Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska
Національний технічний університет України - Київський політехнічний інститут
Gmach główny KPI
Gmach główny KPI
Data założenia 1898
Typ uczelni państwowa
Państwo  Ukraina
Rektor Michaiło Zgurowski
Położenie na mapie Kijowa
Mapa lokalizacyjna Kijowa
Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska
Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska
Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska
Ziemia 50°26′59″N 30°27′39″E/50,449722 30,460833Na mapach: 50°26′59″N 30°27′39″E/50,449722 30,460833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Narodowy Techniczny Uniwersytet Ukrainy - "Politechnika Kijowska" (ukr. - Національний технічний університет України - Київський політехнічний інститут, КПІ) (ros. - Киевский политехнический институт, КПИ) - największa ukraińska wyższa szkoła techniczna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1898 r. - zatwierdzenie utworzenia Kijowskiego Instytutu Politechnicznego przez ostatniego cara Rosji Mikołaja II. Początek prac ziemnych na terenie poligonu Szuliawka. Pierwszy rok akademicki w wynajętych pomieszczeniach rozpoczyna 360 studentów.
  • 1899 r. – oddany do użytkowania wydział chemiczny, warsztaty mechaniczne i domy dla wykładowców.
  • 1902 r. - oddano do eksploatacji główny gmach Politechniki. Na uczelni uczy się 1200 studentów.
  • 1903 r. - pierwsi absolwenci KPI. Są wśród nich Polacy.
  • 1918 r. - wojna i częste zmiany władzy w Kijowie powodują wstrzymanie działalności uczelni. Liczni polscy studenci i absolwenci wyjeżdżają do odrodzonej Polski.
  • 1920 -1940 r. - w miarę rozwoju Kijowski Instytut Politechniczny (od 1934 r. - Kijowski Instytut Industrialny, stał się bazą powstania ośmiu nowych uczelni technicznych w Kijowie. Między innymi na bazie wydziałów budownictwa przemysłowego i budownictwa komunalnego w 1930 roku powstaje Kijowski Narodowy Uniwersytet Budownictwa i Architektury (KNUCA), zaś w 1933 roku na bazie wydziału lotnictwa - Kijowski Instytut Inżynierów Lotnictwa Cywilnego (KIIGA), obecnie - Akademia Lotnicza.
  • 1941 r. - uczelnia zostaje ewakuowana do Taszkentu.
  • 1943 r. - odbudowa zrujnowanych budynków KPI.
  • 1944 r. - wznowienie działalności uczelni.
  • 1975 - 1985 r. - szybki rozwój i rozbudowa KPI. Łączna powierzchnia uczelni rośnie z 41 ha do 104 ha, zaś powierzchnia pomieszczeń dydaktycznych rośnie ze 20 tys. m kw. do 320 tys. m kw. Politechnika daje początek 4 nowym uczelniom.
  • 1995 r. - prezydent Ukrainy nadaje KPI status autonomicznej uczelni wyższej i nazwę: Narodowy Uniwersytet Techniczny Ukrainy - "Kijowski Instytut Politechniczny".
  • 1998 r. – Politechnika obchodzi 100-lecie istnienia.

Politechnika Kijowska w liczbach[edytuj | edytuj kod]

  • 40 tys. studentów
  • 2700 pracowników naukowych, w tym ponad 270 profesorów, w tym 44 członków Akademii Nauk Ukrainy
  • 96 specjalności
  • 154 katedr
  • 20 wydziałów
  • 9 instytutów dydaktyczno-naukowych
  • 13 instytutów naukowo-badawczych
  • 30 budynków dydaktycznych
  • 22 domy studenckie

Słynne nazwiska związane z Politechniką Kijowską[edytuj | edytuj kod]

Polonica[edytuj | edytuj kod]

W okresie powojennym Politechnika Kijowska wykształciła prawie 300 polskich inżynierów. Od 1922 roku przy Naczelnej Organizacji Technicznej działa Sekcja Wychowanków Politechniki Kijowskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]