Pistolet Walther P99

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Walther P99
Walther P99 9x19mm.JPG
Dane podstawowe
Państwo  Niemcy
Producent Carl Walther Waffenfabrik, Ulm[1]
Rodzaj pistolet samopowtarzalny
Historia
Prototypy 1994-1996
Produkcja seryjna 1996-do chwili obecnej
Wyprodukowano 50 tys.
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 x 19 mm Parabellum
Magazynek pudełkowy, dwurzędowy, 16-nab.
Wymiary
Długość 180 mm[1]
Wysokość 137 mm
Szerokość 32 mm
Długość lufy 102 mm
Masa
broni 605 g (bez magazynka)

Walther P99 – niemiecki pistolet samopowtarzalny, produkowany również na licencji w Polsce przez Fabrykę Broni "Łucznik" (dawne Zakłady Metalowe "Łucznik").

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 80. XX wieku podstawowym problemem przedsiębiorstwa Walther był brak w ofercie nowoczesnego pełnowymiarowego pistoletu samopowtarzalnego. Opracowany jeszcze przed wojną P 38 był już konstrukcją przestarzałą, nowy P4 był pistoletem kompaktowym, a opracowany w drugiej połowie lat 80. pistolet P88 z powodu wysokiej ceny okazał się kompletną porażką rynkową.

4 stycznia 1994 roku rozpoczęto prace nad nowym pistoletem samopowtarzalnym. Nowy pistolet był pierwszym od kilkudziesięciu lat pistoletem Walthera z bezkurkowym mechanizmem uderzeniowym. Pierwsza prezentacja prototypu nowego pistoletu oznaczonego jako HLP (Hammerless Pistol – ang. pistolet bezkurkowy) miała miejsce podczas targów IWA w 1995.

Pistolet P99 został wyposażony w oryginalną odmianę mechanizmu spustowego nazwaną przez producenta Anti-Stress. Z wcześniej przeprowadzonych badań wynikało, że w stresie częste są przypadki mimowolnego ściągnięcia spustu o kilka milimetrów, co może spowodować przypadkowe oddanie strzału. Problem ten rozwiązuje zastosowanie spustu o długiej drodze, ale wtedy problemem jest trudność oddania kolejnych strzałów w krótkich odstępach czasu ze względu na długi skok języka spustowego. Zastosowany w P99 mechanizm spustowy ma długą drogę przy pierwszym ściągnięciu (14 mm), ale przy następnych strzałach spada ona do 5 mm. Inną oryginalną cechą P99 było zastosowanie wymiennych paneli tylnej części chwytu pistoletowego, co umożliwiało dostosowanie obwodu chwytu do wielkości dłoni strzelającego.

Produkcja nowego pistoletu została uruchomiona w październiku 1996. Pierwsza wersja miała kaliber 9 mm Parabellum, ale już w styczniu 1997 rozpoczęto produkcję wersji kalibru .40 S&W.

W 1997 pojawiły się dwie nowe wersje P99 różniące się konstrukcją mechanizmu spustowego: z mechanizmem spustowym z wyłącznym częściowym samonapinaniem (P99 QA) oraz z mechanizmem spustowym tylko podwójnego działania (P990). W związku z wprowadzeniem tych wersji oznaczenie pierwszej wersji z mechanizmem spustowym SA/DA zmieniono na P99 AS (Anti-Stress).

Nowy pistolet szybko okazał się rynkowym sukcesem. Został przyjęty do uzbrojenia policji w kilku niemieckich krajach związkowych. Od 2001 roku został przyjęty także do uzbrojenia polskiej policji, a jego produkcję uruchomiono w Zakładach Mechanicznych "Łucznik" (obecnie Fabryka Broni Radom)[1]. Pistolety produkowane w Polsce różnią się technologią wykonania niektórych części, np. lufa kuta jest na zimno.

Na przełomie lat 2003/2004 miała miejsce modernizacja w wyniku której umieszczoną pod lufą szynę przeznaczoną do montażu akcesoriów skonstruowaną w przedsiębiorstwie Walther zastąpiono nową zgodną ze standardem Picatinny, zwiększono powierzchnię rowkowanej części zamka (ułatwiającą przeładowanie) oraz poprawiono konstrukcję mechanizmu spustowego co miało poprawić charakterystyki jego pracy. Zmieniono także przyrządy celownicze (z wykonanych z tworzywa sztucznego na metalowe, policjanci skarżyli się, że ulegają one deformacji podczas pracy w terenie).

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • P99 AS – wersja z mechanizmem spustowym SA/DA
  • P99 DAO (dawniej oznaczana jako P990) – wersja z mechanizmem uderzeniowo-spustowym DAO
  • P99 QA – wersja z mechanizmem spustowym z wyłącznym częściowym samonapinaniem.
  • P99 C AS – wersja kompaktowa z mechanizmem spustowym SA/DA
  • P99 C DAO – wersja kompaktowa z mechanizmem spustowym DAO
  • P99 "Rad" – wersja opracowana w Polsce przez Fabrykę Broni "Łucznik"

Opis[edytuj | edytuj kod]

Walther P99 AS działa na zasadzie krótkiego odrzutu lufy, zamek ryglowany przez przekoszenie lufy w płaszczyźnie pionowej w systemie Browning-Petter. W pistolecie zastosowano mechanizm spustowy z samonapinaniem typu Double Action. Mechanizm uderzeniowy bezkurkowy, ze sprężyną uderzeniową działającą bezpośrednio na iglicę. P99 nie posiada zewnętrznych bezpieczników. Po wystrzeleniu ostatniego naboju zamek zostaje w tylnym położeniu. Do zasilania stosuje się magazynki wymienne pudełkowe, dwurzędowe, z jednopozycyjnym wyprowadzeniem o pojemności 15[1] lub 16 nabojów. Pistolet posiada stałe przyrządy celownicze oraz wskaźnik napięcia iglicy oraz wskaźnik obecności naboju w komorze nabojowej.

Dane taktyczno-techniczne[edytuj | edytuj kod]

Dane taktyczno-techniczne pistoletów Walther P99
Wersja P99 AS (9 mm) P99 QA (9 mm) P99 DAO (9 mm) P99 AS (.40) P99 QA (.40) P99 DAO (.40) P99 Compact AS P99 Compact QA P99 Compact DAO
Nabój 9x19 Parabellum 9x19 Parabellum 9x19 Parabellum .40 S&W .40 S&W .40 S&W 9x19 Parabellum 9x19 Parabellum 9x19 Parabellum
Mechanizm spustowy SA/DA QA DAO SA/DA QA DAO SA/DA QA DAO
Siła spustu (kG) 4,0/2,0 3,8 3,8 4,0/2,0 3,8 3,8 4,0/2,0 3,8 3,8
Długość (mm) 180 180 180 184 184 184 168 168 168
Wysokość (mm) 135 135 135 135 135 135 110 110 110
Szerokość (mm) 32 32 32 32 32 32 32 32 32
Długość lufy (mm) 102 102 102 106 106 106 90 90 90
Masa bez magazynka (g) 605 605 605 655 655 655 530 530 545
Pojemność magazynka 15 15 15 11 11 11 10 10 10

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. s. 263.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • CH. Walther P99. „Komandos”. 1996. nr 5(48). s. str. 44-45. ISSN 0867-8669. 
  • Jarosław Lewandowski. Walther P99 to jest to. „Strzał”. 2005. nr 5. ISSN 1644-4906. 
  • Katalog marki Walther (2004 r.)
  • Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 263. ISBN 978-83-7708-745-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]