Państwo autorytarne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Państwo autorytarne to państwo, w którym nie ma warunków do działania społeczeństwa obywatelskiego i idei samorządności. Udział obywateli w życiu politycznym podlega stałej kontroli i sprowadza się do pewnych rytualnych zachowań i przyzwyczajeń, nie wynika z wewnętrznych przekonań, nie jest odzwierciedleniem poglądów politycznych czy społecznych. Organizacja państwa opiera się na silnej władzy wykonawczej w rękach jednostki obdarzonej dużym autorytetem i na rozwiniętym aparacie przymusu (wojsko, policja). Organy przedstawicielskie odgrywają w rzeczywistości drugorzędną rolę.

Do państw autorytarnych zaliczyć można na przykład Polskę za Józefa Piłsudskiego,Argentynę rządzoną przez Juana Peróna, Zair pod rządami Mobutu Sese Seko, a wcześniej Austrię z lat 1934-1938, Węgry rządzone ponad 20 lat przez Miklosa Horty'ego czy Portugalię pod władzą Antónia Salazara (do "rewolucji czerwonych goździków" w 1974 r.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zbigniew Smutek, Janusz Maleska, Beata Surmacz Wiedza o społeczeństwie Zakres Podstawowy Podręcznik, ISBN 83-7390-266-X