Narodowy Techniczny Uniwersytet Politechnika Kijowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wejście główne KPI
Gmach główny KPI
Pomnik Patona

Narodowy Techniczny Uniwersytet Ukrainy - "Politechnika Kijowska" (ukr. - Національний технічний університет України - Київський політехнічний інститут, КПІ) (ros. - Киевский политехнический институт, КПИ) - największa ukraińska wyższa szkoła techniczna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

  • 1898 r. - zatwierdzenie utworzenia Kijowskiego Instytutu Politechnicznego przez ostatniego cara Rosji Mikołaja II. Początek prac ziemnych na terenie poligonu Szuliawka. Pierwszy rok akademicki w wynajętych pomieszczeniach rozpoczyna 360 studentów.
  • 1899 r. – oddany do użytkowania wydział chemiczny, warsztaty mechaniczne i domy dla wykładowców.
  • 1902 r. - oddano do eksploatacji główny gmach Politechniki. Na uczelni uczy się 1200 studentów.
  • 1903 r. - pierwsi absolwenci KPI. Są wśród nich Polacy.
  • 1918 r. - wojna i częste zmiany władzy w Kijowie powodują wstrzymanie działalności uczelni. Liczni polscy studenci i absolwenci wyjeżdżają do odrodzonej Polski.
  • 1920 -1940 r. - w miarę rozwoju Kijowski Instytut Politechniczny (od 1934 r. - Kijowski Instytut Industrialny, stał się bazą powstania ośmiu nowych uczelni technicznych w Kijowie. Między innymi na bazie wydziałów budownictwa przemysłowego i budownictwa komunalnego w 1930 roku powstaje Kijowski Narodowy Uniwersytet Budownictwa i Architektury (KNUCA), zaś w 1933 roku na bazie wydziału lotnictwa - Kijowski Instytut Inżynierów Lotnictwa Cywilnego (KIIGA), obecnie - Akademia Lotnicza.
  • 1941 r. - uczelnia zostaje ewakuowana do Taszkentu.
  • 1943 r. - odbudowa zrujnowanych budynków KPI.
  • 1944 r. - wznowienie działalności uczelni.
  • 1975 - 1985 r. - szybki rozwój i rozbudowa KPI. Łączna powierzchnia uczelni rośnie z 41 ha do 104 ha, zaś powierzchnia pomieszczeń dydaktycznych rośnie ze 20 tys. m kw. do 320 tys. m kw. Politechnika daje początek 4 nowym uczelniom.
  • 1995 r. - prezydent Ukrainy nadaje KPI status autonomicznej uczelni wyższej i nazwę: Narodowy Uniwersytet Techniczny Ukrainy - "Kijowski Instytut Politechniczny".
  • 1998 r. – Politechnika obchodzi 100-lecie istnienia.

Politechnika Kijowska w liczbach[edytuj | edytuj kod]

  • 40 tys. studentów
  • 2700 pracowników naukowych, w tym ponad 270 profesorów, w tym 44 członków Akademii Nauk Ukrainy
  • 96 specjalności
  • 154 katedr
  • 20 wydziałów
  • 9 instytutów dydaktyczno-naukowych
  • 13 instytutów naukowo-badawczych
  • 30 budynków dydaktycznych
  • 22 domy studenckie

Słynne nazwiska związane z Politechniką Kijowską[edytuj | edytuj kod]

Polonica[edytuj | edytuj kod]

W okresie powojennym Politechnika Kijowska wykształciła prawie 300 polskich inżynierów. Od 1922 roku przy Naczelnej Organizacji Technicznej działa Sekcja Wychowanków Politechniki Kijowskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]