Pascal Feindouno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pascal Feindouno
Pascal Feindouno 2006.jpg
Data i miejsce
urodzenia
27 lutego 1981
Konakry, Gwinea 
Pseudonim Pasky, Zidane Black
Pozycja skrzydłowy, ofensywny pomocnik
Wzrost 176 cm
Masa ciała 69 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Elazığspor
Numer 2
Kariera juniorska
1996–1997
1998
Club industriel de Kamsar
Hirondelles de Guinée
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1998–2004
2001–2002
2004–2008
2008–2010
2009–2010
2010
2011
2011–2012
2012–2013
2013
2013-2014
2014-
Girondins Bordeaux
FC Lorient
AS Saint-Étienne
Al-Sadd
Al-Rajjan
Al-Nassr
AS Monaco
FC Sion
Elazığspor
AS Kaloum Star
Lausanne Sports
Hassania Agadir
94 (10)
30 (6)
138 (35)
24 (11)
14 (5)
5 (2)
5 (0)
12 (6)
10 (1)
? (?)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1999–  Gwinea 81 (29)[1]
  1. Mecze i gole w lidze akt. 24 sierpnia 2012 r.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 24 stycznia 2012 r.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pascal Feindouno (ur. 27 lutego 1981 w Konakry) – gwinejski piłkarz na pozycji ofensywnego pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

W 1996 roku, Feindouno jako kilkunastoletni chłopak rozpoczynał grę w klubie Club Industriel Kamsar, skąd po dwóch latach, trafił do Hirondelles de Conakry.

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Po pół roku spędzonym w klubie ze stolicy Gwinei, Feindouno został wypatrzony przez Girondins Bordeaux. Z francuskim zespołem związał się w lipcu 1998 roku. Już w pierwszym sezonie strzelił bramkę dającą jego drużynie mistrzostwo Francji.

Sezon 2001/2002 Gwinejczyk spędził na wypożyczeniu w bretońskim FC Lorient. Bordeaux opuścił latem 2004 roku i przeniósł się do Saint-Étienne, gdzie stał się gwiazdą. W ciągu czterech sezonów strzelił 33 bramki w Ligue 1.

Latem 2007 roku wiele spekulowano o transferze Gwinejczyka; on sam łączony był z licznymi europejskimi drużynami. Feindouno wyraził chęć gry w jednym zespole ze swoim bliskim przyjacielem, Jean-Claude'em Darcheville'em. Do transferu do szkockiego Rangers FC nie doszło jednak ani w maju 2007 roku, ani w zimowym okienku tranferowym w roku 2008[2]. W październiku 2007 roku pojawiły się doniesienia, jakoby sprowadzeniem Gwinejczyka zainteresowany był manager Liverpoolu Rafael Benítez, który chciał wzmocnić siłę ataku jeszcze podczas styczniowego okienka transferowego[3]. Ostatecznie do transferu na Wyspy Brytyjskie nie doszło, a Feindouno do końca sezonu występował w Saint-Étienne.

24 września 2008 roku ogłoszono transfer gwinejskiego skrzydłowego do Al-Sadd, który wyłożył za niego 7 mln [4]. Kontrakt z katarskim klubem obowiązywać miał przez cztery lata. Po sezonie w Al-Sadd, Feindouno został wypożyczony na rok do Al-Rajjan, a w styczniu 2010 na 3 miesiące do saudyjskiego Al-Nassr.

W trakcie letniego okienka transferowego w 2010 roku zainteresowane pozyskaniem Gwinejczyka były takie kluby jak Everton, Blackburn Rovers, czy Bolton Wanderers. Ostatecznie Feindouno pozostał na Półwyspie Arabskim. Pół roku później testy zawodnikowi z Afryki oferował Wigan Athletic, Rangers FC i Celtic FC. Kontrakt z pierwszym z wymienionych klubów nie został podpisany jedynie ze względów formalnych, natomiast Celtic miał ponoć proponować Feindouno kontrakt opiewający aż na 10 000 funtów tygodniowo. Pomimo tego, w w ostatnich minutach styczniowego okienka transferowego Pasky podpisał półroczny kontrakt wiążący go z AS Monaco[5]. W drużynie z księstwa w rundzie wiosennej zagrał jedynie pięć razy, z czego trzykrotnie wchodził z ławki rezerwowych.

Kiedy Monaco spadło do Ligue 2, Gwinejczyk odbył testy w szwajcarskim FC Sion, który to klub prowadził jego dawny trener z Saint-Étienne – Laurent Roussey[6]. W szwajcarskim klubie występował z powodzeniem w trakcie rundy jesiennej sezonu 2011/2012 – w dziewięciu meczach ligowych strzelił trzy bramki, a kolejne dwie dołożył w kwalifikacjach Ligi Europy. Gdy jednak Szwajcarski Związek Piłki Nożnej nałożył na klub karę 36 ujemnych punktów meczowych za złamanie zakazu transferowego, Feindouno rozwiązał kontrakt, argumentując że interesuje go jedynie walka o udział w europejskich rozgrywkach pucharowych[7].

Wartościowy zawodnik, za którego zatrudnienie nie trzeba płacić kwoty odstępnego, od razu znalazł się „na celowniku” klubów francuskich, jak też brytyjskich (Sunderlandu, czy Swansea City)[8].

Ostatecznie latem 2012 przeszedł do tureckiego Elazığsporu.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Gwinei Feindouno zadebiutował w 1999 roku. Największym sukcesem reprezentacyjym jest zajęcie z gwinejską reprezentacją pierwszego miejsca w fazie grupowej Pucharu Narodów Afryki w 2006 roku. Sam Feindouno zdobył wówczas cztery bramki. W edycjach 2004, 2006 i 2008 docierał do ćwierćfinału tej imprezy. W decydującym meczu w roku 2008 nie mógł jednak zagrać ze względu na zawieszenie. Feindouno był wówczas kapitanem kadry[9].

Po wyjeździe z Europy, Feindouno przestał otrzymywać powołania do reprezentacji. Do drużyny narodowej powrócił w marcu 2011 roku, po ponadrocznej przerwie[10]. Znalazł się także w składzie reprezentacji Syli National na Puchar Narodów Afryki 2012, podczas którego jednak funkcję kapitana pełnił Kamil Zayatte[11].

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Stan na dzień 25 stycznia 2012 r. Dane nie są pełne – w poszczególnych latach brakuje informacji o co najmniej 16 meczach[12].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Brat Pascala, Simon Feindouno również jest piłkarzem – na pozycji pomocnika występował m.in. w FC Istres. Również trzeci z braci, Benjamin Feindouno gra zawodowo w piłkę nożną.

Agentem Gwinejczyka jest Rui Pedro Alves[8].

Przypisy

  1. Liczba występów oraz goli na podstawie portalu transfermarkt.en
  2. Darrell King: Guinea star in Gers plea (ang.). W: Evening Times [on-line]. 2007-05-28. [dostęp 2012-01-25].
  3. The Screamer - It's the talk of football (ang.). W: Daily Mail [on-line]. 2007-10-07. [dostęp 2012-01-25].
  4. Feindouno move goes ahead (ang.). BBC Sport, 2008-09-26. [dostęp 2012-01-25].
  5. Guinea's Feindouno joins Monaco on six-month contract (ang.). BBC Sport, 2011-02-01. [dostęp 2012-01-25].
  6. Kingsley Kobo: Pascal Feindouno on trial at FC Sion (ang.). Goal.com, 2011-06-23. [dostęp 2012-01-25].
  7. Grzegorz Ignatowski: Feindouno opuszcza Sion (pol.). iGol, 2012-01-06. [dostęp 2012-01-25].
  8. 8,0 8,1 Giscard Gourizco: Feindouno focused on Guinea. Striker reportedly on Sunderland and Swansea's radar. (ang.). Sky Sports, 2012-01-07. [dostęp 2012-01-25].
  9. Guinea thump Namibia to go top (ang.). BBC Sport, 2008-06-23. [dostęp 2012-01-25].
  10. Guinea recall Feindouno (ang.). Confédération Africaine de Football, 2011-03-22. [dostęp 2012-01-25].
  11. Samm Audu: Mali beats Guinea in Africa Cup of Nations derby (ang.). W: Herald Sun [on-line]. 2012-01-25. [dostęp 2012-01-25].
  12. Dane na podstawie portalu national-tootball-teams.com

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]