Order Znak Honoru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Order "Znak Honoru"
Орден «Знак Почёта»
Awers
Awers
Awers
Awers Orderu Honoru (od 1988)
Baretka
Baretka
Ustanowiono 25 listopada 1935
Kruszec srebro
Wydano 1 580 850
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Order "Znak Honoru" (ros. Орден «Знак Почёта») – ustanowiony uchwałą Centralnego Komitetu Wykonawczego ZSRR z 25 listopada 1935.

Order mógł być nadawany kilkakrotnie. Najwięcej - czterokrotnie - został odznaczony tym orderem gen. płk Strategicznych Wojsk Rakietowych - Nikołaj Czerwiakow.

22 sierpnia 1988 zmieniono nazwę orderu na "Order Honoru" (Орден Почёта), ale pod starą nazwą był on nadawany do 23 grudnia 1988. Ostatnimi nagrodzonymi Orderem "Znak Honoru" 23 grudnia 1988 byli Polacy: Natalia Kowalska - wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, Roman Muranyi - dziennikarz i Hanna Prokopczuk - redaktor Polskiej Agencji Interpress (za aktywny udział w tworzeniu książki "Pamięć"[1]).[2]

Do 1991 (rozwiązanie ZSRR), kiedy to zakończono definitywnie nadawanie orderu - liczba nadań wyniosła 1.580.850.


Statut orderu[edytuj | edytuj kod]

Order został ustanowiony dla nagradzania wybitnych zasług w dziedzinie produkcji, działalności naukowo-badawczej, społeczno-kulturalnej, sportowej oraz w innych sferach działalności państwowej i społecznej.

Zgodnie ze statutem orderem mogą być nagradzani obywatele ZSRR oraz przedsiębiorstwa, jednostki wojskowe, instytucje, organizacje, republiki związkowe i autonomiczne, kraje, obwody, rejony, miasta i inne jednostki podziału administracyjnego. Orderem mogą być też nagradzani obywatele innych państw, ponadto przedsiębiorstwa, instytucje, organizacje, miasta z innych krajów.

Order jest nadawany w szczególności:

  • za wybitne zasługi w produkcji przemysłowej, rolnictwie, budownictwie, transporcie, łączności, handlu oraz innych gałęziach gospodarki narodowej,
  • za osiągnięcie wysokiej wydajności pracy, ulepszanie jakości produkcji,
  • za znaczące wyniki w socjalistycznym współzawodnictwie pracy, w wykonywaniu i przekraczaniu zadań planowych,
  • za wielkie zasługi w rozwoju nauki i techniki, wdrażanie nowych technologii,
  • za projekty racjonalizatorskie, mające wielkie znaczenie techniczno-ekonomiczne,
  • za wybitne zasługi w umacnianiu obronności kraju,
  • za twórcze osiągnięcia w dziedzinie radzieckiej kultury, literatury i sztuki,
  • za wielkie zasługi w wychowaniu i kształceniu młodego pokolenia, za szczególne osiągnięcia w dziedzinie kultury fizycznej i sportu,
  • za umacnianie socjalistycznej praworządności i porządku publicznego,
  • za wielkie zasługi w rozwoju współpracy gospodarczej, naukowo-technicznej między ZSRR a innymi państwami,
  • za odwagę przejawioną podczas ratowania życia ludzkiego, w walce z klęskami żywiołowymi.

Order nosi się na lewej piersi w kolejności za Orderem Przyjaźni Narodów.

Opis odznaki orderu[edytuj | edytuj kod]

Order "Znak Honoru" ma kształt owalny, obramowany po bokach liśćmi dębu. Podstawowy element wykonany jest ze srebra. W środkowej części znajdują się figury robotnika i robotnicy, niosących symetrycznie rozmieszczone z prawej i lewej strony sztandary z napisem: Пролетарии всех стран, соединяйтесь! (Proletariusze wszystkich krajów, łączcie się!). W górnej części orderu jest umieszczona pięcioramienna gwiazda, pod nią na sztandarach znajduje się napis: CCCP. W dolnej części odznaki orderu jest umieszczony napis: ЗНАК ПОЧЕТА (ZNAK HONORU). Sztandary oraz gwiazda są pokryte rubinowo-czerwoną emalią i są złocone po brzegach. Order noszony jest na jasnoróżowej wstążce z pomarańczowymi paskami po bokach.

Odznaka Orderu Honoru jest prawie identyczna z odznaką Orderu "Znak Honoru". Jedyną różnicą jest brak napisu: ЗНАК ПОЧЕТА i znajdujący się w tym miejscu sierp i młot na tle liści laurowych.

Odznaczeni[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem "Znak Honoru".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G. Koliesnikow, A. Rożkow – Ordery i medale ZSRR, wyd. II uzupełnione, Wojenizdat, Moskwa 1978 (ros.)
  • Wojskowy słownik encyklopedyczny, Moskwa 1986 (ros.)
  • Statut i opis orderu (ros.)

Przypisy