Paradise Lost

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy angielskiego zespołu metalowego. Zobacz też: inne znaczenia tego wyrażenia.
Paradise Lost
Metalmania 2007 - Paradise Lost 04.jpg
koncert na Metalmanii 2007 w Katowicach; z przodu stoją Steve Edmondson i Aaron Aedy
Rok założenia 1988
Pochodzenie  Anglia (Halifax)
Gatunek death doom[1], gothic metal[1]
Wytwórnia płytowa Century Media Records
Powiązania Anathema, My Dying Bride
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Paradise Lost - grupa metalowa powstała w 1988 roku w Halifax w Anglii. Zespół bywa zaliczany do pionierów death doom metalu oraz metalu gotyckiego. W późniejszym okresie grupa eksperymentowała z elementami elektroniki, poddając się jednocześnie inspiracjom rockiem gotyckim. W ostatnim okresie powróciła jednak do cięższych brzmień co można usłyszeć na albumach In Requiem i Faith Divides Us - Death Unites Us.

Spis treści

Biografia [edytuj]

wokalista Nick Holmes i perkusista Jeff Singer

Paradise Lost został założony przez Nicka Holmesa, Grega Mackintosha, Stevena Edmondsona, Aarona Aedy'ego oraz Matta Archera. Nazwa grupy jest inspirowana poematem Johna Miltona "Raj utracony". Rozpoczęli karierę wiążąc się z wytwórnią Music for Nations, w której stajni znajdowały się dwie inne grupy: Anathema i My Dying Bride. Albumy wydane przez te trzy grupy zostały określone mianem brytyjskiej szkoły doom-death metalu. Każda z nich grała muzykę wolną, ciężką do mrocznych, "gotyckich" tekstów. Za przełomową płytę Paradise Lost uznano album Gothic. Został on uznany za kanon gatunku, który nazwano gothic metal. Podobnie zresztą jak pozostałe dwie grupy, Paradise Lost nie przywiązał się do stylu muzycznego z pierwszych płyt. Stopniowo zaczęli rezygnować z charakterystycznych dla nich wokali (męski growl połączony z żeńskim wokalem), jednocześnie muzycznie zmierzając w kierunku bardziej klasycznych odmian metalu, niż samego death metalu. Kulminacją tego etapu muzycznego była płyta, która do dziś jest największym sukcesem komercyjnym Paradise Lost Draconian Times.

Przed nagraniem Draconian Times perkusistę Matta Archera zastąpił Lee Morris. Po nagraniu tego albumu kompozytor grupy, Greg Mackintosh zafascynował się instrumentami elektronicznymi. To, oraz inspiracje Sisters of Mercy, które zaczęły się manifestować przy okazji Draconian Times (cover utworu Walk Away na stronie B singla The Last Time), przyczyniły się do powstania zaskakująco lekkiej i prostej gitarowo płyty One Second, której bliżej było do rocka gotyckiego niż do metalu. Co więcej, dalej postępowała metamorfoza wokalna Nicka Holmesa, który na tej płycie śpiewał już czystym, popowym wręcz głosem, przy wsparciu śpiewającego perkusisty Lee Morrisa. Płyta była szokiem dla wielu fanów, oraz znakiem, że czas grupy na scenie metalowej się kończy. Wraz z tą płytą zakończył się także kontrakt grupy z Music for Nations, a grupa ruszyła na podbój świata podpisując umowę z EMI. Rezultatem tej umowy były dwie kolejne płyty. Pierwsza z nich, Host jest już płytą niemal zupełnie elektroniczną. W brzmieniu zespołu nie ma nawet śladu grupy, która nagrywała pierwsze płyty. Przez wielu była porównywana do dokonań Depeche Mode (w szczególności do najbardziej gitarowej płyty Songs of Faith and Devotion oraz do Ultra), tym bardziej, że jej producentem był Steve Lyon, który współpracował również z Depeche Mode.

Następna płyta była jednak sygnałem, że ten etap rozwoju grupa ma już również za sobą. Płyta Believe in Nothing stanowiła dziwny mariaż nowego brzmienia z rockiem. Od tego momentu grupa określa swoją muzykę jako dark rock. Płyta ta kończy okres współpracy grupy z EMI. Nowym wydawcą zostaje GUN records związana z BMG. Wydaje się, że okres eksperymentów grupa ma za sobą. Płyty Symbol of Life i Paradise Lost są nieco mniej odważne, lecz starają się odnaleźć swoistą syntezę elektronicznych sympatii grupy z brzmieniami z płyty Draconian Times. Po płycie Symbol of Life zespół rozstaje się z Lee Morrisem. Jako perkusista sesyjny dołącza do grupy Jeff Singer, który wkrótce ustępuje miejsca Adrianowi Erlandssonowi.

Muzycy [edytuj]

Obecny skład zespołu [edytuj]

Byli członkowie zespołu [edytuj]

Dyskografia [edytuj]

koncert grupy w Polsce na festiwalu Metalmania 2007

Albumy studyjne [edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście
HOL
[4]		 DEU
[5]		 AUT
[6]		 CHE
[7]		 NOR
[8]		 FIN
[9]		 FRA
[10]		 BEL
[11]		 POL
 ESP
[12]		 SWE
[13]		 GBR
[14]
1990 Lost Paradise
  • Data: styczeń 1990
  • Wydawca: Peaceville Records
  • Format: CD, MC, LP, digital download
 — — — — — — — — — — — —
1991 Gothic
  • Data: marzec 1991
  • Wydawca: Peaceville Records
  • Format: CD, MC, LP, digital download
 — — — — — — — — — — — —
1992 Shades of God
  • Data: 14 lipca 1992
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: CD, MC, LP
 79 — — — — — — — — — — —
1993 Icon
  • Data: 23 września 1993
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: CD, MC, LP
 80 12 — — — — — — — — — —
1995 Draconian Times
  • Data: 12 czerwca 1995
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: CD, MC, LP
 46 14 21 20 — 24 — 24 — — 16 16
1997 One Second
  • Data: 14 lipca 1997
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: CD, MC, LP
 39 8 10 40 25 7 21 — — — 5 31
1999 Host
  • Data: 21 maja 1999
  • Wydawca: EMI/Electrola
  • Format: CD, MC
 — 4 33 — 38 7 67 — — — 19 —
2001 Believe in Nothing
  • Data: 21 lutego 2001
  • Wydawca: EMI/Electrola
  • Format: CD, MC
 — 10 31 41 — 18 48 — 22
[15]		 — 43 —
2002 Symbol of Life
  • Data: 21 października 2002
  • Wydawca: GUN Records
  • Format: CD, digital download
 — 16 — 77 — — 61 — — — 56 —
2005 Paradise Lost
  • Data: 17 marca 2005
  • Wydawca: GUN Records
  • Format: CD, digital download
 — 18 34 59 — 36 63 92 — — 21 —
2007 In Requiem
  • Data: 21 maja 2007
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: CD, digital download
 — 12 28 41 — 19 43 — 48
[16]		 — 33 —
2009 Faith Divides Us - Death Unites Us
  • Data: 28 września 2009
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: CD, LP, digital download
 84 22 54 52 — 22 45 61 — 70 29 —
2012 Tragic Idol
  • Data: 24 kwietnia 2012[17]
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: CD, LP, digital download
 — — — — — — — — — — — —
"—" pozycja nie była notowana.

Albumy koncertowe [edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście
DEU
[5]		 FRA
[10]
1990 Live Death
  • Data: 4 listopada 1990
  • Wydawca: Peaceville Records
  • Format: VHS, DVD
 — —
1994 Harmony Breaks
  • Data: 9 czerwca 1994
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: VHS
 — —
1999 One Second Live
  • Data: 1999
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: VHS
 — —
2002 Evolve
  • Data: 2002
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: DVD
 — —
2003 At the BBC
  • Data: 14 kwietnia 2003
  • Wydawca: Strange Fruit Records
  • Format: CD
 — —
2008 The Anatomy of Melancholy
  • Data: 23 maja 2008
  • Wydawca: Fascination Street
  • Format: CD, DVD
 42 175
2011 Draconian Times MMXI
  • Data: 7 listopada 2011[18]
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: CD, DVD
 — —
"—" pozycja nie była notowana.

Inne [edytuj]

Rok Tytuł
1988 Morbid Existence (demo)
  • Data: 1988
  • Wydawca: brak (wydanie własne)
  • Format: MC
Paradise Lost (demo)
  • Data: 3 grudnia 1988
  • Wydawca: brak (wydanie własne)
  • Format: MC
1989 Frozen Illusion (demo)
  • Data: sierpień 1989
  • Wydawca: brak (wydanie własne)
  • Format: MC
Plains of Desolation (demo)
  • Data: 1989
  • Wydawca: brak (wydanie własne)
  • Format: MC
1994 Seals the Sense (minialbum)
  • Data: 21 lutego 1994
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: CD, MC
Gothic EP (minialbum)
  • Data: 30 czerwca 1994
  • Wydawca: Peaceville Records
  • Format: CD, MC
1998 Reflection (kompilacja)
  • Data: 6 października 1998
  • Wydawca: Music for Nations
  • Format: CD, MC
2007 Over the Madness (film dokumentalny)
  • Data: 26 listopada 2007
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: DVD
2009 Drown in Darkness - The Early Demos (kompilacja)
  • Data: 25 maja 2009
  • Wydawca: Century Media Records
  • Format: CD

Single [edytuj]

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
DEU
[19]		 GBR
[14]		 LP3
[20]		 SLiP
[21]
1990 "In Dub" — — — — Lost Paradise
1993 "As I Die" — — — — Shades of God
1995 "The Last Time" — 60 — — Draconian Times
"Enchantment" — — — —
"Forever Failure" — 66 — —
1997 "True Belief '97" — — — — Icon
"Soul Courageous" — — — — One Second
"Say Just Words" — 53 — —
1998 "One Second" — — — —
1999 "So Much is Lost" — — — — Host
"Permanent Solution" — — — —
2001 "Sell it to the World" — — — — Believe in Nothing
"Mouth" 89 — 22 16
"Fader" — — — —
2002 "Isolate" — — — — Symbol of Life
"Erased" 80 — — —
2003 "Small Town Boy" — — — —
2005 "Forever After" 77 — 14 — Paradise Lost
2007 "The Enemy" 84 — — — In Requiem
"—" pozycja nie była notowana.

Teledyski [edytuj]

Rok Tytuł Reżyseria Album Źródło
1992 "Pity The Sadness"
—
 Shades of God
[22]
"As I Die"
—
1993 "Widow"
—
 Icon
"True Belief"
—
"Embers Fire"
—
1995 "The Last Time"
—
 Draconian Times
"Forever Failure"
—
1997 "Say Just Words"
—
 One Second
"One Second"
—
1999 "So Much is Lost"
—
 Host
"Permanent Solution"
—
2001 "Mouth"
—
 Believe in Nothing
"Fader"
—
2002 "Erased"
—
 Symbol of Life
2005 "Forever After"
—
 Paradise Lost
2007 "The Enemy"
—
 In Requiem
"Praise Lamented Shade" Dash Productions
2009 "Faith Divides Us - Death Unites Us" Nathan T Heys Faith Divides Us - Death Unites Us
"The Rise Of Denial"
—

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Encyclopaedia Metallum - Paradise Lost (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2011-08-02].
  2. ↑ Paradise Lost ma nowego perkusistę (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2009-03-20].
  3. ↑ Paradise Lost bez perkusisty (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2011-08-02].
  4. ↑ Paradise Lost Dutch Charts (ang.). dutchcharts.nl. [dostęp 2011-08-02].
  5. ↑ 5,0 5,1 Paradise Lost Media Control Charts (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-08-02].
  6. ↑ Paradise Lost Austrian Charts (ang.). austriancharts.at. [dostęp 2011-08-02].
  7. ↑ Paradise Lost Swiss Charts (ang.). hitparade.ch. [dostęp 2011-08-02].
  8. ↑ Paradise Lost Norwegian Charts (ang.). norwegiancharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  9. ↑ Paradise Lost Finnish Charts (ang.). finnishcharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  10. ↑ 10,0 10,1 Paradise Lost French Charts (ang.). lescharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  11. ↑ Paradise Lost Belgian Charts (ang.). www.ultratop.be. [dostęp 2011-08-02].
  12. ↑ Paradise Lost Spanish Charts (ang.). spanishcharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  13. ↑ Paraidse Lost Swedish Charts (ang.). swedishcharts.com. [dostęp 2011-08-02].
  14. ↑ 14,0 14,1 Paradise Lost UK Charts (ang.). www.chartstats.com. [dostęp 2011-08-12].
  15. ↑ OLiS - sprzedaż w okresie 26.02.2001 - 04.03.2001 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-08-02].
  16. ↑ OLiS - sprzedaż w okresie 21.05.2007 - 27.05.2007 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2011-08-02].
  17. ↑ PARADISE LOST: 'Tragic Idol' Cover Artwork Unveiled - Feb. 1, 2012 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2012-02-01].
  18. ↑ PARADISE LOST To Release 'Draconian Times MMXI' DVD In November - Aug. 2, 2011 (ang.). blabbermouth.net. [dostęp 2011-08-02].
  19. ↑ Chartverfolgung / Paradise Lost / Single (niem.). www.musicline.de. [dostęp 2011-08-02].
  20. ↑ Paradise Lost - Lista Przebojów Programu Trzeciego (pol.). www.lp3.pl. [dostęp 2011-08-12].
  21. ↑ Paradise Lost - Szczecińska Lista Przebojów (pol.). www.radio.szczecin.pl. [dostęp 2011-08-12].
  22. ↑ Paradise Lost Videos (ang.). www.metalstorm.net. [dostęp 2011-08-02].

Linki zewnętrzne [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Paradise_Lost&oldid=36485515”