Stary Świat

Stary Świat (kolor zielony).

Stary Świat − określenie wprowadzone w Europie w okresie wielkich odkryć geograficznych dla kontynentów znanych Europejczykom bezpośrednio lub z relacji, już od starożytności, czyli Europy, Azji i Afryki. Jego użycie związane było z odkryciem Ameryki, czyli Nowego Świata, do którego zaliczono później także Australię i Oceanię wraz z Antarktydą. Pojęcia Starego i Nowego Świata utrzymują się do dziś nie tylko w historii i geografii historycznej, ale także w biogeografii.

Znany Europejczykom Stary Świat na XV-wiecznej mapie wenecjanina Fra Mauro

Stary Świat, mimo, że nie był w całości poznany przez główne cywilizacje Europy i Azji (łacińską, grecką, arabską, indyjską, chińską i japońską), to jednak był mniej lub bardziej bezpośrednio połączony w jedną całość, a historia poszczególnych jego części wpływała od czasu do czasu na inne. Najbardziej spektakularne przejawy tego wpływu nastąpiły w wiekach IV-V gdy Hunowie, odparci od chińskich granic cesarstwa Han przynieśli zgubę cesarstwu rzymskiemu. Tysiąc lat później także z Chin dotarła do Europy czarna śmierć czyli epidemia dżumy, zaś w XIII wieku ziemie od Japonii po Niemcy najeżdżali Mongołowie.

Na Stary Świat składa się największy ląd świata (Eurazja) z Afryką oraz otaczające je wyspy. Tradycyjne nazwy trzech tworzących go kontynentów zostały wprowadzone już przez starożytnych Greków - w odróżnieniu od lądów Nowego Świata, których nazwy ukuli nowożytni odkrywcy i kartografowie. Stary Świat nie tylko został pierwszy opisany i poznany, ale także wcześniej zaludniony. Tu także pojawiły się najstarsze cywilizacje świata, a liczba ludności trzech jego kontynentów jeszcze w XVII wieku stanowiła ponad 96% zaludnienia ziemi. Dziś wciąż zamieszkuje Stary Świat ok. 85% populacji ziemskiej.

Zobacz też

• Nowy Świat