Rafael Benítez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rafael Benítez
Rafael Benítez.jpg
Imię i nazwisko Rafael Benítez Maudes
Data i miejsce
urodzenia
16 kwietnia 1960
Madryt, Hiszpania Hiszpania
Pseudonim Rafa
Pozycja Obrońca
Informacje klubowe
Obecny klub Napoli (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1974–1981
1981
1981–1985
1985–1986
Real Madrid Castilla
Guardamar (wyp.)
Parla
Linares
247 (7)

124 (8)
34 (7)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1986-1989
1990-1995
1995-1996
1996-1997
1997-1999
2000-2001
2001-2004
2004-2010
2010
2012-2013
2013-
Castilla CF
Real Madryt Castilla
Real Valladolid
Osasuna Pampeluna
CF Extremadura
CD Tenerife
Valencia CF
Liverpool FC
Inter Mediolan
Chelsea F.C.
Napoli
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Transparent kibiców Liverpoolu przedstawiający utytułowanych trenerów. Benítez pierwszy z prawej

Rafael "Rafa" Benítez Maudes (ur. 16 kwietnia 1960 w Madrycie) – hiszpański piłkarz, trener.

Jest wychowankiem Realu Madryt. Ponadto był zawodnikiem klubów z Parli i Linares. W wieku dwudziestu sześciu lat zakończył piłkarską przygodę i poświęcił się działalności szkoleniowej. Początkowo pracował z dziećmi i młodzieżą, m.in. w Realu Madryt. Jako trener zespołu seniorów zadebiutował w 1995 roku w Realu Valladolid. Aż do 2001 roku, kiedy został szkoleniowcem Valencii CF, prowadził drużyny drugoligowe lub walczące o utrzymanie się w Primera División. Z Valencią dwukrotnie wywalczył mistrzostwo Hiszpanii oraz - w 2004 roku - Puchar UEFA. Dobrą passę kontynuuje w Liverpoolu FC i dzięki wygraniu Pucharu Anglii oraz dwukrotnemu awansowi do finału Ligi Mistrzów stał się jednym z najbardziej cenionych współczesnych szkoleniowców. 3 czerwca 2010 za porozumieniem stron rozwiązał kontrakt z Liverpoolem. Z dniem 8 czerwca 2010 roku stał się trenerem włoskiego klubu Inter Mediolan[1]. 23 grudnia 2010 roku został zwolniony z funkcji trenera Interu Mediolan.

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

W drugiej połowie lat 80. zajmował się szkoleniem dzieci i młodzieży w Castilli i Realu Madryt. Później przez pięć lat był trenerem drugiej drużyny Realu.

Samodzielną pracę z zespołem seniorów rozpoczął w 1995 roku, w pierwszoligowym Realu Valladolid, z którym na koniec sezonu 1995-1996 zajął szesnaste miejsce w lidze. Później pracował w drugoligowej Osasunie Pampeluna oraz Extremadurze Almendralejo, z którą najpierw wywalczył awans do Primera División, by po roku znów zawitać do drugiej ligi. W rozgrywkach 2000-2001 był trenerem również grającej na przedsionku ekstraklasy CD Tenerife Santa Cruz.

Kiedy latem 2001 roku szefowie Valencii pożegnali się z Héctorem Raúlem Cúperem, ku zaskoczeniu większości obserwatorów nowym trenerem został właśnie Benítez, który wówczas razem z Tenerife przygotowywał się do powrotu do I ligi. Już w pierwszym sezonie spędzonym w Walencji 42-letni madrytczyk zdobył mistrzostwo kraju. Kiedy w 2004 roku odchodził do Liverpoolu miał na swoim koncie dwa tytuły mistrza Hiszpanii oraz pierwszy w historii klubu Puchar UEFA.

Największą niespodziankę sprawił jednak wiosną 2005 roku, gdy prowadzony przez niego zespół z Liverpoolu pokonał faworytów (Chelsea F.C., A.C. Milan) i zdobył najważniejsze piłkarskie trofeum - Puchar Mistrzów. Pomimo, że w rozgrywkach ligowych nie odniósł większych sukcesów, to Rafa Benítez był uważany ówcześnie za jednego z wybitniejszych szkoleniowców. Między innymi był trzecim w historii trenerem (po swoim poprzedniku w Liverpool FC - Bobie Paisleyu oraz José Mourinho), który zdobył pod rząd Puchar UEFA i Puchar Mistrzów.

3 czerwca 2010 Liverpool poinformował za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej o odejściu z klubu Rafaela Beniteza. Kontrakt został rozwiązany za porozumieniem stron. Już w niespełna tydzień później znalazł nową posadę w Internazionale, najlepszej ówcześnie drużynie w Europie (po wygraniu Ligi Mistrzów w 2010 r.)

23 grudnia 2010 Inter poinformował za pośrednictwem oficjalnej strony klubowej o zwolnieniu z funkcji trenera Rafaela Beniteza, jednocześnie dziękując za wygrane trofea: Klubowe Mistrzostwa Świata oraz Superpuchar Włoch.

21 listopada 2012 oficjalna strona Chelsea Londyn poinformowała, że zostanie on tymczasowym trenerem londyńskiego klubu, pełniącym swoją funkcję do końca sezonu. Podczas pracy w Chelsea zdobył Ligę Europejską.

24 maja 2013 roku ogłoszono, że po wygaśnięciu jego kontraktu z Chelsea, zostanie trenerem SSC Napoli.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Przypisy