Park krajobrazowy

W brzmieniu Ustawy o ochronie przyrody z 2004 roku (Dz. U. Nr 92 z 16 kwietnia 2004 r., poz. 880, art. 16 ust. 1):
"Park krajobrazowy obejmuje obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju."

Park krajobrazowy tworzony jest w drodze uchwały sejmiku województwa (do końca czerwca 2009 r. było to rozporządzenie wojewody) wojewody po uzgodnieniu z właściwą miejscową radą gminy.

W parku krajobrazowym można kontynuować działalność gospodarczą z pewnymi ograniczeniami, np. nie przewiduje się wznoszenia nowych obiektów budowlanych (z wyjątkiem potrzebnych miejscowej ludności). Park taki ma służyć rekreacji krajoznawczej, to znaczy turystyce niepobytowej, wypoczynkowi, a także edukacji.

W Polsce znajduje się 120 parków krajobrazowych (stan na dzień 31 grudnia 2007) o łącznej powierzchni ok. 2,5 mln ha (8% powierzchni Polski).

Zobacz zestawienie polskich parków krajobrazowych.

Zobacz też

• obszar chronionego krajobrazu
• obszar Natura 2000
• ochrona przyrody w Polsce
• ogród botaniczny
• ogród zoologiczny
• park narodowy
• park safari
• pomnik przyrody
• rezerwat biosfery
• rezerwat przyrody
• stanowisko dokumentacyjne
• użytek ekologiczny
• zespół przyrodniczo-krajobrazowy

Literatura

• Barbara Froehlich-Schmitt: Polsko-niemiecki przewodnik ochrony przyrody. Bonn/Warszawa: Ministerstwo Środowiska, 2000. ISBN 83-86467-37-1. 
• PARKI KRAJOBRAZOWE W POLSCE, Monografia pod redakcją Grzegorza Rąkowskiego, Autorzy: Grzegorz Rąkowski, Małgorzata Smogorzewska, Agata Janczewska, Jolanta Wójcik, Małgorzata Walczak, Zbyszko Pisarski [1], wyd. II, IOŚ, Warszawa 2004