Petunia ogrodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Petunia ogrodowa
Pink petunias.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd psiankowce
Rodzina psiankowate
Rodzaj petunia
Gatunek petunia ogrodowa
Nazwa systematyczna
Petunia ×hybrida hort. ex Vilm[2]
Fl. Pleine Terre 1: 615-616 615 1863
Synonimy

Petunia violacea var. hybrida Hook.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Petunia.jpg
PetuniaHybrida.jpg
Pétunias blancs.JPG
Petunia x hybrida a2.JPG

Petunia ogrodowa , syn. p. zwyczajna (Petunia ×hybrida) – mieszaniec powstały ze skrzyżowania dwóch gatunków petunii: P. axillaris Jass. i P. violacea Lindl[3]. Jej dzicy przodkowie pochodzą z Ameryki Południowej. Jest pospolicie uprawiana w licznych krajach na całym świecie jako roślina ozdobna. Odmiany o zwisających pędach, uprawiane zwykle w doniczkach i skrzynkach określa się nazwą surfinii.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o pokładających się, podnoszących lub zwisających pędach. Cała jest lepko owłosiona i wydziela charakterystyczny zapach.
Łodyga
Rozgałęziona, zwisająca, szorstko i lepko owłosiona. U niektórych odmian osiąga długość do 2 m.
Liście
Ulistnienie nakrzyżległe, liście podłużnie jajowate, lub owalnie jajowate.
Kwiaty
Kielich o działkach lancetowatych, wolnych i również lepko owłosionych. Korona kwiatu kielichowata, szeroko rozwarta, do połowy rozcięta na 5 sfałdowanych łatek., wewnątrz niej 5 pręcików i 1 słupek. U różnych odmian barwa kwiatów jest ogromnie zróżnicowana; od białej poprzez różową, czerwoną i purpurową do fioletowej. Występują także odmiany dwubarwne. Kwiaty zapylane są przez motyle nocne z rodziny zawisakowatych.
Owoc
Torebka zawierająca liczne i drobne, kuliste, jasnobrązowe nasiona[4].

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna. Jest w Polsce pospolicie uprawiana w przydomowych ogródkach na rabatach . Odmiany z grupy surfinii są uprawiane jako rośliny doniczkowe do ozdabiania balkonów, werand, altan, parapetów okiennych, pergoli, a także wewnątrz mieszkań. Ogromną zaletą petunii jest fakt, że obficie kwitnie i jest odporna na niesprzyjające warunki atmosferyczne: nawet po ulewnym deszczu jej kwiaty szybko się podnoszą. Okres kwitnienia ma bardzo długi – od maja do pierwszych jesiennych przymrozków.

  • Sadzonki: w amatorskiej uprawie rozmnażanie jest trudne, zwykle kupuje się gotowe sadzonki, wyhodowane przez ogrodników pod osłonami.
  • Podłoże: odmiany ogrodowe nie mają specjalnych wymagań co do gleby, surfinie wymagają żyznej, próchnicznej i przepuszczalnej ziemi o odczynie lekko kwaśnym (pH 5,5-6,5).
  • Światło: wymaga bardzo dużej ilości światła, gdyż wtedy bardzo szybko zakwita – przy jego niedoborze kwitnienie może się opóźnić nawet o cztery tygodnie.
  • Podlewanie: wymaga obfitego podlewania. Odmiany z grupy surfinii w zależności od pogody podlewać należy co kilka dni, lub codziennie, a w czasie upałów nawet dwukrotnie w ciągu dnia. Odmiany uprawiane w glebie w ogródku nie wymagają tak częstego podlewania.
  • Nawożenie: wymaga obfitego, częstego nawożenia rozcieńczonymi nawozami wieloskładnikowymi[5].
  • Rozmnażanie: nasiona wysiewa się do skrzynek pod koniec stycznia w szklarni do próchnicznej ziemi z domieszką torfu i piasku. Podłoże musi być wcześniej odkażone, sadzonki są bowiem bardzo wrażliwe na choroby grzybowe. Temperatura powinna podczas kiełkowania wynosić 20-22 °C, po wykiełkowaniu 15-18 °C. Gdy siewki mają 2-3 liście pikuje się je do małych doniczek. Sadzonki należy nawozić co 10 dni rozcieńczonymi nawozami wieloskładnikowymi, a przed wysadzeniem do ogródka hartować[6].

Kultywary[edytuj | edytuj kod]

Ogrodnicy wyhodowali bardzo wiele ozdobnych kultywarów. Według klasyfikacji Langvada odmiany petunii dzieli się na następujące grupy[6]:

  • 1. Petunia ×hybrida pendula – mają pędy o długości powyżej 80 cm
    • a) 'vulgaris' – kwiaty o średnicy do 7 cm
    • b) 'grandiflora' – kwiaty o średnicy 7-11 cm
    • c) 'vulgaris plena' – odmiany o pełnych kwiatach
    • d) 'grandiflora plena' – kwiaty duże i pełne
    • e) 'grandiflora fimbriata' – kwiaty duże o fryzowanych brzegach płatków
    • f) 'grandiflora plena fimbriata' – kwiaty duże, o kwiatach pełnych z fryzowanymi brzegami
    • g) 'superbissima' – kwiaty o średnicy powyżej 7 cm, Są to odmiany tetraploidalne
    • h) 'superbissima plena' – kwiaty pełne, bardzo duże
    • i) 'superbissima plena fimbriata' – kwiaty bardzo duże, pełne z fryzowanymi brzegami.
  • 2. Petunia ×hybrida media – mają pędy o długości od 40-80 cm
    • podgrupy 1-10, mające kwiaty jak P. x hybrida pendula
    • 'compacta' – o silnie rozgałęzionych pędach i kwiatach jak u P. x hybrida pendula
  • 3. Petunia ×hybrida nana – o krótkich pędach (długość poniżej 40 cm)

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-13].
  2. The Plant List Petunia ×hybrida. [dostęp 20011-06-18].
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-06-18].
  4. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4. (Charakterystyka rośliny)
  5. Wszystko o petuniach. [dostęp 7 stycznia 2008 r.]. (Zastosowanie, bez rozmnażania)
  6. 6,0 6,1 Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X. (Zastosowanie łącznie z rozmnażaniem)