Ostronos atlantycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ostronos atlantycki
Isurus oxyrinchus[1]
Rafinesque, 1810
Ostronos atlantycki
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada chrzęstnoszkieletowe
Podgromada spodouste
Rząd lamnokształtne
Rodzina lamnowate
Rodzaj Isurus
Gatunek ostronos atlantycki
Synonimy
  • Carcharias tigris Atwood, 1869
  • Isurus bideni Phillipps, 1932
  • Isuropsis dekayi Gill, 1862
  • Isurus glaucus (Müller i Henle, 1839)
  • Isuropsis mako (Whitley, 1929)
  • Isurus africanus Smith, 1957
  • Isurus bideni Phillipps, 1932
  • Isurus cepedii (Lesson, 1831)
  • Isurus glaucus (Müller & Henle, 1839)
  • Isurus guentheri (Murray, 1884)
  • Isurus mako Whitley, 1929
  • Isurus oxyrhinchus Rafinesque, 1810
  • Isurus oxyrhincus Rafinesque, 1810
  • Isurus oxyrhynchus Rafinesque, 1810
  • Isurus spallanzani Rafinesque, 1810
  • Isurus tigris (Atwood, 1869)
  • Isurus tigris africanus Smith, 1957
  • Lamna glauca (Müller & Henle, 1839)
  • Lamna guentheri Murray, 1884
  • Lamna huidobrii Philippi, 1887
  • Lamna oxyrhina Cuvier & Valenciennes, 1835
  • Oxyrhina glauca Müller & Henle, 1839
  • Oxyrhina gomphodon Müller & Henle, 1839
  • Squalus cepedii Lesson, 1831
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ostronos atlantycki[3], ostronos pacyficzny[4], rekin ostronosy[5], ostronos[5] (Isurus oxyrinchus) – gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny lamnowatych (Lamnidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

We wszystkich wodach ciepłych wszechoceanu. W strefie otwartego morza, unika wód płytkich.

Cechy morfologiczne[edytuj | edytuj kod]

Szczęka I. oxyrinchus

Osiąga maksymalnie do 3,2 m długości i masę ciała do 400 kg. Ciało wrzecionowate, silnie wydłużone, głowa duża spiczasta. Uzębienie w obu szczękach w postaci bardzo wąskich, spiczastych zębów. Płetwa grzbietowa podwójna, druga znacznie mniejsza. Płetwy piersiowe krótkie. Płetwa ogonowa w kształcie półksiężyca.

Grzbiet i boki metalicznie niebieskie. Strona brzuszna biaława, spód głowy czysto biały.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywi się rybami ławicowymi, a także pojedynczymi dużymi rybami i głowonogami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Osiąga dojrzałość płciową przy długości około 2 m. Ryba jajożyworodna. W miocie rodzi się od 6 do 10 młodych, mający w momencie urodzenia 60–70 cm długości.

Przypisy

  1. Isurus oxyrinchus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Isurus oxyrinchus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  4. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973 (występuje pod synonimiczną nazwą łacińską Isurus glaucus)
  5. 5,0 5,1 Stanisław Rutkowicz: Encyklopedia ryb morskich. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1982. ISBN 83-215-2103-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fritz Terofal, Claus Militz: Ryby morskie. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-306-2.
  • Isurus oxyrinchus. (ang.) w: Froese, R. & D. Pauly. FishBase. World Wide Web electronic publication. www.fishbase.org [dostęp 28 lipca 2009]