Order Aleksandra Newskiego (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Order Aleksandra Newskiego
Орден Александра Невскoго
Awers
Awers
Baretka
Baretka
Ustanowiono 29 lipca 1942
Wielkość 50 mm
Kruszec srebro
Wydano 42165
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Order Aleksandra Newskiego (ros. Орден Александра Невскoго) – radziecki order wojskowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Został ustanowiony dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 29 lipca 1942. Tym dekretem zatwierdzono również statut oraz opis odznaki orderu. W późniejszym okresie statut został uzupełniony dekretem z 10 listopada 1942 roku, zostały wniesione poprawki w opisie samej odznaki.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Order był ustanowiony do nagradzania korpusu oficerskiego Armii Czerwonej „za wybitne zasługi w organizacji i kierowaniu operacjami bojowymi i za osiągnięte w ich rezultacie sukcesy w walkach za Ojczyznę”.

Order Aleksandra Newskiego posiadał jeden stopień i byli nim nagradzani dowódcy dywizji, brygad, pułków, batalionów, kompanii oraz plutonów, m.in. za:

  • za przejawioną podczas walki inicjatywę w wyborze właściwego momentu niespodziewanego, śmiałego i gwałtownego ataku na wroga, zadania mu klęski przy niewielkich stratach własnych
  • dowodząc własną artylerią, za zniszczenie artylerii wroga lub jego punktów ogniowych, które uniemożliwiają działanie własnych wojsk, zniszczenie grupy schronów bojowych czy stałych stanowisk ogniowych lub uporczywe i skuteczne odpieranie ataków dużej grupy czołgów wroga
  • za umiejętne dowodzenie pododdziałem lub jednostką pancerną w walce i przyczynienie się do zadania przeciwnikowi znacznych strat w sile żywej i sprzęcie
  • za wytrwałe działanie i inicjatywę w dezorganizowaniu oraz niszczeniu inżynieryjnych umocnień przeciwnika
  • za systematyczną i terminową organizację regularnej łączności podczas wykonywania zadania bojowego oraz utrzymanie jej sprawności
  • za umiejętne przeprowadzenie operacji desantowej i wykonanie zadania bojowego przy najmniejszych stratach własnych.

Jednymi z pierwszych wyróżnionych orderami byli oficerowie: W.F. Kotow, I.N. Ruban, S.P. Cybulin.

Łącznie za bojowe zasługi nadano 42165 orderów.

Wśród nagrodzonych znajduje się 1473 jednostek i związków taktycznych, w tym polskie:

Osoby odznaczone Orderem[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Odznaczeni Orderem Aleksandra Newskiego.

Jednostki wojskowe odznaczone Orderem[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Jednostki wojskowe odznaczone Orderem Aleksandra Newskiego.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznaka orderu została wykonana ze srebra w formie dziesięcioramiennej, wielopromiennej gwiazdy, na którą nałożona jest pozłacana, emaliowana na czerwono pięcioramienna gwiazda. Orderu ma średnice 50 mm.

Na awersie w centrum umieszczona jest okrągła tarcza z popiersiem Aleksandra Newskiego oraz napisem: "АЛЕКСАНДР НЕВСКИИ" (pol. Aleksander Newski). Tarcza okolona jest złotym wieńcem laurowym, a spoza niej wystają dwie złocone berdysze. U dołu znajduje się srebrna mała tarcza z młotem i sierpem umieszczona na tle skrzyżowanych: miecza, oszczepu, kołczana i łuku.

Rewers jest gładki, znajduje się ta śruba z nakrętką do umocowania na mundurze.

Baretka orderu jest w kolorze niebieskim z szerokim czerwonym paskiem pośrodku.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Михаил Музалевский, Сергей Шишков: Ордена и медали СССР 1918 – 1991. T. 1. Ворон, 1996, s. 176-182. (ros. • ang.)