Napęd przedni
 |
Ten artykuł od 2011-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ten artykuł w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
 |
Ten artykuł może zawierać twórczość własną lub niezweryfikowane dane. Pomóż Wikipedii poprawić artykuł na postawie weryfikowalnych źródeł. |
Napęd przedni (ang. FWD – Front Wheel Drive) – rodzaj przeniesienia napędu stosowany w pojazdach silnikowych, moment obrotowy przekazywany jest na przednią oś pojazdu. Jedynym rozwiązaniem stosowanym przy przednim napędzie jest umieszczenie silnika z przodu pojazdu. Sam silnik zaś, może być umieszczony:
- wzdłużnie do osi pojazdu, lub
- poprzecznie do osi pojazdu.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwszy raz zastosowano przedni napęd w samochodach Ford L-29 z 1929 roku. Z czasem stawał się on coraz popularniejszy, a dziś ma go większość samochodów z segmentów od A do D. Najmocniejszym samochodem przednionapędowym, produkowanym seryjnie, był Oldsmobile Toronado z 1966 roku wyposażony silnik o mocy 404 KM[potrzebne źródło].
Konstrukcja [edytuj]
Silnik, przekładnia główna i skrzynia biegów stanowią jeden zespół, który umieszczony jest przed, nad lub za przednią osią. Dzięki tak zwartej konstrukcji możliwe jest uzyskanie samochodu krótszego o 10-30 cm w porównaniu z samochodem z klasycznym układem napędowym lub pozwala to na uzyskanie odpowiednio więcej miejsca w przedziale bagażowym.
Zalety i wady [edytuj]
Zalety [edytuj]
- podsterowna charakterystyka podczas jazdy na zakręcie i w związku z tym większa zdolność kontroli pojazdu przy małych i średnich prędkościach
- dobra zdolność pokonywania wzniesień przy małym obciążeniu
- prosta konstrukcja tylnego zawieszenia
- ze względu na brak mostu napędowego uzyskana jest krótsza droga momentu napędowego oraz wykonanie płaskiej podłogi nadwozia
- mała wrażliwość na wiatr boczny
- niższe koszty produkcji
- przestronniejsze wnętrze
- mniejsza masa
Wady [edytuj]
- przy całkowitym obciążeniu pogorszenie zdolności rozpędzania i pokonywania wzniesień na mokrej i śliskiej nawierzchni
- konieczność przenoszenia przez zawieszenie zespołu napędowego momentu silnika pomnożonego przez całkowite przełożenie układu napędowego
- przy gwałtownym przyśpieszeniu podczas wchodzenia w zakręt, podsterowny charakter prowadzenia staje się bardzo niebezpieczny, samochód mimo skręconych kół ma tendencję do kontynuowania jazdy na wprost
- przy dużym obciążeniu przedniej osi wymagane jest duże przełożenie przekładni kierowniczej
- obciążenie kół zarazem kierowanych i napędzanych
- w przypadku dużych mocy silnika (więcej niż ~200 KM) gwałtownym przyspieszeniom towarzyszy, nieprzyjemne dla kierowcy, odczucie "wyrywania" kierownicy z rąk
- gorszy w porównaniu do tylnego napędu dostęp do elementów podczas naprawy, jak i ich większa komplikacja
- niekorzystny rozkład masy na osie
