Pistolet Beretta Px4 Storm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Beretta Px4 Storm
PX4Storm.jpg
Dane podstawowe
Państwo Włochy
Producent Fabbrica d'Armi Pietro Beretta S.p.A.
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Produkcja seryjna 2004– do chwili obecnej
Dane techniczne
Kaliber 9; 10,2 mm
Nabój 9 mm Parabellum, 9 mm IMI, .40 S&W[1]
Magazynek pudełkowy, 17, 20 nab (9 mm), 14, 17 nab (.40)
Wymiary
Długość 193 mm[1]
Długość lufy 102 mm[1]
Masa
broni 0,785 kg (bez magazynka)

Beretta Px4 Storm – produkowany od 2004 roku włoski pistolet samopowtarzalny. Jego konstrukcja jest oparta na pistolecie Beretta Cougar. Podstawową zmiana w stosunku do wcześniejszego modelu było zastosowanie polimerowego szkieletu. Beretta Px4 produkowana jest w wersjach kalibru 9 mm Parabellum, 9 mm IMI (głównie na rynek włoski) i .40 S&W. Pistolet Px4 Storm jest oferowany w wersjach różniących się zastosowanym mechanizmem spustowym:

  • F – SA/DA z bezpiecznikiem manualnym.
  • D – DAO, bez bezpiecznika manualnego.
  • G – SA/DA, bez bezpiecznika manualnego.
  • C – Constant action (zmodyfikowany DAO).

Opis[edytuj | edytuj kod]

Beretta Px4 Storm jest bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy. Zamek ryglowany przez obrót lufy[1]. Mechanizm spustowy SA/DA (wersje F i G) lub DAO (wersje C i D), z kurkowym mechanizmem uderzeniowym. Po obu stronach zamka znajduje się skrzydełko służące w wersjach F jako skrzydełko bezpiecznika, a w wersjach F i G do zwalniania kurka bez strzału..

Beretta Px4 jest zasilana z wymiennego dwurzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 14-20 naboi (zależnie od wersji), umieszczonego w chwycie. Zatrzask magazynka znajduje się z boku chwytu.

Lufa gwintowana, skok gwintu 250 mm (wersje 9 mm), 400 mm (wersja .40S&W)lub 406 mm (wersja 45ACP)

Przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika szczerbinkowego. W przedniej części szkieletu znajduje się szyna Picatinny służąca do montażu dodatkowego wyposażenia.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. s. 256.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 256. ISBN 978-83-7708-745-9.