Taszkent
| Taszkent | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Wilajet | taszkencki | ||
| Populacja (2008) • liczba ludności |
2 180 000 |
||
| Strona internetowa | |||
Taszkent (uzb.: Toshkent; uzb. cyr.: Тошкент; ros.: Ташкент, Taszkient) – stolica Uzbekistanu, w Azji Środkowej, położona nad rzeką Chirchiq na przedgórzu Tienszanu. Zamieszkuje ją 2,18 mln mieszkańców (2008)[1], szacunki nieoficjalne (wliczając niezarejestrowaną ludność napływową) dają 2,6 – 3,2 mln. Jest głównym ośrodkiem przemysłowym i kulturalno-naukowym kraju, jednym z największych miast Azji Środkowej.
Spis treści |
Nazwa [edytuj]
W języku polskim w powszechnym użyciu funkcjonują dwie formy nazwy miasta: Taszkent (zbliżona do oryginalnej wymowy uzbeckiej /tɒʃˈkent/) oraz Taszkient (zbliżona do oryginalnej wymowy rosyjskiej /tɐʂˈkʲent/). Według najnowszych ustaleń za poprawniejszą uznawana jest forma Taszkent[2], umieszczana we współczesnych słownikach na pierwszym miejscu jako nazwa hasłowa[3][4]. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej podaje ją jako obowiązujący polski egzonim[5].
Historia [edytuj]
- Pierwsze wzmianki o Taszkencie pojawiły się w II-I wieku p.n.e.
- W IV–V wieku miasto słynęło już jako ważny ośrodek handlowy pod nazwą Czacz (Szasz).
- W VIII w. zostało opanowane przez Arabów i zislamizowane.
- W IX–X w. znalazło się pod panowaniem Samanidów, natomiast w X–XIII w. Karachanidów.
- W XIV wieku Taszkent opanowali Timurydzi.
- W drugiej połowie XVI wieku został włączony do Chanatu Bucharskiego.
- W 1865 został zdobyty przez wojsko carskie i stał się częścią Imperium Rosyjskiego, zniesiono niewolnictwo.
- 1 listopada 1917 powstanie zbrojne koalicji bolszewików oraz socjalistów-rewolucjonistów ustanowiło władzę radziecką.
- W 1918-1924 miasto stolicą Turkiestańskiej Autonomicznej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej w składzie Rosji Radzieckiej
- W 1929 miasto uzyskało połączenie kolejowe do Duszanbe.
- W 1930 do Tasznkentu z Samarkandy przeniesiono stolicę Uzbeckiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (republiki wyodrębnionej w 1924 z Rosji Radzieckiej i będącej w składzie ZSRR)
- 26 kwietnia 1966 miasto zostało poważnie zniszczone w wyniku trzęsienia ziemi, po którym gruntownie je przebudowano.
- Od 1991 stolica niepodległego Uzbekistanu.
W okresie bezpośrednio po I wojnie światowej w Taszkiencie funkcjonowała polska placówka o charakterze konsularnym.
Ludność [edytuj]
- W 1897 populacja miasta wynosiła 155,7 tys. osób, w tym ludność europejska 21,8 tys., reszta w większości Uzbecy. Polacy stanowili trzecią po Rosjanach (15,0 tys.) oraz Ukraińcach (2,6 tys.) gminę europejską (2,2 tys. w tym tylko 132 kobiety)[6].
- W 1926 populacja wynosiła 322 tys. w tym 105 tys. Rosjanie oraz 170 tys. Uzbecy. Polaków było 1625 (w tym 824 kobiety)[7].
- W 1939 populacja miasta 585 tys. w tym 249 tys. to Rosjanie, 221 tys. - Uzbecy. Polaków 1682 (w tym 902 kobiety)[8].
Ważniejsze zabytki [edytuj]
- mauzoleum szejka Hawendi Tachura z XV w.
- mauzoleum Junusa Chodży z XV w., pradziada założyciela dynastii Wielkich Mogołów – Babura
- mauzoleum Kaffal Szaszi z XVI w. – uczonego islamskiego z okresu Szejbanidów.
- meczet piątkowy (Juma) z XV w.
- medresa Kukeldesz (Kukeltasz) z XVI w.
- medresa Barak Chana z XVI w. – jej mufti to jeden z najważniejszych autorytetów islamu dla całego Uzbekistanu, Tadżykistanu i Turkmenistanu.
- Pałac Księcia Romanowa (obecnie siedziba Ministerstwa Spraw Zagranicznych)
- Opera i Teatr Baletowy im. Aliszer Nawoi
- Muzeum Historii – największe muzeum w mieście; mieści się w budynku, w którym kiedyś znajdowało się Muzeum Lenina
- Muzeum Emira Timura (obok muzeum znajduje się pomnik Timura na koniu, mieszczące się nieopodal ogrody należą do najpiękniejszych w Taszkencie)
- Muzeum Literatury im. Aliszer Nawoi – liczne repliki manuskryptów, przykłady kaligrafii perskiej, XV w. malarstwo miniaturowe
- Muzeum Sztuk Pięknych Uzbekistanu – posiada bardzo dużą kolekcję eksponatów z czasów antycznych, wieków średnich, jak również bogate zbiory z XIX i XX w. (wiele eksponatów uzbeckiej sztuki użytkowej); do najciekawszych zbiorów należy wielka kolekcja obrazów "wypożyczona" z Ermitażu przez Wielkiego Księcia Romanowa celem dekoracji jego pałacu (siedziba na wygnaniu w Taszkencie) i nigdy nie zwrócona
- mały park (nieopodal Muzeum Sztuk Pięknych Uzbekistanu) z zadbanymi grobami bolszewików poległych podczas rewolucji październikowej oraz tzw. zdrady Osipowa w 1919 (spoczywa tu m.in. pierwszy prezydent Uzbekistanu Juldusz Achunbabajew)
Ważniejsze budowle [edytuj]
- Wieża telewizyjna w Taszkencie (najwyższa budowla w Azji Środkowej)
- największy system metra w Azji Środkowej
- Lotnisko w Taszkencie – największe w Uzbekistanie
- największy plac miejski w byłym Związku Radzieckim (Plac Niepodległości), na którym znajdował się niegdyś najwyższy pomnik Lenina (30 metrów wysokości); pomnik został w 1992 zastąpiony wielkim globusem pokazującym mapę Uzbekistanu
- majestatyczne budynki rządowe
- okazałe biura kilkunastu firm konsultingowych, m.in. Accenture, Deloitte Touche Tohmatsu, PricewaterhouseCoopers i Gravamen Fidelis and Fides LLP
Nauka i szkolnictwo wyższe [edytuj]
Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
Uniwersytety [edytuj]
- Narodowy Uniwersytet Uzbekistanu im. Mirzy Uług Bega (Mirzo Ulugʻbek nomidagi Oʻzbekiston Milliy Universiteti) – założony w 1918 jako Narodowy Uniwersytet Turkiestański
Transport [edytuj]
W mieście znajduje się stacja kolejowa Taszkent, metro, a oprócz tego kursują tramwaje. Taszkent posiada także międzynarodowy port lotniczy.
Miasta partnerskie [edytuj]
Przypisy
- ↑ Invest Uzbekistan (ros.) ludność posiadająca oficjalne zameldowanie na pobyt stały, dane za 1 stycznia 2008
- ↑ Taszkent. Rada Języka Polskiego. [dostęp 2013-02-27].
- ↑ Stanisław Podobiński, Poradnik ortograficzny ze słowniczkiem wyrazów najtrudniejszych i tekstami edytorsko-poprawnościowymi, Częstochowa 2001, s. 780.
- ↑ Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod redakcją Andrzeja Markowskiego, Warszawa 1999, s. 1463.
- ↑ Nazewnictwo geograficzne świata. Zeszyt 5. Azja Środkowa i Zakaukazie. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski przy Głównym Geodecie Kraju, 2005. [dostęp 2013-02-27]. s. 130.
- ↑ Spis 1897
- ↑ Spis 1926.
- ↑ Spis 1939.