PhysX
PhysX odnosi się do następujących pojęć:
Spis treści |
PhysX (karta rozszerzeń) [edytuj]
- Karta rozszerzenia firmy Ageia do sprzętowego przyspieszania obliczeń fizycznych w grach wideo. Karta ta została wycofana z produkcji.
PhysX (silnik fizyki) [edytuj]
- Silnik fizyki, czyli zestaw narzędzi programistycznych (SDK) umożliwiający uzyskiwanie w grach wideo i grach komputerowych efektów specjalnych ściśle naśladujących zachowanie się rzeczywistych obiektów fizycznych.
Pierwotnym producentem karty rozszerzeń PhysX była firma Ageia. Karta ta należała do grupy tzw. PPU (ang. Physics Processing Unit), czyli kart sprzętowo przyspieszających obliczenia fizyczne w grach komputerowych. Karta ta współdziałała z biblioteką programistyczną (tzw. silnikiem fizyki) o nazwie NovodeX SDK. Z biegiem czasu terminu PhysX zaczęto używać na oznaczenie zarówno karty rozszerzeń, jak i jej oprogramowania (tzw. PhysX SDK). W lutym 2008 Ageia została przejęta przez producenta kart graficznych, firmę Nvidia[1], która zaimplementowała PhysX SDK w swojej technologii CUDA i skupiła się na promocji silnika PhysX SDK wśród użytkowników kartach graficznych GeForce serii 8 i nowszych.
Silnik PhysX SDK umożliwia nadawanie obiektom podstawowych własności fizycznych (np. masy, położenia, prędkości, przyspieszenia) i definiowanie ich oddziaływań między sobą (np. poprzez zderzenia, tarcie, przeguby) oraz z otoczeniem (np. w skutek działania grawitacji, antygrawitacji, podmuchów wiatru). Biblioteka zawiera zaawansowane funkcje do detekcji zderzeń obiektów w czasie rzeczywistym, symulacji postaci i pojazdów w ruchu, przepływów cieczy i gazów (w tym przepływów turbulentnych), eksplozji, ruchu tkanin (np. na wietrze), a także odkształceń różnych obiektów (np. ściskania balonu, zgniatania blaszanej puszki, rozrywania tkaniny)[2]. Silnik ten jest przykładem oprogramowania pośredniczącego, a jego podstawową rolą jest ułatwienie programistom gier komputerowych uwzględniania skomplikowanych oddziaływań fizycznych występujących we współczesnych grach komputerowych bez potrzeby pisania własnego kodu od podstaw.
Charakterystyczne dla technologii PhysX przyspieszenie sprzętowe polega na przeniesieniu pracochłonnych obliczeń fizycznych na specjalny układ scalony (PPU) lub kartę graficzną obsługującą technologię CUDA, co zwalnia zasoby procesora centralnego, który dzięki temu może wykonywać inne operacje, co z kolei umożliwia tworzenie bardziej zaawansowanych gier.
Silnik PhysX SDK dostępny jest w wersji binarnej (bez opłat) i jako kod źródłowy (za opłatą) dla następujących platform[3]:
Podobne rozwiązania innych firm [edytuj]
- Bullet Physics
- Digital Molecular Matter 2 firmy Pixelux Entertainment
- Havok firmy Intel
- Open Physics Initiative
Gry obsługujące PhysX [edytuj]
- Alice: Madness Returns
- Batman: Arkham Asylum
- Batman: Arkham City
- Borderlands 2
- Crazy Machines 2
- Cryostasis: Sleep of Reason
- Dark Void
- Darkest of Days
- Dragon Age II[potrzebne źródło]
- Hawken
- Homefront
- Hot Dance Party
- Hot Dance Party II
- Mafia II
- Metal Knight Zero Online
- Metro 2033
- MicroVolts
- Mirror's Edge
- Nurien
- PlanetSide 2
- Risen 2 Mroczne Wody
- Sacred 2: Fallen Angel
- Sacred 2: Władca Smoków
- Star Tales
- Star Trek DAC
- Tom Clancy's Ghost Recon Advanced Warfighter 2
- Two Worlds[potrzebne źródło]
- Unreal Tournament 3 (i Extreme Physics Mod)
- U-WARS
- Warframe
- Warmonger: Operation Downtown Destruction
- Oraz gry oparte o Unity
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Oficjalna polska strona (pol.)
- Lista gier wykorzystująca PhysX (ang.)
- PhysX – analiza techniki i testy praktyczne (pol.)
Przypisy
- ↑ NVIDIA completes Acquisition of AGEIA Technologies (ang.). 2008-02-13. [dostęp 2009-08-31].
- ↑ NVIDIA PhysX SDK Features (ang.)
- ↑ NVIDIA PhysX SDK Downloads (ang.). [dostęp 2009-08-31].