Nikiel (Rosja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Nikel)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nikiel
Никель
Osada Nikiel
Osada Nikiel
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód murmański
Populacja (2005)
• liczba ludności

15 900
Położenie na mapie obwodu murmańskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu murmańskiego
Nikiel
Nikiel
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Nikiel
Nikiel
Ziemia 69°24′30″N 30°12′40″E/69,408333 30,211111
Portal Portal Rosja
Zakłady metalurgiczne Zapolarnyj-Nikiel

Nikiel (ros. Никель) – osiedle typu miejskiego w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na półwyspie Kola, 7 kilometrów od granicy z Norwegią, na wschodnim brzegu jeziora Kuetsjarwi, siedziba administracyjna rejonu pieczengskiego. W 2005 roku liczyło około 15,9 tys. mieszkańców, wcześniej liczba mieszkańców sięgała tu 22 tysięcy (1989).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nikiel został opanowany przez Armię Czerwoną 22 października 1944 roku, a 21 lipca 1945 roku ustanowiony został administracyjny rejon pieczengskim w obwodzie murmańskim ze stolicą w Niklu. Miesiąc wcześniej, 22 czerwca utworzony został koncern metalurgiczny "Pieczenganikiel". W 1948 roku otwarto tu pierwszą szkołę, a w listopadzie 1956 roku dotarł tu pierwszy pociąg. W tym samym roku w sąsiedztwie osady Nikiel rozpoczęto budowę osady Zapolarnyj, która w 1963 roku uzyskała prawa miejskie.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

Ośrodek wydobycia rudy niklu i przetwórstwa tego metalu. Tutejsza huta Zapolarnyj-Nikiel należąca do koncernu (Norilskij nikiel) jest jednym z największych ośrodków emisji dwutlenku siarki w tej części świata[1], sięgającej 100 tysięcy ton rocznie[2][3] (w 1999 szacowano emisję nawet na 150 tysięcy ton SO2[4]), a także innych zanieczyszczeń[5]. Norweskie stacje pomiarowe notują w okolicach huty przekroczenia norm zawartości SO2 przekraczające 2000% (np. 7500 mg/m³ przy dopuszczalnej normami zawartości 350 mg/m³)[6]. W wyniku porozumień rosyjsko-norweskich planowane jest, kosztem 300 milionów koron norweskich, zamknięcie huty w Niklu i przeniesienie zakładów metalurgicznych do lokalizacji położonej bardziej na południe na półwyspie Kola, do istniejącej już huty Siewiero-Nikiel koło Monczegorska[7]; przedsięwzięcie to, planowane przed końcem 2010 roku, na razie jednak odwleka się[3]. W sąsiedztwie osiedla Nikiel i miasta Zapolarnyj, oprócz kopalni i huty, znajdują się także zakłady koncentracji rudy a także zbiorniki odpadów poflotacyjnych[8].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]