Pilot zdalnego sterowania
Pilot zdalnego sterowania, potocznie pilot – urządzenie służące do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną.
Wewnątrz pilota zamontowany jest układ elektroniczny, który generuje sygnały odpowiadające naciśniętemu przyciskowi. Wytworzony kod binarny trafia do nadajnika wysyłającego sygnał do sterowanego urządzenia (odbiornika). Odbiornik (np. telewizor, magnetowid lub DVD) analizuje otrzymany sygnał i wykonuje odpowiednią funkcję.
W dzisiejszych konstrukcjach nadajnikiem jest zazwyczaj dioda LED, emitująca światło bliskie podczerwieni. Od 1956 roku do lat 80. jako nośnik sygnału stosowano również ultradźwięki.
Pierwsze piloty zdalnego sterowania były urządzeniami połączonymi na stałe z urządzeniem (np. telewizorem) za pomocą kabla. Pilot ów stanowił swoiste przedłużenie przycisków na maszynie/urządzeniu. W taki pilot (umożliwiający regulację głośności, jasności i kontrastu obrazu bez ruszania się z miejsca) wyposażony był polski telewizor Aladyn produkowany w latach 60. przez zakłady Diora.
Obecnie również spotyka się piloty "na kabel", jednak mają one wąskie zastosowanie, np. w rzutnikach slajdów, jako manipulatory suwnic, ale coraz częściej spotyka się piloty komunikujące się z urządzeniem za pomocą podczerwieni, fal radiowych lub, czasem, ultradźwięków.
W pilotach radiowych najczęściej stosuje się pasmo 433 MHz. Dzięki zastosowaniu fal radiowych, w odróżnieniu od pilota na podczerwień, nie wymagają one bezpośredniej, wzajemnej widoczności nadajnika i odbiornika.
Specjalne piloty zdalnego sterowania na podczerwień instalowane są współcześnie także w kabinach tramwajów. Najczęściej ich zadaniem jest zmiana położenia zwrotnicy torowej sterowanej elektrycznie. Stosowane są również w trolejbusach do ustawiania odpowiedniego kierunku na zwrotnicy na sieci trakcyjnej.
