Death metal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy Gatunku muzycznego. Zobacz też: Death Metal (album).
Death metal
Pochodzenie pochodna thrash metalu
Czas i miejsce powstania początek lat 80. XX wieku
Instrumenty gitara elektryczna, gitara basowa, perkusja
Największa popularność lata 80. XX wieku
pierwsza dekada XXI wieku
Podgatunki
black/death metal, brutal death metal, Death and Roll, progresywny death metal, death doom, melodic death metal, techniczny death metal
Style regionalne
szwedzki death metal
amerykański death metal

Death metal - gatunek muzyki heavymetalowej, będący pochodną thrash metalu, powstały na początku lat 80. XX wieku. Nazwa "death metal" w dosłownym znaczeniu oznacza "metal śmierci". Za twórcę terminu death metal powszechnie uznawany jest Jeff Becerra, autor utworu o tym samym tytule z albumu Seven Churches grupy Possessed z 1985 roku[1][2].

Charakterystyka gatunku[edytuj | edytuj kod]

Gatunek cechują m.in. charakterystyczna forma ekspresji wokalnej zwana growlingiem, ulegająca na przestrzeni lat zmianom w zależności od radykalizacji brzmieniowej samej muzyki, jak i warstwy lirycznej poruszanej przez poszczególne zespoły; nieludzkie głosy (często w postaci odpowiednio spreparowanego krzyku); szybka bądź wolna (czasami bardzo wolna) praca gitar oraz perkusyjne blasty. Zwykle wyeksponowana jest technika gry wymagająca wysokich umiejętności. Do muzyki są często dodawane różne dodatkowe dźwięki, np. dzwony kościelne czy szum wiatru, głównie we wstępach utworów lub przy zakończeniach.

Pod względem kompozycyjnym wskazanie cech charakterystycznych death metalu jest utrudnione, gdyż gatunek ten z założenia miał przekraczać granice ekspresji wyznaczone przez, już epatujący agresywną narracją i negujący większość zasad harmonii, thrash metal. Podstawowym tworzywem muzycznym jest w muzyce death metalowej barwa dźwięku uzyskiwana za pomocą bardzo mocno przesterowanego wzmacniacza gitarowego. W połączeniu z bardzo uwydatnioną nagłośnieniem perkusją, figury rytmiczne wykonywane na gitarze są trzonem kompozycji. Uzyskanie odpowiedniego nastroju, dawkowanie napięcia i kontrola dynamiki są nadrzędne względem zachowania tradycyjnej struktury tonalnej. Muzycy świadomie posługują się przy tym dysonansami, które dzięki uwydatnionym poprzez przesterowanie alikwotom mogą tworzyć powtarzalne frazy mające w kontekście utworu sens muzyczny mimo atonalności. Poszczególne frazy (zwane tu zazwyczaj riffami) połączone są w grupy, których następstwo wyznaczają przede wszystkim odgórnie zaplanowane przez kompozytora dynamika i tempo narracji muzycznej. W efekcie narracja ta często przybiera skrajnie niespokojny i "postrzępiony" przebieg, który podkreśla zazwyczaj gwałtowną i pesymistyczną wymowę utworów.

Tradycyjna tematyka tekstów dla tego gatunku porusza zagadnienia okultyzmu, ezoteryki, śmierci (w szerokim tego słowa znaczeniu) w tym eutanazji, aborcji, zbrodni przeciwko ludzkości, morderstw, dzieciobójstwa; także deprawacji społeczeństwa (kazirodztwo, konsumpcjonizm, akty przemocy, gwałty) oraz zagadnienia związane z Biblią i negatywnymi postaciami (np. diabłami, potworami, mutantami). Satanizm wszelkiej postaci również się pojawia, ale jest jednak domeną black metalu. Są zespoły prezentujące w utworach treści o tematyce społecznej i politycznej (Obituary, Dying Fetus) oraz nawet lirycznych (Death) czy historycznej (Nile). Death metal nie posiada obecnie granic tematycznych.

Do prekursorów gatunku zalicza się m.in. grupy Death, Possessed, Terrorizer, Master, Napalm Death oraz Morbid Angel. Pierwsze nagrania gatunku to m.in Seven Churches autorstwa Possessed, wczesne nagrania demo grupy Death oraz jej pierwszy album zatytułowany Scream Bloody Gore, jednakoż część historyków muzycznych określa owe nagrania jako post thrash metal - w przeciwieństwie do World Downfall autorstwa zespołu Terrorizer z 1989 roku czy też Harmony Corruption grupy Napalm Death wydanego w 1990 roku oraz nagrań brytyjskich grup Bolt Thrower oraz Carcass, szwedzkiego Entombed, nowojorskiego Suffocation oraz florydzkiego Morbid Angel.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Mudrian, Albert; Wybierając śmierć - Niewiarygodna historia death metalu i grindcore'a; Wydawnictwo KAGRA; ISBN 978-83-87598-44-0
  2. Daniel Ekeroth: Szwedzki Death Metal. Poznań: Kagra, 2008, s. 18. ISBN 978-83-87598-41-9.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]