Neoscholastyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tomasz z Akwinu, Fra Angelico

Neoscholastyka - nurt filozoficzny, zapoczątkowany encykliką Leona XIII - Aeterni Patris. Leon XIII wezwał do zaangażowania się katolików w pracę filozoficzną i przyjęcie w niej jednego wzorca - scholastyki, w szczególności w formie nadanej przez Tomasza z Akwinu.

Kierunki[edytuj | edytuj kod]

W ramach neoscholastyki pojawiły się dwa kierunki:

Cechy szczególne[edytuj | edytuj kod]

Wśród szczególnych cech nowej scholastyki wymienia się:

  • realizm poznawczy - przedmioty materialne realnie istnieją i można je poznać
  • byt jest konkretny i jednostkowy
  • metafizyka musi brać pod uwagę fakty naukowe, ale może odrzucać teorie, gdyż te są jedynie hipotezami

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]