Perkozek białoskrzydły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Perkozek białoskrzydły
Tachybaptus dominicus[1]
(Linnaeus, 1766)
Perkozek białoskrzydły
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd flamingowe
Rodzina perkozy
Rodzaj Tachybaptus
Gatunek perkozek białoskrzydły
Synonimy
  • Colymbus dominicus Linnaeus, 1766[2]
  • Dominicus dominicus (Linnaeus, 1766)[3][4]
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Linie rozdzielają tereny występowania różnych podgatunków.
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Perkozek białoskrzydły (Tachybaptus dominicus) – gatunek ptaka z rodziny perkozów (Podicipedidae). Po raz pierwszy opisany został w 1766 roku.

Ksepka i Kammerer (2013) proponują przeniesienie T. dominicus do monotypowego rodzaju Dominicus[3][4].

Jest najmniejszym przedstawicielem swojej rodziny. Zamieszkuje tereny Nowego Świata, od południowo-wschodnich stanów USA na północy, do Chile i Argentyny na południu. Zasiedla również Trynidad i Tobago, Wyspy Bahama oraz Wielkie Antyle.

Obecnie znanych jest 5 podgatunków perkozka białoskrzydłego:

  • Tachybaptus dominicus bangsi, opisany w 1937 roku
  • Tachybaptus dominicus brachypterus, opisany w 1899 roku
  • Tachybaptus dominicus brachyrhynchus, opisany w 1899 roku
  • Tachybaptus dominicus dominicus, opisany w 1766 roku
  • Tachybaptus dominicus eisenmanni, opisany w 1985 roku

Charakteryzuje się kasztanowym upierzeniem podobnie do innych przedstawicieli swego rodzaju zamieszkujących Stary Świat.

Perkozek białoskrzydły mierzy 22 cm długości i 145 gram wagi. Buduje pływające gniazdo na wodach o głębokości do 1,5 metra. Trzy do sześciu białych jaj oboje partnerów wysiadują około 21 dni. Paskowane pisklęta często wożone są na grzbiecie dorosłych osobników.

Są doskonałymi pływakami i nurkami. Pożywienia poszukują pod wodą. Żywią się przede wszystkim małymi rybami oraz wodnymi owadami.

Przypisy

  1. Tachybaptus dominicus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Least Grebe (Tachybaptus dominicus) (ang.). IBC The Internet Bird Collection. [dostęp 4 grudnia 2010].
  3. 3,0 3,1 Daniel T. Ksepka, Amy M. Balanoff, Michael A. Bell, Michel D. Houseman. Fossil grebes from the Truckee Formation (Miocene) of Nevada and a new phylogenetic analysis of Podicipediformes (Aves). „Palaeontology”. 56 (5), s. 1149–1169, 2013. doi:10.1111/pala.12040 (ang.). 
  4. 4,0 4,1 Daniel T. Ksepka, Christian F. Kammerer. Corrigendum: Taxonomic status of the Least Grebe. „Palaeontology”. 56 (5), s. 1171, 2013. doi:10.1111/pala.12068 (ang.). 
  5. Tachybaptus dominicus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)