu archeologicznego w Muzeum Archeologicznego w Rzeszowie.
- ↑ W Muzeum Okręgowym w Rzeszowie znajduje się notatka na ten temat.
- ↑ Wojewódzkie Archiwum Państwowe w Rzeszowie, rkp. 135, s. 855.
- ↑ Henryk Oprawko, Kamila Schuster: Lustracja województwa sandomierskiego 1660 – 1664 cz. II. Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk: 1977.
- ↑ Kasper Niesiecki: Herbarz polski t. 7. Lipsk: I. N. Bobrowicz, 1847, s. 154-155.
- ↑ Statut Gminy Ropczyce. (opis herbu znajduje się w załączniku nr 2 http://www.bip.ropczyce.um.gov.pl/modules.php?op=modload&name=News&file=article&sid=5&mode=thread&order=0&thold=0).
- ↑ Obwodnica Ropczyc wreszcie otwarta.
- ↑ Podkarpackie. Otwarto obwodnicę Ropczyc.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Ropczyce w katalogu Open Directory Project
- Ropczyce w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IX (Poźajście – Ruksze) z 1888 r.
- Mapy: Emapi • Google Maps • Targeo • Zumi
- Zdjęcia satelitarne: Google Maps • Wikimapia • Zumi
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||