Piechota liniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Atak pruskiej piechoty liniowej, 1745

Piechota liniowa - formacja wojskowa, wykształcona na początku XV wieku, z połączenia pikinierów i arkebuzerów (muszkieterów, strzelców).

Żołnierze należący do tego typu formacji byli najczęściej uzbrojeni w karabiny skałkowe i bagnet lub szablę. Oddziały piechoty liniowej walczyły w batalionach liczących 120-500 ludzi. Ich główną strategią było formowanie linii, wzdłuż linii przeciwnika i ostrzał salwowy. W późniejszych okresach stosowano także formację czworoboku, która była szansą obrony przed szarżującą kawalerią. Piechota liniowa była często słabo uzbrojona, opłacana i wyszkolona. W czasach wojen napoleońskich żołnierze tych formacji stanowili najliczniejszą cześć armii.