Półwysep Tasmana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Półwysep Tasmana.
Zatoka Fossil.

Półwysep Tasmana (ang.Tasman Peninsula)- położony w południowo-wschodniej części wyspy Tasmanii (Australia), około 75 km na południowy wschód od Hobart; o powierzchni 660 km².

Półwysep Tasmana połączony jest przez przesmyk Eaglehawk Neck z Półwyspem Forestier. Pierwsza europejską kolonią założoną w 1830 roku, na terenie półwyspu było Port Arthur. Liczba mieszkańców wynosi 2317 (dane szacunkowe z czerwca 2006), która w okresie letnim wzrasta do około 8 tys.

Obszar półwyspu jest kluczowym miejscem w walce o ocalenie diabła tasmańskiego przed wyginięciem z powodu nowotworu DFTD. Na całej wyspie nowotwór DFTD spowodował wyginiecie ponad polowy populacji tych zwierząt, Półwysep Tasmana ze względu na swoja izolacje jest idealnym miejscem do życia dzikiej i zdrowej populacji. W celu ochrony diabłów został założony Tasmanian Devil Conservation Park[1]. Większa cześć wschodniego wybrzeża położona jest na terenie Parku Narodowego Tasmana.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Broxam & Nash, Tasmanian Shipwrecks, Volumes I and II, Navarine Publishing, Canberra, 1998 & 2000.
  • Nicholson, Ian H., Shipping Arrivals & Departures, Tasmania, Volumes I and II, Roebuck Society, Canberra, 1983, 1985.
  • Historical Records of Australia.
  • George Cox, Ships in Tasmanian Waters, Fullers Bookshop, Hobart, 1971.

Przypisy