Parafia Matki Bożej Fatimskiej w Dębnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Parafia Matki Bożej Fatimskiej
Siedziba Dębno
Adres ul. Pułaskiego 22, 74-400 Dębno
Data powołania 11.06.1994
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Archidiecezja szczecińsko-kamieńska
Dekanat Dębno
Kościół pw. Matki Bożej Fatimskiej
Filie kościół pomocniczy: św. Antoniego z Padwy
Proboszcz Ks. dziekan mgr Robert Szumowski
brak współrzędnych
Strona internetowa

Parafia Matki Bożej Fatimskiej w Dębnieparafia rzymskokatolicka, położona w dekanacie Dębno archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.

Przy parafii swoją działnośc prowadzą: Żywy Różaniec, Grupa Synodalna, Parafialny Zespół Caritas, Poradnictwo Rodzinne, Straż Honorowa, Ognisko dla dzieci, Zespół Dziecięcy "Łobuzy Jezusa".

Historia parafii[edytuj | edytuj kod]

W 1898 r. utworzono stację misyjna dla katolików zamieszkałych w Dębnie i okolicach, mieszczącą się w podwórzu kamienicy przy Friedenstrasse (dziś ul. Kościuszki), podległą parafii św. Meindfusza w Kostrzynie. 25.03.1933 r. poświęcono nowo wybudowany kościół przy Am Mühlengraben (dziś ul. Pułaskiej), zaś katolicką parafię pw. św. Antoniego w Dębnie powołano 01.10.1934 r. Obejmowała ona 4 miasta i 44 wsie, zaś jej pierwszym i jedynym (do śmierci w listopadzie 1945 r.) proboszczem był ks. Hubert Mlotzke.

Po śmierci ks. Huberta Mlotzke proboszczem został ks. Franciszek Sobolewski, przybyły z archidiecezji lwowskiej w sierpniu 1945 r. Od grudnia 1945 parafię przejął franciszkanin ks. Wiktor Markiewicz. Początkowo życie parafialne koncentrowało się wokół małego kościoła św. Antoniego, lecz z momentem poświęcenia dużego dawnego kościoła ewangelickiego 24.12.1945 r., stał się on parafialnym[1]. Kolejny proboszcz, salezjanin ks. Antoni Kołodziejczak pracował w parafii 6 miesięcy począwszy od marca 1946 r. Parafia obejmowała wówczas 10 kościołów wyświęconych (w tym w Warnicach, Boleszkowicach, Cychrach i Sarbinowie - przewidziane jako przyszłe parafie), 1 kaplicę, 3 kościoły nie wyświęcone oraz 6 zniszczonych podczas działań wojennych. W 1948 r. wydzielono parafię Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sarbinowie. W 1952 r. erygowano obejmujący okoliczne parafie salezjański dom zakonny, którego dyrektorem został ks. Stefan Blezień.

W 1974 r. utworzono parafię pw. Św. Ap. Piotra i Pawła, tym samym zwrócono tytuł parafii św. Antoniego parafii przy ul. Pułaskiego 22. Administratorem parafii został od 05.03.1974 r. kapłan diecezjalny ks. Alojzy Słomiński, od 17.03.1974 r. jej proboszcz. W marcu 1976 r. rozpoczęto budowę nowego Domu Parafialnego, poświęconego 26.11.1978 r. W 1980 r. bp. K. Majdańskiego wyraził zgodę na budowę nowego kościoła, popartą decyzją władz państwowych 11.03.1981 r. W maju 1983 r. rozpoczęto prace przy budowie nowego kościoła. Pierwotnie planowano zbudować świątynię obok kościoła św. Antoniego. Z różnych względów nie było to możliwe, dlatego szukano innego miejsca. Swój dawny teren uprawno-ogrodniczy przy ul. Harcerskiej udostępnili państwo Kielakowie. Prace przy budowie kościoła zmobilizowały całą społeczność parafialną. 10.05.1989 r. przekazano do Dębna kopię figurki Matki Boskiej Fatimskiej ukoronowanej przez Ojca Świętego na Jasnych Błoniach, na prośbę proboszcza złożoną do ówczesnego kustosza Sanktuarium na os. Słonecznym w Szczecinie, ks. Jana Cichego. Kluczowym momentem trwania budowy było poświęcenie 07.10.1984 r. przez bp. K. Majdańskiego kamienia węgielnego, pochodzącego z Groty Zwiastowania w Nazarecie (przywieziony przez ks. Alojzego Słomińskiego w lipcu 1979 r. z pielgrzymki do Ziemi Świętej). Jak wynika z pamiątkowego aktu, pierwotna nazwa (wezwanie kościoła) brzmiało Matki Bożej Różańcowej, w późniejszym czasie zmieniono je na Matki Bożej Fatimskiej[2]. 04.03.1990 r. ks. biskup Marian Błażej Kruszyłowicz poświęcił pierwszy dzwon "Pani Fatimskiej", kolejne dwa przywieziono w marcu 1991 r. z Przemyśla z pracowni Jana Felczyńskiego (dzwon "Misjonarze Europy i Krajów Słowiańskich" ufundował Lech Łukasiuk z rodziną, zaś o nazwie "Jan Paweł II" firma rzemieślnicza Uniwersal).

Konsekracji świątyni 11.06.1994 r. dokonali abp M. Przykucki i bp. J. Gałecki. Podczas tej uroczystości ogłoszono dekret powołujący do życia nową parafię pw. Matki Bożej Fatimskiej - jako kontynuatorkę poprzedniej, ponad 60-letniej parafii św. Antoniego[3]. W latach 1995–96 dokonano remontu kościoła św. Antoniego, w 1997 r. wykonano ogrodzenie i zagospodarowano otoczenie kościoła i plebanii. W 2000 r. ks. biskup Marian Błażej Kruszyłowicz poświęcił nową Kaplicę Miłosierdzia Bożego.

Kościół parafialny[edytuj | edytuj kod]

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  • ks. Hubert Mlotzke (1934-XI.1945)
  • ks. Franciszek Sobolewski (XI-XII.1945)
  • ks. Wiktor Markiewicz (I-III.1946)
  • ks. Antoni Kołodziejczak SDB (III-VIII.1946)
  • ks. Stefan Blezień SBD VIII.1946-1952)
  • ks. Franciszek Krajewski SDB (1952-1959)
  • ks. Edward Bańdo SBD (1959-1968)
  • ks. Kazimierz Cichecki SDB (1968-1974)
  • ks. kanonik Alojzy Słomiński (17.03.1974-01.07.2010)
  • ks. kanonik mgr Marek Piotrowski (01.07.2010-20.08.2011r.)
  • ks. dziekan mgr Robert Szumowski (20.08.2011r.-obecnie)

Przypisy

  1. Karty z dziejów Dębna. Dębno: PPH "Zapol" Dmochowski Sobczyk, 2005, s. 132. ISBN 83-60140-35-9.
  2. Karty z dziejów Dębna. Dębno: PPH "Zapol" Dmochowski Sobczyk, 2005, s. 229. ISBN 83-60140-35-9.
  3. Parafia pw. Matki Bożej Fatimskiej w Dębnie Lubuskim. Tygodnik Katolicki Niedziela. Edycja szczecińska 21/2003. [dostęp 2010-07-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Karty z dziejów Dębna. Dębno: PPH "Zapol" Dmochowski Sobczyk, 2005. ISBN 83-60140-35-9.
  2. Parafia pw. Matki Bożej Fatimskiej w Dębnie Lubuskim. Tygodnik Katolicki Niedziela. Edycja szczecińska 21/2003.