Rozpad beta plus
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rozpad beta plus (przemiana β+) - reakcja jądrowa, w której emitowana jest cząstka β+ (zwana pozytonem lub antyelektronem) oraz neutrino elektronowe.
Przykłady izotopów, które ulegają rozpadowi beta plus: 11C, 13N, 15O, 18F i 22Na.
Przykładowy zapis rozpadu:

(podwójny rozpad beta)
(* - atom wzbudzony)
Ogólnie:
Izotopy są używane do pozytonowej tomografii emisyjnej. Podczas tej przemiany 1 proton przemienia się na 1 neutron, 1 pozyton (antyelektron) i 1 neutrino elektronowe. W wyniku tej przemiany liczba atomowa jądra maleje o 1, a liczba masowa pozostaje bez zmian.
Zobacz też [edytuj]
|
|||||||||||||||||||||||||||

(podwójny rozpad beta)
(* - 