Zamek (broń)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zamek – część broni palnej.
Początkowo, w broni odprzodowej zamek służył jedynie do zapalenia prochu i spowodowania wystrzału. Obecnie, w broni odtylcowej zamek jest elementem konstrukcyjnym służącym do zamykania i otwierania przewodu lufy od strony tylnej (wlotowej), w celu załadowania naboju. W zależności od konstrukcji, pełni funkcje: odpalenia naboju, ryglowania lufy, wyciągnięcia łuski, przeładowania broni. Zwykle posiada mechanizmy: bezpiecznik i iglicę. Na zamkach zewnętrznych montuje się przyrządy celownicze.
Rodzaje zamków [edytuj]
- Historyczne (broń odprzodowa):
- zamek lontowy od połowy XV wieku
- zamek kołowy od 1517
- zamek skałkowy od ok. 1610
- zamek kapiszonowy od 1818
- Współczesne:
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej. Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 245. ISBN 83-86028-01-7.