Broń biała

Gladius - krótki miecz rzymski

Broń biała - rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).

Dawniej podstawowe wyposażenie wojsk, obecnie wyparta przez broń palną. Poza sporadycznym wykorzystaniem przez oddziały specjalne, w powszechnym użyciu są jedynie bagnety oraz noże. Do pozostałych należy: broń paradna (kordzik, szabla) i sportowa. Używana jest przez stowarzyszenia kultywujące tradycję, np. rycerskie i kawaleryjskie. W postaci różnego rodzaju pałek jest na wyposażeniu policji i innych służb, jako środek przymusu bezpośredniego.

Podział:

• broń obuchowa, np. maczuga, młot bojowy, morgensztern
• broń obuchowo-sieczna np. topór
• broń tnąca–broń sieczna, np. miecz, szabla
• broń kłująca, np. włócznia, szpada, sztylet
• broń tnąco-kłująca, np. halabarda

Bagnet

Bibliografia

• PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9.