Park krajobrazowy
Park krajobrazowy – forma ochrony przyrody, która obejmuje działania podejmowane na obszarze chronionym. Parki krajobrazowe tworzone są ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe terenów, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.
Spis treści |
Działalność [edytuj]
Park krajobrazowy tworzony jest w drodze uchwały sejmiku województwa (do końca czerwca 2009 było to rozporządzenie wojewody) po uzgodnieniu z właściwą miejscową radą gminy.
W parku krajobrazowym można kontynuować działalność gospodarczą z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z troski o zachowanie środowiska przyrodniczego[1][2]. Park taki ma służyć rekreacji krajoznawczej, to znaczy turystyce niepobytowej, wypoczynkowi, a także edukacji.
Lista parków krajobrazowych w Polsce [edytuj]
W Polsce w roku 2010 znajdowało się 121 parków krajobrazowych o łącznej powierzchni 2,61 mln ha, co stanowi około 8% powierzchni Polski[3].
Parki krajobrazowe w Europie [edytuj]
Analogiczne do polskich parków krajobrazowych formy ochrony przyrody istnieją w większości państw europejskich, przyjmując zazwyczaj nazwę parku przyrodniczego (czasem tłumaczone na parku przyrody) lub parku regionalnego. W Wielkiej Brytanii lokalne parki narodowe mają charakter parku krajobrazowego i tak są traktowane przez IUCN.
Zobacz też [edytuj]
- Ochrona przyrody w Polsce
- Ochrona krajobrazowa
- Regionalne parki przyrody we Francji
- Parki narodowe Wielkiej Brytanii
Bibliografia [edytuj]
Przypisy
Literatura [edytuj]
- Barbara Froehlich-Schmitt: Polsko-niemiecki przewodnik ochrony przyrody. Bonn/Warszawa: Ministerstwo Środowiska, 2000. ISBN 83-86467-37-1.
- Parki krajobrazowe w Polsce, Monografia pod redakcją Grzegorza Rąkowskiego, Autorzy: Grzegorz Rąkowski, Małgorzata Smogorzewska, Agata Janczewska, Jolanta Wójcik, Małgorzata Walczak, Zbyszko Pisarski, wyd. II, IOŚ, Warszawa 2004, omówienie.
