Orla (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Orla albo Saszor (Mściug, Opala, Opola, Saszor lub Szaszor, Zapale) – polski herb szlachecki.[1][2][3]

Herb Orla
Osobisty herbu Domu Saszowskich h. Saszor i gałąź/potomkowie vel Gierałtowskich i Palczowskich.[4][5]

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W srebrnym polu, orla czerwony (bez głowy), o złotym uzbrojeniu, nad którym złota gwiazda, istnieją inne odmiany. W klejnocie, pięć piór strusich. Labry zdobiące herb czerwone podbite srebrem.[1][2][3]

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Pieczęć Andrzeja Koszanowa - kasztelana poznańskiego z 1340 i 1343 roku, jest wspominana u Piekosińskiego.[potrzebne źródło]

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Leszczyc,[1] Paprockiego,[2] Okolski:[3] Bardzki, Bukowski, Chobieniecki, Chynka, Giełbowski, Gierałtowski (Geraltowski lub Geroltowsky) potomkowie z Saszowski h. Saszor, Gorajski, Grabowski, Jorogniewski, Kembłowski h. Opala, Kielbowski, Lgocki (Ligocki), Myśliński, Olszewski, Orłowski, Ośnicki, Pacewicz, Palczewski (Palczowski) potomkowie z Saszowski h. Saszor, Mazowsze, Przetocki, Ptaczyński, Rogowski, Salmonowicz, Saszowski (Szaszowski, Szaszewski, Szassowski, Sasowski lub Schaschowsky) h. Saszor, Wielamowski, Wilamowski, Wojenko, Załoga, Zapałowski, Ziemborowski.[1][2][3]

Znani herbowni[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Zbigniew Leszczyc; z przedm. Wacława Gąsiorowskiego: Herby szlachty polskiej T.2. T. II. Poznań: nakł. Antoniego Fiedlera, 1869–1939 (przedruk 1995), s. 248–249.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Bartosz Paprocki: Herby rycerstwa polskiego przez Bartosza Paprockiego zebrane i wydane r. p. 1584; wydanie Kazimierza Józefa Turowskiego. Kraków: nakł. Biblioteka Polska (przedruk 1858), 1584, s. 710–711.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Szymon Okolski: Orbis Polonus T.3. T. III. Kraków: In Officina Typographica Francisci Cæsarii, 1641–43, s. 94–98. (łac.)
  4. Franciszek Piekosiński: Heraldyka polska wieków średnich. Kraków: Akademia Umiejętności, 1899, s. 268–269.
  5. Johann Siebmacher, Georg Mauritius: New Wappenbuch: Darinnen deß H. Röm. Reichs Teutscher Nation hoher Potentaten, Fürsten, Herren, und Adelspersonen auch anderer Ständt und Stätte Wapen An der Zahl über 3320. Beneben ihren Schilt und Helmkleinoten, mit besonderm Fleiß erkundiget, und vff Kupfferstück zum Druck verfertigt. T. I. Hamburg: Sumptibus Auctoris, 1605, s. 73. (niem.)
  6. Dokumenty pergaminowe Oddziału I Archiwum Państwowego w Krakowie do 1600 r.; Data: 1569.07.11, Miejsce: Lublin, Sygnatura: W 028. [1]